Dinosaur Jr. - Give a Glimpse of What Yer Not (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Dinosaur Jr. - Give A Glimpse Of What Yer Not - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het is niet veel bands gegeven om na een afwezigheid van ruim 10 jaar terug te keren op het allerhoogste niveau.

Dinosaur Jr. deed het in 2007 met het sterke Beyond en weet het hoge niveau van de comeback plaat sindsdien overtuigend vast te houden.

Na Beyond (2007), Farm (2009) en I Bet On Sky (2012), is het onlangs verschenen Give A Glimpse Of What Yer Not al weer de vierde plaat uit het tweede leven van de band en het is wat mij betreft weer een hele goede.

J Mascis, Lou Barlow en Murph hebben inmiddels een uit duizenden herkenbaar geluid, waardoor Give A Glimpse Of What Yer Not misschien geen hele verrassende plaat is, maar wat valt er weer veel te genieten.

Dinosaur Jr. heeft nog altijd het patent op gruizige maar ook heerlijk melodieuze rocksongs en waar de band op haar vorige plaat nieuwe wegen insloeg, wordt op Give A Glimpse Of What Yer Not weer het vertrouwde recept gebruikt. Het is een recept waar ik persoonlijk geen genoeg van kan krijgen.

Ook op haar nieuwe plaat vertrouwt Dinosaur Jr. weer voor een belangrijk deel op het onweerstaanbare gitaarwerk van J Masics, die dit keer overigens ook vrijwel alle songs schreef. Mascis kan prachtig rauw en ondersteunend spelen, maar is gelukkig ook nog steeds niet vies van heerlijk zweverige gitaarsolo’s, die meer dan eens doen denken aan die van Neil Young in zijn jaren met Crazy Horse.

Ik ben altijd wel gecharmeerd van de songs van Lou Barlow en ook de twee songs van zijn hand op deze plaat zijn uitstekend, maar ook J Masics is het schrijven van geweldige songs nog lang niet verleerd, waardoor de plaat de volledige speelduur blijft boeien en vermaken.

Hier en daar wordt Dinosaur Jr. een gebrek aan vernieuwing of urgentie verweten, maar zo lang het Amerikaanse trio blijft strooien met onweerstaanbare songs vol memorabele riffs, dromerige vocalen, betoverende gitaarsolo’s en melodieën die je bij blijven, laat ik geen plaat van de band liggen.

Versie 2.0 van Dinosaur Jr. timmert inmiddels al weer bijna tien jaar aan de weg en is een stuk minder wisselvallig dan versie 1.0. Give A Glimpse Of What Yer Not is de vierde topplaat op rij en het is ook dit keer een plaat die niet onder doet voor klassiekers als You're Living All Over Me (1987), Bug (1988) en Green Mind (1991). Topband. Erwin Zijleman

Het Dinosaur Jr. soundje klinkt erg aanstekelijk, al had ik in het begin soms het idee dat het verdacht veel op vorig materiaal leek.
Sinds het optreden in Vera (2005 Groningen) lijkt de band wederom een verhaal apart te zijn.
Dinosaur Jr. hebben altijd iets eigenzinnigs gehad. De manier al hoe ze opnemen en performen.
Wanneer de lp bv start hoor je die gasten Goin' Down direct, boogiënd en beukend los gaan.
Tiny daarna lijkt zo 'n song die maar niet uit je kop geraakt!
Be Apart en Love Is klinken lekker loom, maar m 'n voet staat tegelijkertijd toch niet stil.
Daar tussenin dendert Told Everyone stevig door de ruimte.
Het album kent na diverse beluisteringen niet echt zwakke plekken en de track Good To Know vormt een soort van aparte headbanger song in een rockend blok op de plaat.
I Walk For Miles lijkt met een Tony Lommi riff zelfs op een Black Sabbath nummer!
Het stijlenpallet wisseld geraffineerd. Lost In A Day kon bv zo op een Nirvana album gestaan hebben. Gitaar-overdubs gecombineerd met bezemsteel drums van Murph. Erg aanstekelijk gedaan allemaal.
Soms hoor je een soort van simpel Al Kooper orgeltje, een slide, of acoustische gitaar.
Ook Knocked Around, Miror en Left Right lijken soms op andere DJ hoogtepunten.. je ontdekt echter steeds meer op deze laatste Dinosaur Jr..
Ogenschijnlijk simpele veranderingen die een diepere vorm krijgen naar mate je 'Give a Glimpse of What Yer Not' beter leert kennen.

Ik kan de bovenstaande positieve meningen alleen maar onderschrijven : Give a Glimpse of What Yer Not is een nieuw hoogtepunt in het oeuvre van Dinosaur jr.
Sterker nog ik vind het hun beste album van hun tweede carrière,al scheelt het niet veel met Farm.
J Mascis giert weer regelmatig met zijn gitaar uit de bocht maar verliest de balans nooit uit het oog,van zijn stem ben ik sowieso een liefhebber en Lou Barlow zorgt met twee door hem gezongen songs voor de welkome afwisseling.
Verder niet al te veel nieuws onder de zon of het zou moeten zijn dat de band er in is geslaagd een album af te leveren met een constant hoog niveau zonder noemenswaardige zwakke plekken.En dat is in het verleden wel eens ander geweest.
Uitschieters staan er des te meer op want of het nu de fantastische single Tiny,het meeslepende Be a Part of de met een uitstekende riff gezegende I Walk for miles is,het zijn stuk voor stuk geweldige songs.
Een dikke vier sterren derhalve voor Give a Glimpse of What Yer Not.