Blossoms - Blossoms (2016)

In Engeland wordt deze band al een tijdje aangeprezen als "the next big thing" maar afgezien van het nummer Blown Rose vind ik dat het meer hype dan inhoud is. De zanger lijkt geïnspireerd door The Verve zanger Richard Ashcroft in uiterlijk en ook wel wat stem betreft maar moet deze band in elk geval nog even rijpen voor ze op dat niveau komen.

De meeste teksten en onderwerpen van singles en EPs spreken me niet zo aan (behalve Blown Rose dus). Op dit album wordt dat nummer dus omlijst met Texia en Smashed Pianos en dat zijn dan ook de betere nummers wat mij beteft. Ook Cut me and I'll Bleed is wel aardig. Alles wordt onder de noemer Indie Rock aangeprezen maar ik vind het neigen naar Brit Pop Rock met wat sixties invloeden en lenen van The Verve.

honing zoete pop muziek niet echt mijn ding

12 songs van Blossoms achter elkaar is net te veel van het goede, maar de krenten uit de pap in een zomerse playlist is fijn probleemloos.
Dit heeft niets met "rock" te maken. Het is muziek uit Britania. Britpop dus; geheel mijn ding. De 60's sound doet eerder aan Liverpool denken dan aan Manchester. Maar zo ver ligt dat ook niet uit elkaar. Voor begin 20-ers een geslaagd muziek begin.
Onto Her Bed is een geslaagd klein gehouden miniatuur.

Gister live gezien steengoed.

Niet om heel lang achter elkaar te draaien, maar lekker is het wel. At Most A Kiss mag wél even op repeat, trouwens.

Dit plaatje eindelijk eens gekocht. Ik vond en vind Charlemagne altijd wel een lekker liedje. Daarna nog als support gezien van The Coral. Toen was het al duidelijk dat deze band wel "hot" was in de UK. Maar ja de plaat had ik verder nooit echt beluisterd. Tot dat ik het een paar weken geleden voor weinig zag staan en ik dacht dat Charlemagne de enige echte parel zou zijn. Maar ik heb het album inmiddels al aardig vaak beluisterd en ben positief verrast. Best erg goed eigenlijk. Ik die dat de opvolger het hier nog niet zo goed doet...