Ozric Tentacles - The Floor's Too Far Away (2006)

jeetje alweer een nieuwe?
Vindt de platen die ze de laatste 5 jaar uitkakken toch echt matig tot slecht..het lijkt verdorie wel van die new-age rommel.
Heb ze nog gezien op Roadburn dit jaar (10 jaar geleden voor het eerst)..de grootste teleurstelling van het jaar.
Enig overgebleven lid is bandleider Ed de rest is nieuw en ongeinspireerd.
Wat ooit een opwindende space-rock formatie was is nu een slap aftreksel van zich zelf...helaas.
Ik ga hem toch luisteren om later nog een echt oordeel te geven.
Zet nu vast even "live underslunky" op.

Lekker nieuw album van de Ozrics die in een nieuwe samenstelling nog steed boeien. Ondanks dat Ed Wyne nu het meest doet zal me een zorg zijn. Een perfect album voor de late avond

vind dit echt weinig aan, haalt het niet bij de oudere albums. Ik ben het volledig met jurado eens dat ze tegenwoordig vooral een slap aftreksel van zichzelf zijn, het heeft het gewoon niet meer.

Tja toch kan ik dit album nog steeds waarderen, het zit gewoon lekker in elkaar.

Ik kan deze ook best waarderen.

De eerste 2 songs zijn heel sterk.
Goede gitaar, synths, percussie, drums en elctric piano.
Heel fijn.

Er staan dit keer wat meer Eat Static-achtig tracks op, die wat mij bterfet weggelaten hadden kunnen worden.
Maar zo slecht is deze plaat in zijn geheel niet.

Ed Wynne wordt als gitarist steeds beter en innovatiever.

Begint steeds beter te wordennaarmate ik er vaker naar luister. Neem nou Jellylips, dat is toch weergaloos goed. De rest vind ik steeds beter klinken. Blijft een fav. voor mij.

Jellylips, ook een nummer met stem.
Wat zegt ie nou "I Mean eheheheh brbrblrbrb I mean etc.

Ongelooflijk die gitaarsolo in Disdots.
Die Wynne is echt ondergewaardeerd in het wereldje van gitaargoden.

Die mening ben ik al jaren toegedaan, ook op dit album spettert zijn gitaar er lustig op los.

Goede plaat, van de latere Ozrics-periode.

De drummer op deze plaat, heet Metro (echte naam is mij een raadsel) en doet een goede job. Hij is niet zo agressief als Conrad Prince (Rad), wat de plaat wel wat meer rust geeft.
Merv Pepler doet in ieder geval ook op een track mee,voor de aardigheid (Armchair Journey)

Verder zijn het eigenlijk alleen Brandi en Ed Wynne die de instrumenten hanteren.

Deze plaat komt nogal fusion-gericht op mij over, alleen de space-geluidjes doen mij eraan herinneren dat dit de Ozrics zijn.

Al met al, een volwassen en zeer ontspannen plaat.
Jellylips daarentegen is een wat grappig techno nummer, die eerder op een ZubZub of Eat Static plaat had gepast.

Dit is echt een heel gaaf album. Zoveel soorten stijlen muziek gemixed met elkaar heb ik bijna nergens anders gehoord als bij de Ozrics. Eigenlijk is alles wat ze hebben gemaakt goed.
Zeer Creatief album dit.

Jelly Lips!!

Ah ja, de eerste Ozrics plaat die ik had gekocht en vond het toen geweldig. Nog steeds een leuk album, maar toch wat minder dan andere albums uit de Ozric discography.