Scott Walker - The Childhood of a Leader (2016)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Score
Label: 4AD
-
Orchestral Tuning Up (0:17)
-
Opening (5:32)
-
Dream Sequence (2:19)
-
Village Walk (1:30)
-
Run (0:49)
-
Down the Stairs (0:32)
-
Up the Stairs (1:07)
-
The Letter (0:38)
-
Versailles (1:24)
-
Cutting Flowers (0:41)
-
Boy, Mirror, Car Arriving (1:37)
-
Third Tantrum (1:57)
-
Printing Press (1:06)
-
On the Way to the Meeting (1:05)
-
The Meeting (3:36)
-
Post Meeting (1:47)
-
Finale (3:04)
-
New Dawn [Synth Layout for Cut Scene] (1:15)
0
geplaatst: 22 augustus 2016, 23:22 uur
Ik dacht dat ik dit misschien wel mooi zou vinden en dat is ook zo. Doorgaans ben ik niet zo van instrumentales en van scores/soundtracks maar sinds Matt Johnson (The The) er een paar gedaan heeft sta ik daar meer open voor. Dit album had gemakkelijk ook door Matt gemaakt kunnen zijn, dus wie dit mooi vind zou ook deze eens een kans moeten geven.
De score is minder allerdaags en donkerder/mysterieuzer, mogelijk door het thema van de film? Gebruik van piepende geluiden maar ook veel van wat je in een spannende film zou verwachten. Ook wordt er wat geleend, zo klinkt Up the Stair als iets van Ennio Moriricone's Once Upon a Time in the West. Je herkent het zo. De Opening begint als zeer bekend terrein/voorspelbaar maar gaandeweg komen er experimentele elementen bij. Voorlopig beste track. Vooral de eerste paar nummers zijn fijn om te horen omdat er gewoon vaak ook iets anders dan 'normaal' wordt gedaan. Naar mate het album vordert wordt het meer voorspelbaar en iets minder bijzonder. Pas bij het einde Post Meeting wordt het weer interessant met een pompende Finale met als sirenes klinkende violen. Er wordt nergens gezongen ook niet non-tekstuele zoals Matt Johnson dus wel deed in zijn score. Als dit synths zijn dan vind ik het moeilijk om die van een echt orkest te onderscheiden, knap gedaan dan. Maar ik denk dat echte instrumenten veelvuldig gebruikt zijn, zeker de cello's.
Run staat op single, geen idee waarom het is 1 minuut lang, wel goede indicatie.
De score is minder allerdaags en donkerder/mysterieuzer, mogelijk door het thema van de film? Gebruik van piepende geluiden maar ook veel van wat je in een spannende film zou verwachten. Ook wordt er wat geleend, zo klinkt Up the Stair als iets van Ennio Moriricone's Once Upon a Time in the West. Je herkent het zo. De Opening begint als zeer bekend terrein/voorspelbaar maar gaandeweg komen er experimentele elementen bij. Voorlopig beste track. Vooral de eerste paar nummers zijn fijn om te horen omdat er gewoon vaak ook iets anders dan 'normaal' wordt gedaan. Naar mate het album vordert wordt het meer voorspelbaar en iets minder bijzonder. Pas bij het einde Post Meeting wordt het weer interessant met een pompende Finale met als sirenes klinkende violen. Er wordt nergens gezongen ook niet non-tekstuele zoals Matt Johnson dus wel deed in zijn score. Als dit synths zijn dan vind ik het moeilijk om die van een echt orkest te onderscheiden, knap gedaan dan. Maar ik denk dat echte instrumenten veelvuldig gebruikt zijn, zeker de cello's.
Run staat op single, geen idee waarom het is 1 minuut lang, wel goede indicatie.
* denotes required fields.
* denotes required fields.