Chet Baker mooie jongen viooltjes eronder of laten zingen, dan smelten alle vrouwen totdat Chet geen tanden meer had, die stem van Chet toch, ik zou er spontaan homoseksueel van worden, maar zo ver was het vandaag nog niet, vandaag zat Chet in New York een instrumentale plaat te maken en trompetteerde hij nog zonder protheses, en hoe trompeteerde Chet! hoe toeterde hij!, afwisselend weids lyrisch en panorama's scheppend als een echte Walt Whitman of ingehouden en even visionair en even weids, maar compact, o zo compact lyrisch als de oude Romantici of Rimbaud, jonge Arthur op de toeter, Hotel 49 uitgesponnen de drummer krijgt een plaats voor een solo de bassolo is heerlijk, hameren op dat ding strijken op dat ding kijk eens Chet Baker with strings, dat kun je ook met een strijkstok doen, de volle vaart er in, maar Chet zou Chet niet zijn als hij de rust niet op zou zoeken laten zien waarom hij voor de cool in cool jazz zorgt, jazz voor midden in de nacht in de stad naar huis fietsen Chet versiert een vrouw evengoed met zijn stem als met zijn trompet, laten we eerlijk zijn: het zou nog niet half zo goed zijn als hij op normaal volume zou spelen en niet op half het volume o heerlijke plaat.