menu

Cass McCombs - Mangy Love (2016)

mijn stem
3,83 (74)
74 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: ANTI-

  1. Bum Bum Bum (4:59)
  2. Rancid Girl (4:22)
  3. Laughter Is the Best Medicine (5:18)
  4. Opposite House (4:14)
  5. Medusa's Outhouse (4:55)
  6. Low Flyin' Bird (6:01)
  7. Cry (4:45)
  8. Run Sister Run (5:51)
  9. In a Chinese Alley (3:15)
  10. It (5:11)
  11. Switch (4:14)
  12. I'm a Shoe (6:06)
totale tijdsduur: 59:11
zoeken in:
5,0
Wat een geweldige plaat van Cass McCombs!

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Cass McCombs - Mangy Love - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Waar het aan ligt weet ik niet precies, maar op één of andere manier komen de platen van Cass McCombs de laatste jaren stuk voor stuk wel op de stapel met voor mij interessante releases terecht, maar komt geen van deze platen uiteindelijk toe aan beluistering.

Mogelijk heeft het te maken met het feit dat ik bij de muziek van de singer-songwriter uit Concord, California, denk aan donkere, verstilde folk en dat is muziek waar ik lang niet altijd voor in de stemming ben.

Mijn verbazing was dan ook groot toen ik het deze week verschenen Mangy Love voor de afwisseling eens wel uit de speakers liet komen.

Op zijn nieuwe plaat, als ik goed heb geteld zijn achtste, verrast Cass McCombs met fraai gearrangeerde en opvallend warmbloedige songs vol invloeden (variërend van psychedelica tot reggae).

Bijgestaan door flink wat gastmuzikanten (21 (!), onder wie de door mij bewonderde Angel Olsen en meestergitarist Blake Mills) laat Cass McCombs horen dat hij al lang geen navel starende folkie meer is. Mangy Love is opvallend rijk georkestreerd en zeker wanneer blazers worden ingezet, lijkt Cass McCombs je mee terug te nemen naar de jaren 70 (en meer dan eens naar de platen van Van Morrison).

In flink wat songs worden jazzy en soms ook tropische en funky accenten verwerkt, maar Mangy Love raakt ook meer dan eens aan de broeierige op waar Bryan Ferry in het verleden het patent op had. De achtste van Cass McCombs doet het daarom uitstekend op een lome zomerdag, maar het is ook een plaat die je vanaf de eerste noten heel nieuwsgierig maakt naar alles dat nog komen gaat.

Mangy Love ontleent een belangrijk deel van zijn schoonheid en kracht aan de bijzonder aangename maar ook avontuurlijke instrumentatie (met een hoofdrol voor de prachtige gitaarlijnen van Blake Mills), maar ook de zang van Cass McCombs (die heel af en toe aan Elliott Smith doet denken), zijn aansprekende teksten en zijn goede gevoel voor aangename maar ook intrigerende songs, dragen nadrukkelijk bij aan het verrassend fraaie eindresultaat.

Mangy Love is een plaat die continu aandacht vraagt, maar het is ook een plaat die je steeds weer opnieuw op kunt zetten, zonder dat de plaat ook maar een moment verveelt. Of ik de afgelopen jaren veel gemist heb door de platen van Cass McCombs te negeren zoek ik later nog wel eens uit. Voorlopig heb ik het veel te druk met het ijzersterke en bloedmooie Mangy Love. Erwin Zijleman

avatar van motel matches
4,0
Ik kende hem helemaal niet maar werd nieuwsgierig door een groot artikel in Uncut. Het is een zeer aangename verrassing en ik begin met 4 sterren (met groeipotentie). Het doet me denken aan een kruising tussen Destroyer en Spain, maar dan van beide artiesten het beste gecombineerd. Zal zijn eerdere albums ook eens beluisteren.


avatar van MVW
4,0
MVW
Lekker plaatje voor de vrijdagmiddag met een fraai openingsnummer. 3,5* met potentie.

avatar van Manfield
4,0
Klinkt lekker dit hoor! Relaxed plaatje

Prachtige plaat.
Heb al een paar cd's van hem, dit is de eerste op vinyl, hele mooi persing en uitgave met prachtige klaphoes.
Inderdaad relaxte plaat maar onderschat het niet.
Er zitten altijd rafelrandjes bij zijn muziek, daarom vind ik het ook zo goed.

khonnor
muziek zoals muziek zou moeten zijn. altijd prachtig, nergens vervelend, nergens opdringerig of aandachtvragerig, met het hart op de tong en met de borst vooruit, maar nergens opzichtig emotionele uppercutten verkopend omwille van het verkopen van emotionele uppercutten.

het enige problem van deze plaat? dat bum bum bum hartstikke vooraan staat. ik geraak de helft van de tijd nooit voorbij dit kleine meesterwerkje van een song. dit is één van die weinige liedjes die ik zou meenemen naar een onbewoond eiland...

om het met de woorden van de heer mccombs zelf te zeggen: pom pom pom...

avatar van SirChenque
3,5
"Laughter Is The Best Medicine" is de meest groovy song vind ik.........over het algmeen een hele lekkere plaat dat Mangy Love, met inderdaad mooi opgezette orkestraties.....wat mij af en toe stoort is dat de songs zo lang uitgesponnen lijken, 5 - 6 minuten dezelfde groove............en de stem van Cass is ook niet hemels te noemen, dus mij verveelt het nogal eens.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:34 uur

geplaatst: vandaag om 08:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.