The Black Keys - Magic Potion (2006)

Wederom een fijn album van The Black Keys, met de karakteristieke blues- en soulinvloeden. 3,5*, om mee te beginnen.

Hoe is deze in vergelijking met Rubber Factory? Dat vond ik namelijk een erg fijne plaat

hm, deze is minstens even goed, dus als je Rubber goed vond, zul je deze ook zeker waarderen.

deze is heel anders dan Rubber Factory.
Rubber Factory was een of andere stap na hun eerste twee albums (alleen al de productie klinkt heel anders; meer lagen)
Met dit album vallen ze terug naar de basis van hun eerste platen.
Die genieten bij mij de voorkeur, met deze als absolute uitblinker!!!

Rubber Factory gaf me wel het idee dat hun toekomstige muziek wat breder georienteerd zou zijn, dus niet meer strikt die bluesrock steeg in... blijkbaar blijven ze het daar dus toch leuk erg aangenaam vinden, zoals deze plaat bevestigt. Verre van slecht allemaal, het is best een aangenaam plaatje, maar ik geloof het verder wel.

Wat een héérlijk album van The Black Keys

Klinkt wel goed af en toe, maar een beetje eenzijdig.

Just a Little Heat is gewoon een deep purple rip off, maar wat voor een!

Eenvoud siert... Goed album, maar live zijn ze beter.

De eerste die ik van The Black Keys hoor, maar het zal zeker niet de laatste zijn. Ik hoor duidelijke invloeden van jaren 70-rock er in terug, de gitarist zijn stijl vind ik veel weg hebben van Tony Iommi. De eerste 2 nummers rocken lekker, dan komt het rustige You're the one, die vind ik wel wat minder maar ze herpakken zich erna.

Zeker een goede cd 3.5 maar een beetje erg eenzijdig

Ik vind het meer een Led Zeppelin - Immigrant Song rip off.

Nee, het lijkt op Heartbreaker van Led Zeppelin.

Degelijk album van de Zwarte Sleutels,
raakvlakken zijn o.a. Rory Gallagher en Led Zeppelin.
Het album begint sterk, maar na 2 nummers daalt het niveau.
Er volgen nog enkele goede nummers (Strange Desire, The Flame, Modern Times) maar het grootste deel van de nummers halen enkel een voldoende.

Conclusie:
Oerdegelijke Bluesrock met enkele hoogtepunten maar weet mij niet zo te raken als hun laatste worp.

Just Got To Be !

Lekker zompig, bij elk nummer heb je haast de neiging uit je stoel te springen en mee te gaan doen met de gitaar!

Ik hoor ze de laatste tijd ook steeds vaker terug in series op de televisie.

Echt een heerlijk album van The Black Keys. Die gitaarsolo's vind ik echt magnifiek + die lekkere drums = prachtig

Zeer aangename Bluesrock! Vind deze misschien zelfs beter dan hun 'Brothers'-album. Allemaal nog wat rauwer klinkend. Trouwens zouden sommige gitaarsolo's zo op een Black Box Revelation-album kunnen staan hebben.

Een hele kleine 3,5***. Soms beetje een herhalingsoefening en veel minder variatie dan op 'Rubber Factory'. Maar wel met intensiteit gespeeld, dat houdt de boel netbop niveau.

Lastige plaat. Het overall geluid is heerlijk, gruizig, puur, maar de nummers onderscheiden zich maar moeilijk van elkaar. Daardoor zit ik toch veel te skippen, en komen weinig nummers écht binnen, terwijl er zoveel emotie in lijkt te zitten. Hoogtepunt, een van de hoogtepunten uit hun hele oeuvre: Your Touch. Wat een knaller.