DGM - The Passage (2016)

The Secret part one gehoord en dit beloofd veel!

Nummer twee van deze cd, super vet nummer!
DGM - "Fallen" (Official Music Video) - YouTube

Weer flikken deze italianen het, ze blazen me weer omver met een geweldige progressieve metal cd. The Secret part one en two grijpen je gelijk bij de strot, wat een muzikaal spektakel! Vet gitaarwerk, gierende keyboards, opzwependen drums en de machtige stem van zanger Basile maakt deze twee nummers tot een waar luistergenot. Maar dan heb je nog niet eens de overige topnummers gehoord zoals het beukende Fallen of het hakkende Ghost of Insanity met gast zanger Tom Englund van Evergrey. Zo kan ik nog wel even doorgaan met mijn enthousiast betoog maar dit is gewoon super! Komt zeker in mijn top 10 dit jaar. Met Fates Warning en de nieuwe Evergrey zijn dit mooie maanden!

Subliem uitgevoerde melodieuze powermetal uit Italië. Een beetje fout, je krijgt er sporadisch een beeld bij van wapperende geföhnde haren, maar overwegend zeer onderhoudend en bijzonder lekker. Het hoge tempo van de meeste songs houdt de vaart er ook bijzonder goed in. Normaalgesproken doet dit subgenre me niet zoveel, maar voor deze band maak ik graag een uitzondering.

WOW! Sinds gisteren wordt mijn CD-speler gegijzeld door dit album. Heerlijke progressieve metal van deze Italianen. De referenties aan Dream Theater en Symphony X zijn duidelijk maar dankzij de AOR-invloeden weet DGM zich toch van eerder genoemde bands te onderscheiden. Het album is mijn eerste kennismaking met DGM maar de rest van de discografie gaat zeker verkend worden.

De muziek en de mix zijn zeer verzorgd. Van het artwork kan dat helaas niet gezegd worden. Nu is dat bij eerdere releases ook geen sterk punt gebleken zie ik, maar in dit geval heb ik daarom de vinyluitgave maar aan me voorbij laten gaan.

Heb deze mannen ooit (moet ergens rond 2007 geweest zijn) zien optreden op een festival met ook nog o.a. Day Six en Pagan's Mind op het programma. Een optreden met een aantal problemen waardoor ik de band maar 'middelmaat' vond en ze verder uit het oog ben verloren.
Na een aantal heel enthousiaste recensies gelezen te hebben over dit album ben ik het toch eens gaan luisteren. Dit klinkt wel heel erg lekker. Stevige progmetal met wat AOR-gedoe. Waar een Symphony X zich af en toe verliest in notenbrijen, blijven ze iets meer bij de les en maken ze de nummers net lang genoeg.
De rest van hun catalogus zal misschien ook eens wat aandacht van mij krijgen.

Onlangs op lp gekocht. Kende het alleen van naam maar volgens de eigenaar van de platenzaak zou ik dit wel kunnen waarderen. Als referenties werden Symphony X, Dream Theater en Circus Maximus genoemd. Niet verkeerd! Zit 'm nu op m'n werk via Spotify te luisteren en ben positief verrast! Heerlijke muziek die inderdaad (veel) raakvlakken heeft met bovengenoemde bands. Lees dat ze uit Italië komen en dat maakt de verrassing er alleen maar groter op. Album duurt alleen best lang. Hopelijk weet het me tot het einde toe te boeien.