Paul Stanley - Live to Win (2006)

Wie een vervolg verwacht van de soloplaat uit 1978 komt bedrogen uit. Hardrock en/of Rock is er weinig te horen op deze qua tijdsduur vrij korte CD. De songs zijn grotendeels medegecomponeerd door mensen die ook voor Michael Bolton hebben geschreven. En in die richting kun je deze plaat dan ook plaatsen. Een erg radiovriendelijke jaren 90 album in Michael Bolton stijl met veel ballads.

Wie hier anno 2006 behalve Kiss-fans nog op zit te wachten mag het zeggen en hem direct kopen. Alhoewel deze soloplaat heel wat beter en constitenter is dan Gene (Greed) $immon$ wangedrocht Asshole

Het logische vervolg op het solo album uit 1978. Tien nummers om je vingers bij af te likken. Het beste materiaal sinds 1982. Rockers als Live To Win, Bulletproof, All About You, It's Not Me & Where Angels Dare, drie ballads, en songs als Lift & Wake Up Screaming die een ingetogen Paul laten horen maar zingt met hart en ziel.

Iedereen die op zoek is naar een heerlijke en moderne rock plaat is dit aan te raden.

Vergeten is het monster wat KISS tegenwoordig is, eigenlijk jammer dat hij niet in 1984 besloot solo te gaan.

ps. het heeft werkelijk totaal geen raakvlakken met Michael Bolton!

Het is eigenlijk nog best stevig uitgevallen. Ja, stevig en spontaan zijn de keywords. En swingend... alleen jammer dat de speelduur wel erg kort is.

ssja, wat een onzin review van noisecommando.

Dit is gewoon een heerlijke "uplifting" rockplaat waar de meeste Kissfans uit de 80'en 90' jaren van zullen smullen.
Veel nieuwe fans zal hij er niet mee scoren, maar dat lijkt me ook niet de opzet..."we're millions strong"

Er zitten zeker wat moderne invloeden in maar het stoort me geen moment. Inderdaad wat kort, maar beter kort en goed dan lang en slecht zullen we maar zeggen.

net gehoord,niks mis mee.
klinkt behoorlijk paul achtig.
wel lekker.

Paul heeft hiermee een album met songs uitgebracht dat kan worden omschreven als het beste materiaal sinds 15 tot 20 jaar. De nummers zijn lekker catchy, met dank aan Desmond Child, maar tegelijkertijd ook lekker stevig en up-tempo.

Een aantal nummers, zoals Bulletproof, Wake Up Screaming en Where Angels Dare kunnen het goed gaan doen op zenders als MTV, mits er natuurlijk een goede reclamecampagne vanuit de platenmaatschappij aanwezig is.

De plaat is inderdaad geen echte KISS-plaat geworden, maar wel een plaat om trots op te kunnen zijn en een plaat die steeds beter wordt narmate deze vaker wordt gedraaid.

Ik kan er niets aan doen: dit is gewoon het beste album wat ik in jaren heb gehoord. Met 'Bulletproof' als een van de hoogtepunten wat mij betreft. Ondanks de wat korte speelduur een album wat al vastzit in mijn cd-speler. Qua stijl is het gelukkig niets als de solo uit 1978 - en dat was een vreselijk goed album, maar wie wil er nou nog meer van hetzelfde? Gelukkig heeft Paul Stanley zich muzikaal heel erg ontwikkeld zo te horen... WOW! wát een nummers! Vaak heb je van dei albums waar 2 of 3 goeie nummers op staan en de rest dient als vulling. Maar op deze is gewoon alles goed! Rock, balladachtige nummers, het swingt zelfs. Mooi geproduceerd... Apart en volgens mij ondanks dat het Rock is best commercieel nog interessant ook. Jammer dat hij geassocieerd wordt met KISS, want dat betekent al meteen dat grote groepen mensen het links laten liggen zonder de moeite te nemen even te luisteren. Voor hen: stap over kortzichtigheid en vooroordelen heen en geniet! Het is het waard met deze plaat!

Zozozo dit album heeft mij echt positief verrast, dit album klinkt lekker en is soms stevig en mooi melodieus
een aanrader
Paul Stanley maak hiero nog maar een paar van!

Ik sluit me bij de grote groep (muv van noisecommando) aan. Hij zegt dat dit geen hardrockplaat is en uit zijn woorden kan ik opmaken dat dit 'in tegenstelling tot' Paul's soloplaat ui 1978 is. Maar dat was volgens mij ook al geen hardrock, maar AOR (American Orientated Rock) en dat is het ook met deze plaat.

Paul heeft altijd al willen vermaken met lekkere muziek (en goede muziek) en Live to Win slaagt daarin. Lekker op mijn MP3 als ik door de stad loop of in de auto.

Absoluut een dikke voldoende.

Wat 'n ontzettend goed album van Paul Stanley
Deze Cd mag wel wat meer aandacht krijgen in Nederland

YES!!

Heerlijke plaat. Hopelijk komt hij ook nog even in NL langs voor een optreden.

Het is wel duidelijk dat dit als hobby is gemaakt is met als doel een money-maker of no 1 hit. Anders was er wel een giga promotie aan gekoppeld.

voor de fans...

(Ennee is AOR niet Adult Oriented Rock?)

Redelijk album. Ben de plaat pas vaker gaan luisteren nardat ik paul live had gezit. De nieuwe nummer kwamen veel meer tot hun recht. Groeiplaat dus.
Wel kort helaas. Ik geef een 4

Paul Stanley is met hartklachten afgevoerd naar een ziekenhuis afgelopen vrijdag. KISS was bezig met een mini-tour en tijdens de rehearsals werd hij niet goed. KISS trad toch op, met 3 man.

http://www.youtube.com/watch?v=AfPKF7PDqlQ

Veel te gladde Amerikaanse muziek. De eerste drie nummers zijn best lekker maar daarna zakt de boel behoorlijk in elkaar. Waar ligt dit aan, want de nummers zijn best goed, het is de productie die zo perfect en zoet is, je vullingen knaller er uit. Hierdoor verdwijnt iedere vorm van eigenheid, het wordt er heel onpersoonlijk en gelikt door. Waneer leren de mannen van Kiss eindelijk een keer dat ze een lekkere stevige rock plaat moeten maken, eentje die bijna live in de studio is opgenomen, zoals ze begin jaren 70 deden. Daar ligt hun grote kwaliteit, maar dat is op deze plaat erg ver te zoeken!!

Best een leuk album opzich. De klank van de muziek is niet egt "Kiss-achtig" te noemen maar als je een beetje op de teksten let zijn die wel redelijk hetzelfde. De wat stevigere nummers zoals Live To Win en Bulletproof zijn best te pruimen, de langzamere nummers wat minder, dan heeft het de neiging een beetje zoet te worden, maar Second To None is dan wel weer een langzamer wat ik wel; weer te pruimen vind. Overal het algemeen dus best een aardige plaat maar niet briljant. 3*

Sterk solo album van Paul Stanley. Staat geen zwak nummer op, met name Where Angels Dare, Bulletproof, Live To Win, Second to None, It's Not Me en Loving You Without You Now zijn uiterst sterk. Vindt Stanley sowieso een erg sterk componist, en kijk rijkhalzend uit naar de Live DVD die binnenkort verschijnt.

Paul Stanley is momenteel erg succesvol in Amerika, en dan niet met deze plaat of een tour maar als kunstschilder. Zijn werken gaan al voor $ 80.000 van de hand en in 2007 heeft hij er 2 miljoen mee verdiend.

Dat euvel zal op het nieuwe Kiss album niet van toepassing zijn. Ze gaan morgen de studio in met 14 nieuwe songs en willen binnen 10 dagen klaar zijn.

De home studio van Stanley heeft analoog equipment uit de jaren' 70, speciaal geinstalleerd voor dit album, en de songs zullen nu eens 100% zonder co-writers geschreven zijn. Dus geen Desmond Child, Diana Warren of Andreas Carlsson.

De plaat wordt geproduceerd door Stanley himself en $immons doet het zakelijke gebeuren, monenteel wordt aan een soort AC/DC-Wallmart deal gewerkt. De werktitel luidt vooralsnog "Hydra".

Allemaal off-topic....

De vraag is dan toch: zit er nog iemand op een nieuwe Kiss plaat te wachten, buiten een oude verstokte fan??

Als het album zich kan meten met het betere kiss mareiaal, waarom niet?

't Is een best aardig album, maar haalt het bij lange na niet bij Solo '78. Lekker is 'Bulletproof', waarin een achtergrondzangeres á lá 'Remedy' van Black Crowes meezingt (hoewel Remedy dan weer beter is).
Terwijl ik dit intik realiseer ik me dat het niet meer dan 2,5* waard is.

Veel te glad, te Amerikaanse '80s radio.

Ik vind deze nummers beter tot hun recht komen op de live DVD van Paul Stanley.

De beter nummers zijn Loving You Without You Now, Bulletproof, Live to Win en Where Angels Dare.

Vind het zelf een prima album maar ben ook wel weer blij dat de nieuwe KISS niet zo glad en overgeproduceerd gaat klinken als deze plaat, hoewel beide door Stanley zijn geproduceerd.

Tja, die ken ik dan weer niet. 't Zou best kunnen dat dit beter tot zijn recht komt, de gladheid er wat van af. Heeft dit jouw stem van 4* dan beïnvloed?

En dat beide albums (LTW en SB) door Stanley geproduceerd zijn toon wat mij betreft aan dat hij veelzijdig is en in geval van SB wist wat nodig was voor een typisch Kiss-geluid. Ik ga er maar simpelweg vanuit dat de rest van SB in het zelfde soundspectrum ligt als Modern Day Delilah.
Ik vind het jammer dat hij deze lijn niet weet te pakken bij zijn Live To Win.

Het album van Paul Stanley klinkt van deze tijd, en had voor hetzelfde geld de solo van 1978 kunnen zijn. Geen verrassingen, geen hoogte- of dieptepunten. Maar in ieder geval beter dan het solo gedrocht van Simmons.

Ik moet er toch nog eens naar luisteren. Tot nu toe maakte het album weinig indruk op me en heb 'm al erg lang niet meer gehoord. Maar als ik zo de positieve reacties hierboven lees, wordt het tijd voor ' another spin' .

Niet echt een geweldig solo album. Gladgestreken mainstream poprock, met meezing refreintjes. Het had zo in de top 40 kunnen staan. Ik vind dit allemaal niet erg diepgaand, en ook niet interessant. Van cd's als deze zijn er al miljoenen gemaakt.

Stanley zingt weliswaar niet slecht, maar hij houdt zijn stem (bewust?) lager, zodat hij zich nog verder van het KISS geluid distantiëert.

Ik vind Stanley best een sympathieke muzikant, maar tja, wat nou als er Nickelback bij 'Wake up Screaming' stond, of Maroon 5 bij 'Every Time I See You Around'....

Paul Stanley heeft om te beginnen niet zo'n jankstem als die gast van Nickelback of dat speenvarken wat bij Maroon 5 blèrt.

Ik heb Paul altijd al de beste muzikant/schrijver gevonden van KISS. Ik was toch zeer skeptisch om dit album te gaan beluisteren, ookal vond ik zijn solo album uit de 70's de beste van de 4.

Dit album is zo toegankelijk, dat het vanaf de eerste luisterbeurt raak is. Ik heb hem nu een week of 3, en luister er nog bijna dagelijks naar. Erg leuk.

Ik snap overigens goed als mensen dit te gelikt vinden. Veel spanning zit er niet in, maar daarvoor luister je nou eenmaal niet naar KISS en haar afstammelingen, denk ik.

Vraagje voor de echte kenners: welke nummers van dit album waren singles? En in welke volgorde waren ze single? Ik vind dit niet op het net.

Geen single, geen video, helemaal niets. Maar ik weet wel dat Live To Win en Loving You Without You Now airplay kreeg in Amerika, en dat laatste nummers kreeg ook airplay in Rusland.