The Dead Daisies - Make Some Noise (2016)

Vet! Nieuw album van de Daisies, 1 van mijn favoriete rockbands van tegenwoordig. Ik heb ze 2 keer live gezien en het is jammer dat ze hier nauwelijks aandacht krijgen. De band bestaat uit grote namen die hebben gespeeld in bands als Motley Crue, Whitesnake, Guns n Roses en Thin Lizzy. Voor dit album hebben ze zelfs Doug Aldrich op gitaar dus dat zal zeker voor vuurwerk gaan zorgen! Eerste single Long Way to Go is niks nieuws onder de zon, maar wel erg lekker.

Leuke live band inderdaad, vindt ze op CD iets minder over komen. Ondertussen een aantal keren als voorprogramma mee mogen maken (kiss, whitesnake en op graspop) en telkens weer een enthousiast feestje

Juist, ik heb ze ook bij Kiss en Whitesnake in het voorprogramma gezien en daar werd ik zeer aangenaam verrast. Live inderdaad beter dan op cd, maar dat lijkt me een goed teken.

Speelt Darryl Jones (Stones-bassist) hier nog steeds op mee?

Ik heb ze alleen live gezien met Marco Mendoza op bass

Dan heb je voor dit album een gitarist als Doug Aldrich in de gelederen, en dan maak je zulke saaie ongeïnspireerde rock....Nergens veerde ik op bij een riffje of melodielijn, het is allemaal zo enorm cliche. Dit album klinkt gewoon als een excuus om te gaan touren, want nummers als make some noise en join together zijn maar met 1 doel geschreven: om een publiek op te zwepen en iedereen te laten meegalmen. Op plaat wekt het eerder irritatie op.

Deze mannen kunnen echt wel beter, getuige het vorige album. Gemiste kans wat mij betreft.

Vind dit toch wel weer een fijn album. De 2 covers komen ook behoorlijk uit de verf al vind ik Fortunate Son net ff te grof, maar het luistert live wel lekker weg. Wat dat betreft vind ik The Who's Join Together iets beter geslaagd. Is ook gelijk een van de beste composities van het album, maar ja.. Pete Townshend speelt niet in de Daisies..
Tracks als Sons and a Prayer, Mainline en de titelsong zullen beste live krakers worden daar ben ik zeker van.
Aldrich heeft een wat ander gitaargeluid dan Fortus, die als Stones adept toch wat meer rock en roll brengt. Aldrich vind ik wat meer John Sykes achting, niks mis mee, het is gewoon een andere dynamiek en sound.
En ik ben al jaren een uitgesproken fan van Brian Tichy als drummer, sinds ik hem ooit hoorde bij Zakk Wylde's Pride & Glory (samen met James LoMenzo wat mij betreft een van de beste ritmesecties ooit!).
Corabi's rasp maakt het geheel wel weer af en daardoor is het een lekkere, zij het wat doorsnee, rockplaat geworden.

Heerlijke plaat dit hoor. Duidelijk te horen dat je hier met topmuzikanten te maken hebt, de kwaliteit is overduidelijk te horen. Het swingt en rockt als een tiet, waarbij het spelplezier eraf straalt. Ik ben meestal niet zo into de "supergroups, maar deze mag er meer dan zijn. Gewoon heerlijke jaren 80 metal/rock die zeker niet gedateerd klinkt en die ook in die tijd absoluut een topper zou zijn geweest.

Ik heb het een aantal maal beluisterd. Na alle lovende recensies wilde ik het dan toch zelf wel ervaren. Jammer maar helaas....ik vind het echt behoorlijk saai! Het klinkt op zich wel aardig maar het zijn allemaal 'het ene oor in en het andere oor weer uit' nummers. En dat vind ik oprecht jammer want ik vind de gasten die in de band zitten allemaal toffe lui. Ik geloof best dat dit live voor een feestje zorgt (heb ze helaas nog niet live meegemaakt) maar qua studio werk vind ik het een tegenvaller.

LIVE optreden in de Boerderij vorige maand was in één woord SUPER!!!

Heerlijk album. Hun beste tot nu toe.