Ulrich Schnauss - Far Away Trains Passing By (2001)

Deze plaat trekt aan me voorbij als één lange, melancholische droom. Alsof je naar de soundtrack van je gelukkigste kinderdagen aan het luisteren bent. Het doet me wel een beetje denken aan Boards of Canada, alhoewel dit toch wat lichtvoetiger is. Fijn plaatje, 4.5. Het tweede album van deze Berlijnse meneer schijnt nog beter te zijn, maar dat moet ik nog horen.

Zeg dat wel. Dit is een fijne plaat, maar opvolger a strangely isolated place is nog stukken beter.

Ik weet het nog niet zo... Ik vind dit album veel meer ingetogen, melancholisch, lieflijk. En daar teken ik voor. Hoor ook iets teveel beats in die tweede plaat. Bij de eerste plaat droomde ik fijn weg, deze schudt me iets teveel wakker. Laatste twee nummers van A Strangely Isolated Place zijn daarentegen erg mooi. Doen me een beetje aan Bola's Fyuti denken.

lekker dagdromen met dit album, opvolger is grote tegenvaller.

deze

kom ik net tegen, had zo erbij gekunt op dit album, hopelijk meer van dit soort nummers in de toekomst.


edit: sterker: "suddenly the trees are giving way" (a left-over from "far away trains passing by")

bron: http://www.ulrich-schnauss.com

onder de download-knop van die site staat nog een prachtige 'left-over'. "Suddenly The Trees Are Giving Away" is een track voor Sutemos (Intelligent Toys 2), dus waarom dat nou op die site zo staat ... www.sutemos.net/IT2/

Overigens prachtige plaat. Ulrich Schnauss is een grote favoriet. Ben zeer benieuwd naar z'n 3e plaat, die er naar hij zelf aangeeft dit jaar moet komen. FATPB is wel simpeler qua opzet dan ASIP, maar de melodieen zijn ronduit perfect, echte feel-good electronica.

Van dit album word je inderdaad erg gelukkig. De multi-gelaagde synthesizerklanken en melodieën zijn zo adembenemend warm, aangrijpend en ontroerend... Daaronder lekker actieve drums, zodat de positieve droom waarin je zit werkelijkheid lijkt. Misschien krijgt dit nog de volle score van me. Het gevoel dat herr Schnauss over weet te brengen met zijn apparatuur is niet in woorden te omvatten, dus neem me niet kwalijk als ik te weinig motiveer.
Danke schön Ulli!

De eerste keer dat ik deze plaat hoorde was ik er helemaal niet blij mee. Ik vond het niet zo heel sterk, maar na een tijdje kwam ik er in, en toen kwam de 2e uit...die is voor mij zoveel sterker, maar toch ben ik deze wel beter gaan warderen door de laatste plaat. Cijfer komt nog wel een keer als ik ze beide weer eens luister.

Dit smaak een beetje vies na het veel veel mooiere "A Strangely Isolated Place".

Schnauss stapt schaamteloos over de melige, cheesy, ik ben een hippy en ga rustig wat mediteren voor een gouden buddha beeld met wierrrookstokjes op de achtergrond en een groot vredesteken naast mijn bed lijn. Waar ik in zijn later werk enige emotie voel, klinkt dit bij momenten als een lekgestoken fietsband.

Op de achtergrond kan het rustig wat voorwiegen, maar als ik er echt naar luister duurt het geen vijf seconden of ik begin mij hevig te irriteren. Mjah, bah.

OH je had hem live moeten zien, had je zitten janken van ellende waarschijnlijk

Ik heb ook totaal geen intenties om dit live te gaan beluisteren. Ook de opvolger niet. Wat kan ik me trouwens bij die optredens voorstellen?

hij speelt zijn electronisch gepruttel met synthesizer moeilijkdoenerij erover heen als of ie een klassiek stuk speelt. Heel erg bombastisch, zwaar overdreven gedoe.

Hij is geschoold klassiek pianist ofzo, en dat krijg je dan ook te merken...ik moest erg vaak denken een Jean Michel Jarre :s (niet dat alles van hem slecht is ofzo, want is een goed muziekant, maar blergh wat een overdreven gedoe)

Ik bedoel eigenlijk, wat doet het publiek . Ik kan me niet voorstellen dat er een hele zaal naar een af andere kerel achter een pc/synth staat te kijken. En erg dansbaar vind ik het ook allemaal niet, wat geldt voor zowat alle melodische (IDM) electronic.

Staan mensen wat te kijken, zitten ze neer of liggen ze random door elkaar gestrooid te dromen op de grond ?

Hmn, hangt een beetje af van de locatie eigenlijk. Ik heb afgelopen vrijdag in Den Haag Jan Jelinek vanuit een zitzak die daar stond beleefd, maar een beetje staan en wegdromen kan ook ja.

Het gaat bij zo'n liveoptreden ook vooral om de atmosfeer. Dat je weet dat zo'n gast daar voor je neus z'n tracks in elkaar sleuteld (tenminste, dat hoop je dan.. misschien zit 'ie wel te Counterstriken met wat tracks in z'n Winamp playlist) en dat je dat samen met andere gelijkgestemde mensen beleefd.

Die idm-liveacts zijn een beetje raar, geef ik toe, maar het is ook telkens weer een bijzondere ervaring. En de meeste idm-acts die ik heb gezien voeren live ook wel een best dansbaar setje op. Op Autechre viel dit jaar bijvoorbeeld te spacen én te huppelen, terwijl Richard Devine zelfs hélemaal los ging.

Mja, je moet ervan houden

het was in een theater, hij had er een niet al te beste film bij. Mensen zatten te kijken naar hem en die film. Werd niet gedanst.

Moet zeggen dat ik trouwens al heel erg veel laptop concerten heb gezien en de meeste waren echt niet dansbaar en vaak ook zonder video (zoals ik bijv zelf ook doe) En het interesseert me geen donder...ik kom om de muziek te horen en niet om iemand over een podium te zien holen...wat ik trouwens bij gitaar muziek wel kan waarderen....(hoe gekker hoe beter ) Maar bij laptop concerten vind ik het normaal dat mensen net zoals ik achter de laptop zitten met de meest uitgebreide beweging je hoofd heen en weer bewegen op de maat van de muziek of eventueel ff die knop veranderen op je mixer...al kan het natuurlijk meer zijn...maar goed ik ga niet mijn hele concerten hier na vertellen....voor rare dingen die ik heb gedaan PM

Anyhow, qua show was het niet eens slecht hoor, hij zat nl. als een piano virtuoos echt te ramen op zijn synth/piano/orgel whatever it was. Maar wat een kut muziek

(Paar berichten verwijderd).

Ja, om het samen te vatten: Sietse, je bent de enige die ik zo over een live-optreden heb gehoord van Ulrich, dus ik denk niet dat je zo kan spreken in z'n algemeenheid. Hij speelt wel heel anders dan gewoon z'n eigen tracks achter elkaar!

Nog steeds vind ik dat posts over Ulrich Live hier niet thuishoren.

ok bas, helaas waren er niet veel andere Nederlandstaligen bij dat concert (het was in Duitsland en er waren naast mij nog 3 andere Nederlanders, waaronder 2 Schnaus fans, dus die vallen al af, die ander vond het tof dat het zo hard was :s (en het was hard, het deed nog pijn met oorstoppen in)), anders zou ik ze uitnodigen om mijn stelling hier te bevestigen. Maar het ljikt mij duidelijk dat als je als hoofdact op een festival staat en de halve zaal wegloopt dat er iets niet in orde is.

Veel kutfestivals op deze planeet.

festival was verder wel goed...

en trouwens nog over Ulrich, is verder een super aardige man hoor. Beetje wazig in zijn hoofd, maar dat houdt het leuk...hoog nerd gehalte

Hij heeft trouwens wel een keer live in Nederland gestaan, ergens op een vaag festival in Eindhoven...

hmm dan denk ik dat ik wel weet welk festival dat is...is alweer een tijdje terug...jongen die ik vaag ken zat daar in de organisatie volgens mij...

Dit album bevalt me al meteen erg goed. Een droomdebuut kun je wel zeggen. Ook mooie coverart, tracktitels en albumtitel. Voor de liefhebbers, Casino versus Japan ligt in dezelfde categorie van vredige galmende synth muziek met rustige drumstel-achtige beats.

Fantastissche sfeer - plaat met opgewekte en rustige opgebouwde tracks.

Ik vind de eerste helft wel duidelijk sterker.
De eerste 6 songs een 4.25, de laatste 6 een 3.50 maakt een 3.875 dus afgerond een 4.0

Wat heb deze laat ontdekt! Uitermate fijne plaat dit!
Melancholie lijkt mij een juiste term om dit album mee te omschrijven. Een contant album die mij de hele plaat door in die sfeer laat blijven. Slechts nr 3 'Passing By' vind ik wat minder.

4*

Vind dat juist een prachtig dromerige track, één van de (misschien wel dé) sfeervolste ambientnummers ooit gemaakt volgens mij. Opbouw is echter wel wat traag, misschien is het daaraan dat je je stoort...

Zeker mooi nummer ja.

Achteraf bleek het een momentopname te zijn dat ik het een minder nummer vond. Far Away Trains Passing By is is zijn geheel een sterke plaat!

Het eerste deel is erg sfeervol en mooi, maar het tweede (bonus) gedeelte heeft wat mij betreft te weinig een eigen smoelwerk om serieus mee te doen. Desalniettemin is nummer 10 erg lekker.