De tand des tijds staat scherp en is ongenadig voor iedereen. Na een lange queeste heb ik deze nu ook kunnen beluisteren na een pauze van meer dan twintig jaar.
Het staat gecatalogeerd als NWOBHM en het is wel één van de voorlopers, een mix tussen hardrock en NWOBHM. Prettig wegluisterend muziek, niet altijd even sterk, de sporadische toetsenpartijen vind ik niet altijd even geslaagd, de gitarist speelt hierop prima gitaarpartijen, zeker op de langste en in mijn ogen beste nummers: Heroes, Saints and Fools en Ready to Fly. De meer dan degelijke zanger speelt hier ook de keyboards in.
Opgelet: er lopen er volgens mij weten drie rond met de naam Saracen, twee in het Verenigd Koninkrijk en één in Australië. Verwarring is zeker mogelijk.
Prettig weerzien en wederhoren, een verloren gewaande vriend die is teruggekeerd.