Van Morrison - Keep Me Singing (2016)

In 1974 viel ik direct met mijn neus in de boter, toen ik mijn allereerste album van Van Morrison kocht. Dat jaar begon ik Oor te lezen en ontdekte op die manier Veedon Fleece, overigens nog altijd mijn favoriete album van hem. Natuurlijk kende ik als jongeling van de radio wel nummers van hem als Gloria en Brown Eyed Girl.

Van Morrison kan zonder enige twijfel tot de allerbelangrijkste muzikanten van zijn generatie gerekend worden. Tot Common One maakte hij over het algemeen fraaie albums, hierna kwam er de klad een beetje in. De albums werden van een wisselend niveau, absolute dieptepunten in zijn oeuvre zijn zondermeer A Period of Transition en Too Long in Exile.

Hij maakte trouwens ook een paar uitstekende cd’s in samenwerking met anderen, zoals Irish Heartbeat met The Chieftains en You Win Again met Linda Gail Lewis. Verrassend sterk was ook zijn plaat uit 2012, Born to Sing: No Plan B, hierop werd hij omringd door buitengewoon vakkundige begeleiders.

Dat geldt ook weer voor het zesendertigste studioalbum Keep Me Singing. De songs gaan over zijn terugkeer naar het Ierse platteland. De intussen eenenzeventigjarige Morrison klinkt geïnspireerd als in zijn hoogtijdagen. Zoals altijd is zijn muziek doorspekt met soul en blues.

Alle nummers werden op een na door hemzelf geschreven en zijn van een constant hoog niveau. De enige cover is Share Your Love With Me, onsterfelijk gemaakt door een andere grootheid uit de hedendaagse muziek, Aretha Franklin.

Nadat ik de eerste keer Keep Me Singing beluisterd had, was ik al overtuigd dat ik naar een verbluffend mooi album had geluisterd. Meerdere beluistering heeft intussen die overtuiging zeker bevestigd.

Op Allmusic krijgt Keep Me Singing slechts een zeven van Thom Yurek, een recensent die naar mijn bescheiden mening wel vaker de plank misslaat. Dit door hemzelf geproduceerde album hoort voor mij thuis in het rijtje van Astral Weeks, Moondance, Into the Music, Veedon Fleece en Common One.

Alles op deze cd komt me bekend voor. Het is een keurig verzorgde verzameling deuntjes maar nergens word ik verrast. Dus waarom dit nou precies een prachtplaat zou zijn...? Ik vind het een 'gewone' Van Morrison-plaat. Alle respect voor zijn onuitputtelijke energie, ik luister graag naar hem, maar sinds een jaar of 35 zijn de meeste platen redelijk inwisselbaar.

vond dit album destijds bij uitkomen 1 van de betere uit de nadagen van 's mans carrière, maar moet dat een kleine 8 jaar later toch wat omlaag bijstellen. dat ligt niet aan de muzikale uitvoering, de productie of de zangstem van Van Morrison die alle 3 als vanouds goed klinken, maar aan de kwaliteit van de songs en de melodieën.

de eerste trits van 5 nummers bevallen mij het beste, met als uitschieters de fraaie melodie van "Keep Me Singing" en de melancholische ballad "Memory Lane". daarna zakt het album in met een flink aantal mindere tracks 6 t/m 10 (uitgezonderd 9) "In Tiburon"). gelukkig sluit dit album alsnog fraai af met de mid-tempo nummers "Going Down to Bangor" en "Too Late", waarna het instrumentale niemendalletje "Caledonia Swing" nog volgt.

al met al een prettig laid-back luisteralbum met degelijk vakwerk, maar naar mijn mening geen album dat zich kan meten met de kwaliteit van zijn albums uit de seventies en eighties. het gaat mij te ver om deze "Keep Me Singing" te vergelijken met albums als Into the Music of Veedon Fleece, want de kwaliteit van die albums hoor ik er hier niet vanaf. daarvoor staan er simpelweg te weinig memorabele composities op. aangezien ik een 3,5 te laag vind voor dit album geef ik het een (krappe) 4.

Album werd geproduceerd door Van Morrison
All songs written by Van Morrison, except track 2) co-written Don Black & track Alfred Braggs & Don Robey

Blijf dit album toch zeer geregeld draaien. En nog altijd met heel veel plezier. Geen aanleiding om mijn waardering bij te stellen.

En het blijft toch altijd weer hilarisch om Van in Out in the Cold Again als eerste zin "I was Mr Nice Guy too long" te horen zingen. Overigens het beste nummer van de plaat en een van de betere in Van's oeuvre.