Zonder bijgaand stukje van de week op Altcountry had ik de band wellicht nooit leren kennen. Ik en soul zijn nooit een goeie match geweest, maar zo af en toe heb je van die artiesten die net de juiste snaar weten te raken. Ik noem Jim Ford met Harlan County, JJ Grey & Mofro die soul met vleugjes blues en southern rock vermengen. Curtis Harding is ook heel goed te doen en nu is er dan deze band. Hoewel nu, het album is alweer 2 jaar oud. Het is een heerlijk stukje jaren 60 soul met een paar geweldige zangers en een insturmentale ondersteuning om je vingers bij af te likken. De uptempo nummers swingen de pan uit, maar op de ballades wordt pas echt een ongelofelijk hoog niveau bereikt. Can't keep my cool, Giving up en Is it any wonder zijn echt buitenaards mooi. Album is ook lekker kort gehouden, zodat de band niet in herhaling valt en verveling geen kans krijgt. Hieronder de link naar de recensie van Altcountry.
Durand Jones & the Indications « ALTCOUNTRY.NL