NAO - For All We Know (2016)

nao of NAO? zet het hier eens op musicmeter eens bijéén.
release-datum is overigens vandaag.

Haar ep's staan gewoon samen met een Japanse artieste die ook zo heet. haha.

Nao - In the Morning - YouTube
WOW

Waar is Apple Cherry . Hij draait, ik ben benieuwd hoe het geworden is.

Van alle britse alternative-r&b artiesten die het de laatste tijd erg goed doen, is dit wel de allerbeste. Na twee boeiende ep'tjes komt NAO met een fantastisch debuutalbum. Het productiewerk is ijzersterk en de stem van NAO is betoverend. Kan niet wachten op wat deze meid nog meer gaat maken..

De wat meer alternatieve R&B maakt een roerige tijd door. Roerig in die manier dat het steeds populairder wordt. Deze sound komt vooral vanuit de Verenigde Staten, maar ook het Britse eiland kan er wat van. Dat wordt mede bewezen door NAO. Er zijn al twee platen en twee EP’s. Tijd voor weer wat nieuws dus.

Dat nieuws start met een korte intro een intro die verder gaat in Get to Know Ya. Een lekker swingend en disco-achtig nummer waar ik wel vrolijk van wordt. Misschien komt dit mede doordat de zon ook schijnt. Of komt het gewoon omdat het fijne muziek is? Net zo als ik Inhale Exhale ook een lekker nummertje vind. Ik moet daarbij wel aangeven dat voorgaande song beter is. Dat is wel redelijk terzijde hoor.
Na een skit is er Happy. Een nummer met en dikke, diepe bass die vooral opvalt. Verder ook weer een prima song waardoor dit over de gehele linie en fijne en goede plaat lijkt te gaan worden. Het is eigenlijk jammer dat wederom een skit het onderbreekt.
Na die onderbreking is er Adore You. Een nummer met een zompige productie en opvallend meer helderheid op de vocalen. Dat lijkt vooral zo geproduceerd zijn. Daaropvolgend horen we In the Morning met zijn bekende overstuurde beats. Best lekker, net zo lekker als het stuiterende Trophy.
Bad Blood is dan een soort ballad met aanwezig productie, prima song maar niet heel opvallend verder. Een echte tegenvaller is er dan misschien in de vorm van het simpele DWYN. Snel vergeten en door met We Don’t Give A, een nummer dat weer lekker vrolijk makend is. Wat dan wel weer opgevolgd wordt door het eveneens simpele Give Me a Little of het makkelijke Fool to Love. De skit die nu komt lijkt even wenselijk.
Helaas lijkt dit niet het gewenste effect te hebben. Blue Wind is namelijk maar matig en vooral wat rommelig. Beter is dan zeker het lieve en rustige Girlfriend. Nog maar niet te spreken over afsluiter Feels Like.

(bron: Opus de Soul)

Ijzersterk in Botanique gisteren. Helaas weinig te doen om haar op musicmeter.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: NAO - For All We Know - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ik ben zeker geen liefhebber van R&B, maar zo af en toe zit er tussen de stapel R&B platen een plaat die me wel weet te boeien.

Dit jaar wist een R&B plaat me zelfs zo te boeien dat hij de top 10 van mijn jaarlijstje haalde. Daar sta ik nog steeds volledig achter, want A Seat At The Table van Solange (Knowles) is in alle opzichten een briljante plaat en wat mij betreft stukken beter dan Lemonade van zuslief Beyoncé.

Vanwege mijn zeer positieve woorden voor de plaat van Solange werd me door een lezer van deze BLOG aangeraden om ook eens naar NAO te luisteren.

Dat heb ik inmiddels gedaan en hoewel ik For All We Know toch net wat minder indrukwekkend vind dan de prachtplaat van Solange, is het wel een plaat die iets met me doet en me het gevoel geeft dat ik platen met het etiket R&B niet meer zomaar kan overslaan.

NAO is het alter ego van de Britse muzikante Neo Jessica Joshua, die net als Solange een plaat heeft gemaakt die lak heeft aan de conventies van de R&B en ruimte biedt aan zeer uiteenlopende invloeden.

R&B en pop vormen de basis van de muziek van NAO, maar de muzikante uit Londen is ook niet vies van invloeden uit de soul, disco en funk. Dat is op zich niet eens zo bijzonder, maar NAO verwerkt deze invloeden wel op geheel eigen wijze.

For All We Know valt op door een prachtige productie, bijzondere ritmes, diepe bassen, atmosferische klankentapijten, geweldige vocalen en vooral door veel experiment. De muziek van NAO ligt lekker in het gehoor en is bij vlagen zeker hitgevoelig, maar For All We Know vind ik uiteindelijk toch vooral een hele spannende plaat, die vrijwel continu buiten de lijntjes kleurt.

Vergeleken met de ook van de eerste tot en met de laatste noot spannende plaat van Solange, laat NAO zich wat meer inspireren door muziek uit de jaren 80 (met Janet Jackson’s Control en Rhythm Nation 1814 als duidelijk herkenbare inspiratiebronnen) en 90, al kan de elektronica op de plaat echt alleen maar uit het heden komen.

NAO is helemaal niet vies van toegankelijke popliedjes, maar ik vind haar muziek toch het best wanneer ze de tijd neemt voor het opbouwen van spanningsbogen en het popliedje met een kop en een staart af en toe even uit het oog verliest. Op deze momenten zit ik op het puntje van mijn stoel en dat is bij R&B platen meestal wel anders.

Door Solange ben ik zowaar van het genre gaan houden en ook de plaat van NAO draagt hier flink aan bij. Absoluut te bijzonder om te negeren, ook als R&B normaal gesproken een genre is waar je niet warm voor loopt. Erwin Zijleman