Black Stone Cherry - Black Stone Cherry (2006)

Dit is een heerlijk hard rock plaatje. Heerlijk retro. Verre van origineel. Lekkere riffs en aanstekelijke refreinen. Liefhebbers van bands als Fireball Ministry zullen dit wel kunnen waarderen.

Ik ben nog in de gelegenheid om alle nummers even goed te kunnen beluisteren. Ik weet echter wel dat vooral Rainwizard, Backwoods Gold en Crosstown Woman potentiele hard-rock klassiekers zijn.

Als straks Black Sabbath, Deep Purple, Motorhead en AC/DC toch het lootje moeten leggen zijn er gelukkig nog een aantal bands die weten hoe ze met hun erfenis om moeten gaan!

Best goed te pruimen. Ik vind dat je lonely train ook wel had mogen vermelden. Mss wat te vroeg om ze in één adem te vermelden met die grootheden, maar luister toch wel lekker weg.

Doet mij aan een betere versie van puddle of mudd denken. Mss ook wel breaking benjamin

De stem van de zanger lijkt imo heel erg op die van Corey Taylor. (in de Stone Sour versie dan)

mwa... kan niet héél veel gelijkenis bekennen, maar BSC is in elk geval wel heerlijke muziek!

Ik vind hem eerder als een kruising tussen Chris Cornell (soundgarden, audioslave) en Eddy Vedder(pearl jam) klinken, die zanger. Heerlijke strot, knappe plaat

Geweldige cd.
Rock met een hoofdletter R!!!

Ik zal de naam van de producer/mixer ook even aan Lars Ulrich en co. doormailen. Klinkt hun volgende plaat misschien ook weer eens OK en besparen ze waarschijnlijk een bom duiten.
Maar dit terzijde.

Vreemd dat deze band zo weinig aandacht krijgt in Nederland, dit is pure rock muziek zoals je tegenwoordig nog maar weinig hoort. De opvolger van deze plaat is zeker net zo goed!

Het luistert lekker weg, absoluut geen hoogvlieger behalve.......lonely train. Oeioeioei wat een heerlijk nummer is dat. De volume knop op het allerhardst, the airguitar even uit de hoek pakken en dan VOLLEDIG uit je PLAAT gaan. Heerlijk.

De rest gaat wel.

Nog een band die hopelijk de fakkel gaat overnemen van de oudjes. Schitterend debuut met z´n southern rock invloeden. De stem vertoont inderdaad wel overeenkomsten met Eddy Vedder. Luistert in ieder geval heerlijk weg!
Het is inderdaad jammer (en ook onbegerijpelijk) dat deze band zo weinig aandacht krijgt in dit (qua muziekklimaat) kneuterige klotelandje.
Op dit debuut staan heerlijke songs als Rain wizard (live echt fantastisch), Lonely train, Maybe someday, Hell and high water en Violater girl. Ook de cover van Shapes of things mag er best zijn.

Inderdaad de stem lijkt wat op Eddie Vedder en Chris Cornell. Muzikaal heeft het wat weg van Alter Bridge. Lonely Train is het beste nummer. Ook opener Rain Wizard mag er zijn.

Redelijk debuutalbum met energiek gebrachte amerikaanse (licht) southern rock. Qua teksten stelt het allemaal bijzonder weinig voor, maar de songs liggen wel lekker in het gehoor en de plaat kakt nergens in. Het album hierna kent iets betere songs, maar het geluid van dit debuut is wat frisser en rauwer. Geen ballads te bekennen; daar zou de band zich pas op het tweede album aan wagen.

Ze staan in het voorprogramma van de huidige tournee van Alter Bridge, dus jouw aanname dat het wat weg heeft van Alter Bridge is niet zo'n hele vreemde constatering

Moddervette rock, met southern en grunge invloeden.
Erg catchy en licht commercieel, maar rauw en vet genoeg om mij blij te maken.

Lekkere drumpartijen, zware zang, vette riffs en lekkere gitaarsolo's.
Heerlijk...

Zaterdag maar weer eens bekijken, deze band.
Eerste album blijft wat mij betreft echt by far het best, met als absolute uitschieter Rain Wizard. Wat een knaller is dat.

Er wordt bij deze band vrij weinig geplaatst, wat erg jammer is. Ik heb de gasten jaren geleden aan het werk gezien op de Graspop en was redelijk omver geblazen. Vanaf dat moment ben ik de meest recente albums gaan volgen (Family Tree!) maar pas sinds kort heb ik dit album voor het eerst opgezet. Na een aantal luisterbeurten groeit de plaat wel, lekkere hard rock met een southern randje.

Prijsnummers: Rain Wizard, Lonely Train, Tired of the Rain en een eervolle vermelding voor de mooie cover van Shape of Things.

4*

Hun eerste twee albums zijn met enige afstand hun beste wat mij betreft. Daarna werd het allemaal wat meer op safe. Waarschijnlijk onder druk van het management of platenmaatschappij. Om maar vooral meer bekendheid te genereren bij een groter publiek. De haren werden kort geknipt en de muziek werd ontdaan van dat scherpe, ruwe randje dat er op de eerste twee albums nog was. Nooit slecht hoor maar hun specifieke sound waren ze daarmee kwijt.