Fantastic Negrito - The Last Days of Oakland (2016)

In maart 2015 leerde ik Fantastic Negrito kennen van een mini optreden bij NPR Music Tiny Desk Concert. Fantastic Negrito won dat jaar de NPR Tiny Desk Contest uit 7000 ingezonden acts. NPR music is een medium wat ik inmiddels toch al een tijdje gebruik om nieuwe en vaak wat onbekendere acts te leren kennen. Ik was direct heel enthousiast, vooral van de opener ‘Lost in a Crowd’. Die ook al te vinden was op de deluxe EP uit 2015. Ook op deze plaat heeft ‘ie een plek ingenomen.

Als introductie op de site van Fantastic Negrito staat het volgende:
“Fantastic Negrito is a man’s truth told in the form of black roots music. Each song the true story of a musician from Oakland who experienced the highs of a million dollar record deal, the lows of a near fatal car accident that put him in a coma, and is now in the phase of rebirth despite his playing hand being mangled. Negrito’s music emphasizes rawness and space. Slide guitar, drums, piano. Rather than update the Delta Blues, Fantastic Negrito leaves the original sounds of Lead Belly and Skip James intact, building bridges to a modern sound with loops and samples of his own live instruments. But the primary element that drives Fantastic Negrito’s music is uncut realness and zero concern for “pop” anything.”

Wat mij betreft is dit album een geslaagd voorbeeld van sterke hedendaagse blues , met tevens respect en de verbinding zoekende naar vroeger. Zie bijvoorbeeld de sterke Lead Belly cover. Daarbij vind ik de attitude van muziek en zanger wat punkachtig. Niks gezapige, maar stomende hete blues. Een verrijking van het genre en de hedendaagse pop muziek.
Aan het einde van 2016 heb ik deze plaat een tijdje niet beluisterd en daardoor in mijn jaarlijstje ook terug gezakt naar plek 19. Wat toch dit album te kort doet. Het is niet het beste album van 2016, maar zeker wel één van de meest bijzondere en urgente. Goede songs, goede teksten, met veel politieke thema’s. Een echte aanrader!