Kaleo - A/B (2016)

Eerst en vooal: hoe belachelijk radiovriendelijk is Automobile? Ik vind het alvast een heerlijk nummer, de band neemt zichzelf niet te hard au sérieux en dat vind ik altijd voor een muzikant pleiten.
En dat geldt eigenlijk voor heel de plaat. Het één nummer al wat geslaagder dan het ander maar er zit in elk nummer een duidelijk idee. De uitvoering is soms minder geslaagd en de cohesie van de plaat is helemaal zoek. Het is een samenraapsel van een tiental leuke nummers maar een echt eigen stijl heeft de band nog niet. Je hoort i, sommige nummers (No Good, Broken Bone, Hot Blood,...) een mix van Jack White, The Black Keys, Wolfmother en nog een paar bands in die trant. In andere nummers hoor je dan een singer-songwriter à la Ed Sheeran en één ander nummer (All the Pretty Girls) kan zo op een plaat van Bon Iver.
Voor de volgende plaat hoor ik ze graag in de eerstegenoemde categorie (Rock'n Roll as it should be) en een samenhangendere plaat waar vooraf een beetje is over nagedacht.
Alvast een 3*

Blues uit IJsland. Dat is een combinatie die totaal niet logisch klinkt. Toch bewijst dit kwartet dat ze ook in IJsland in staat zijn om uitstekende blues te produceren. Het enthousiasme wat deze gasten op plaat hebben gezet, weten ze ook uitstekend om te zetten in een spetterend liveoptreden, zo kwam ik dit weekend achter.

Deze debuutplaat smaakt naar meer. Ik hoop dat ze deze lijn weten voor te zetten.

3,5*

Begon met het album luisteren om de lekkere harde rock nummers die ik al kende, "No Good" en "Way down We Go". Daardoor viel de sound van nummers "Broken Bones", "All the Pretty Girls" en "Automobile" wat tegen. Werd daarna verrast met het mooie "Vor í Vaglaskógi" en het album eindigde sterk met "I Can't Go on Without You".

Favorieten: Vor í Vaglaskógi, I Can't Go on Without You