Dusty Springfield - A Girl Called Dusty (1964)

When the Lovelight Starts Shining Thru His Eyes vind ik het sterkste liedje. Klinkt gewoon erg vrolijk en meeblerren kun je er ook lekker mee. Helaas vond ik deze plaat niet overal sterk. Het heeft enkele bijzonder seniele nummers, zoals Wishin' and Hopin' en Anyone Who Had a Heart, je weet wel dat nummer van die suffe boterreclame. Ik vind dat soort nummers suf en net effe wat te zoet.

Neemt niet weg dat mijn eerste kennismaking met de muziek Dusty Springfield toch nog wel oke uitvalt. Echter denk ik dat dat meer komt doordat ze toevallig wat covers zingt, die van zichzelf gewoon goed zijn. 3,5 sterren lijkt me dan ook ruim voldoende .

Twee albums van Dusty in één jaar. Dusty is zonder twijfel te rekenen tot de allerbeste zangeresse van het Britse Koninkrijk. Met haar kwam de introductie van de Blue Eyed Soul als genre. Beide albums staan vol met covers.
1. Mama Said – oubollig en doet mij weinig
2. You Don’t Owe Me – heeft een bluesy karakter in de zang wat ik wel mooi vind
3. Do Re Mi – moeilijk serieus te nemen, wel heel erg kneuterig
4. When the Love Light Starts Shining Through – vrolijk nummer, doet een beetje country aan
5. My Colouring Book – heel erg traag. Voelt een beetje Kersterig aan.
6. Mockingbird – doet mij een beetje rommelig overkomen. Stem lijkt niet aan te passen bij de instrumentatie.
7. Twentyfour Hours from Tulsa – heeft wel iets leuks
8. Nothing – eindelijk weer eens echt met overgave gezonge
9. Anyone Who Had a Heart – beetje vermoeiende zang
10. Will You Love Me Tomorrow – echt een niemendalletje
11. Wishin’ and Hopin’ – probeert te swingen, maar komt nooit los
12. Don’t You Know – die blues in de zang staat Dusty goed. Erg sterk nummer
13. I Only Want to Be With You – en we gaan weer braver
14. He’s Got Something – en zelfs nog een stapje braver
15. Everyday I Have to Cry – pompiedom
16. Can I Get a Witness – best een aardige cover. Al lijkt het wel veel.
17. All Cried Out – een heel stemmig nummer
18. I Wish I’d Never Loved You – niet al te boeiend
19. Once Upon a Time – waar is mijn aandacht?
20. Summer is Over – hele lange lijzige noten

(bron: Opus de Soul)

Zou Amy Winehouse kunnen hebben bestaan zonder Dusty Springfield - die als eerste bewees dat niet alle Britten stijf zijn, maar sommigen hun leed kunnen uiten in goede, vettige soul? Hoe dan ook, Dusty levert geweldig werk en wordt toch wat onderschat doordat zij in de late zestiger jaren wel veel werd overschaduwd door landsgenoten die losgeslagen puberrock verkozen boven het verfijnde. Tegelijkertijd is Dusty’s stem - vooral in dit vroeger werk - een gevaarlijke gespannen draad waar je makkelijk van af valt: een paar keer zingt de nog jonge Dusty bijna vals. Bijna - waardoor het precies goed is. Het ene nummer is wat sterker dan het andere, maar over het algemeen is A Girl Called Dusty een goed gesmeerde soultrein die geen rode wijn nodig heeft.