My Dying Bride - A Line of Deathless Kings (2006)

Opeth is in veel opzichten veel progressiever van aard, terwijl MDB veel meer de doom metal-terreinen bewandeld. Wat dat betreft, ondanks dat beide bands death metal-invloeden hebben en allebei vrij druileriger kunnen klinken, hebben ze ook veel verschillen qua stijl en sound.

Vreemde vergelijking Opeth vs MDB

En toch zie ik ook een bepaalde overeenkomst tussen beide bands. MDB is de reden dat ik jaaaaren geleden ook naar Opeth ben gaan luisteren. Het heeft een bepaald donker, duister gevoel wat ik ook bij MDB ervaar. Maar echt lang heb ik niet naar Opeth geluisterd, want daarvoor vind ik MDB te goed voor.

Al heb ik dit album dan niet zo vaak geluisterd. De reden ook waarom ik geen favoriete nummers aan kan geven. Daar komt snel verandering is, aangezien ik een mp3-cd in mijn auto heb met al hun reguliere albums erop. Dus dit album krijgt ook zijn luisterbeurt deze week.

Maar ik heb niet voor niets eerder al 4* gegeven aan dit album.

Het begint echt zeer sterk, met To Remain Tombless. Helaas wordt dit niveau niet geheel behouden. Desondanks heeft het veel uitschieters als Thy Raven Wings en Love's Intolerable Pain. Het sluit verder prachtig af met het grootse The Blood, The Wine, The Roses.

Dit was de laatste cd die ik van MDB kocht. De meeste voorgaande albums had ik in de kast staan, maar deze wist me toch iets minder te overtuigen, en daarmee verslapte ook mijn interesse in deze (destijds favoriete) band.

Het album begint erg sterk maar zakt na een paar nummers in. Nergens wordt het slecht, maar het blijft gewoon niet zo goed hangen. Pas bij Deeper Down komt er weer wat meer niveau in. Het beste stukje van het album zit helemaal aan het eind. Bij de laatste 20 seconden veer ik op als alle registers worden opengetrokken en er weer ouderwets gebeukt en gescreamd wordt.