Nervosa - Agony (2016)

Genres >> Rock >> Het Metal Album van de Week
All Female thrash, zusje van Arch Enemy met bijbehorende deathgrowls. Waar bij Arch Enemy de leadgitaren van oprichter Michael Ammott het geluidsbeeld bepalen zoals collega Dean gitarist Dave Mustaine ook pleegt te doen bij Megadeth zijn die hier compleet afwezig. Dit is meer een Slayer aanpak met strak gespeelde vlotte korte songs en een geweldige strot van Fernanda Lira. Als ze in de buurt zijn zal ik zeker eens gaan kijken , erg aanstekelijk, prima sound. Dit is dan ook een prima album maar voor mij zitten er te weinig muzikale hoogstandjes in om veel vaker te draaien.

Ben het grotendeels eens met gigage: degelijk album, zonder echte hoogtepunten. Als ze in de buurt speelden, zou ik heen gaan, en voor een paar nummers achter elkaar bevalt het album ook. Het gehele album is me dan net weer een te lange zit, aangezien het wat variatie mist.

Dit plaatje beukt in ieder geval wel, maar daar is eigenlijk alles ook mee gezegd. Wat ze Nervosa doet doen ze eigenlijk helemaal niet verkeerd, maar het is zo weinig memorabel. Het lijkt hier en daar inderdaad wel wat op Destruction. Aardige plaat, maar niet heel bijzonder.