Paul Stanley - Live to Win (2006)

Meer een AOR plaat dan zijn solo release onder de Kiss vlag. Goed gecomponeerd (zoals de meeste nummers die hij binnen Kiss schreef) maar zijn stem is niet altijd overtuigend. Wel een lekkere plaat en een van de betere solo's van de individuele Kiss leden. 3,0

Toch wel gek. Je heet Paul Stanley, je mag bij Universal een plaat uitbrengen. En dan is er geen single of niks. Geeft dat aan dat dit soort hardrock in de mainstreamkringen nog altijd dood als een pier is? Ik dacht juist dat het weer wat aan terrein terug aan het winnen was in de VS.

Ik vind het niet zo erg hoor, maar budgetten zijn er toch om terug te verdienen? De wegen van de platenindustrie zijn soms ondoorgrondelijk.

Er worden tegenwoordig nog heel wat aardige rockplaten gemaakt, maar een groot deel is niet uit Amerika afkomstig. Ik denk ook dat het merendeel van het publiek mensen niet zit te wachten op een solo plaat van iemand van Kiss, eerlijk gezegd.

Tja, ik verbaas mij bij een heleboel zeer populaire plaatjes erover dat heel veel mensen erop zitten te wachten..

Dus daar kan ik geen sowieso geen peil op trekken.

Ik denk dat het vaak ligt aan hoe je een plaat in de markt zet. Live To Win wordt eigenlijk helemaal niet in de markt gezet. Waarom dat is, dat is wat ik mij eigenlijk afvroeg.

Daar heb je wel gelijk in. Het overgrote deel van de "muziek" betreft tegenwoordig r en b en andere dance bagger en dat is ook een rampzalige ontwikkeling. En dan te bedenken dat de plaat van Ace toch aanzienlijk meer teweeg heeft gebracht, bij een label dat toch een stuk minder bekend is.

Live To Win is in mijn beleving nog altijd een ouderwets compact album met een aantal gemakkelijke doch hele sterke melodieuze hardrocktracks. Zeg je 'Paul Stanley', zeg je natuurlijk al heel snel 'Kiss' en daar staat Live To Win helemaal niet ver vanaf. Ondanks de relatief zware ritmesectie en de incidentele industriële accenten.

Wie een zwak heeft voor Stanleys meer emotionele kant zoals hij ten toonspreidde in nummers als Who Wants To Be Lonely of Tonight You Belong To Me kan eigenlijk niet om Live To Win heen. Het triomfantelijke titelnummer en het swingende Bulletproof zing je zo mee terwijl het op andere momenten weer lekker zwijmelen is.

Eigenlijk is het gewoon een 'hair'plaat met het geluid uit de 00's. Live To Win heeft dat aspect dat op laatste twee Kiss-albums naar mijn smaak wat onderbelicht bleef.

Dit is net als zijn eerste soloplaat uit 1978 een prima album.