The Sugarcubes - Life's Too Good (1988)

Ooit 's voor 5 gulden gekocht bij een Ramsj. Wel aardig, maar geef mij maar Bjork solo. Of zijn de andere albums van Sugarcubes wel de moeite waard?

Niet echt. Die vent die overal doorheen schreeuwt en kreunt verpest voor mij een groot deel van het plezier wat ik normaal zou hebben bij het beluisteren van de Sugarcubes.

Maar van deze plaat vind ik 'Deus'en 'Cold Sweat' best de moeite waard ondanks de bovenstaande storende factor.

Uitstekende debuutplaat van the Sugarcubes met het weergaloze Birthday (de nummer 1 in de Festive 50 van John Peel van 1988). Ook Deus, Motorcrash, Delicious Demon, Cold Sweat, Mama en Sick for Toys zijn geweldig.

Beter dan welk Björk-album dan ook. Helaas werd het met de Sugarcubes na dit debuut alleen maar minder.

Intrigerend debuutalbum wat weer eens een fris en vooral anders geluid liet horen. Deus (does not exist) was een hitje maar Motorcrash en Birthday doen er niet voor onder. De Icelandic uitvoeringen van Dragon en Cat zijn hilarisch maar voegen verder weinig toe. 4,0

Doet me denken aan vroeger
ik vind het fijn, jammer van die andere gast die zingt.
je moet bjorks stem alleen laten

Ik heb dit altijd een heerlijk mysterieus album en dito groep gevonden. Eigenlijk jammer dat Bjork later zo bekend geworden is want dat heeft het mysterie er af gehaald.

Birthday, Mama en Deus zijn wat mij betreft de hoogtepunten.

Heel lang niks gesnapt van dit album, maar als je goed luistert, dan hoor je hier toch wel een sensuele Bjork zingen, en is het toch een stuk toegankelijker dan wat ik in eerste instantie dacht. Ik stoor me ook niet aan de zang van Einar; en zo groot is zijn rol nu ook weer niet.

Dat nog niemand Traitor genoemd heeft!
Voor mij een topper, naast de singles.
Lekker weerbarstig plaatje.

Hele leuke plaat & jeugdsentiment. Bij Birthday denk ik aan stappen in Reikjavik. De hoes van mijn exemplaar ziet er overigens anders uit: zelfde plaatje, maar dan knalroze waar t hier groen is.

Een heel aardig album dit, Niet alle nummers zijn even sterk. Sommige zijn ronduit irritant. Maar prachtige nummers als Deus, Mama en Birthday maken veel goed.

In Sick for Toys vind ik dat juist wel erg leuk werken. Voor mij het beste nummer van deze prima plaat.

Stappen in Reykjavik ja! Dat was erg wild, in de Circus Bar. De muziek van Bjork en de Sugarcubes echoot goed het vrije sfeertje dat ik daar proefde.

Het Björk elfje zit hier nog gevangen in IJsland.
Gekruisigd aan haar vleugeltjes op de muur in een vormgegeven schilderij.
Wanhopig proberen om te ontsnappen.
The Sugarcubes maakt vrolijke, maar tevens opgefokte post-punk, maar vooral door hun afkomst klinkt het een stuk verfrissender.
Geen nasleep van de koude oorlog, Birthday heeft het mysterieuze van Cocteau Twins, maar dan niet de sfeer van het woud van Robin Hood.
Hier klinkt het eerder als de soundtrack van Ronja de Roversdochter; inclusief de grappige vervelende trol, welke rol hier Einar Örn vervuld.
Af en toe brabbelt hij er iets tussendoor.
Maar het is vooral het hysterische enthousiasme van Björk die hier domineert.
De latere meer dance gerichte muziek van haar is natuurlijk ook erg goed, maar misschien gaat mijn voorkeur steeds meer naar dit werk.