Epica - The Holographic Principle (2016)

Wat is er veel veranderd, zeg. Dit is het eerste volledige album van Epica dat ik beluister sinds The Divine Conspiracy. Ik mag de nieuwe sound wel. The Holographic Principle is een bombastische, symfonische metal plaat geworden vol met gedetailleerde composities en pakkende refreinen. Meer kan ik er niet over zeggen eerlijk gezegd, behalve dat Epica wel degelijk dat eigen geluid heeft wat ze nodig hebben om boven de massa uit te stijgen. Simone Simons blijft een van de betere zangeressen binnen het genre en Mark Jansen is wat mij betreft beter geworden in het grunten, en de combinatie werkt. Met heerlijke agressieve nummers als 'Universal Death Squad', welke mij na een paar luisterbeurten zeer goed is gaan smaken, en het meezingbare 'Beyond the Matrix', maar ook het spannende 'Once Upon a Nightmare', staat dit album garant voor plezierige tijden.

Het is eigenlijk allemaal tot in de puntjes verzorgd, wat ook mijn (kleine) probleem met dit album is. Alles klopt van begin tot eind, en dat het goed in mekaar zit hoor ik ook zeker, maar ik mis een zekere bezieling. Dat alles vol is gegooid en de productie heel erg druk is (waar Nuclear Blast bands wel vaker last van hebben) doet dit niet ten goede. Het is ook daarom dat ik niet hoger kom dan een 4*, hoewel ik me kan voorstellen dat dit zeker wel meer waard is als je het wel voelt. Juist hierom is de akoestische bonus CD zo leuk geworden. De gekozen nummers krijgen hier ademruimte en een ander, verfrissend jasje. De band flirt hier met funk, gypsy muziek, en folk, wat voor deze nummers goed werkt. Simone Simons schittert ook hier, alhoewel je wel goed kan horen dat ze deze genres niet eigen is.

Ik vind het bombastische wel tof, maar hier en daar schieten ze er wat in door.
Simone's prachtige stemgeluid komt niet overal even goed over. Jammer, want ze is zo'n geweldige zangeres. Toch vind ik het album nog wel goed genoeg voor een ruime voldoende, want ze hebben er duidelijk erg hun best op gedaan. Daarnaast vind ik het gebruik van echte instrumentatie ook wel een plus. Dat ben ik met Nicole_1989 eens.

Misschien heb ik nog last van de verzadiging, maar dit album vind ik beduidend minder interessant dan de vorige. Misschien ben ik wel teveel verwend. In elk geval duurt het heel lang voor dit album een beetje op gang komt. De eerste helft is nauwelijks indrukwekkend. Ook niet slecht hoor, maar van Epica verwacht ik intussen wel beter. Beter dan deze symfonische metal die keurig volgens het boekje gespeeld is. Een boekje dat weliswaar door Epica zelf geschreven is. Waar ik progressie verwachtte (moeilijk maar niet onmogelijk), kreeg ik hier een beetje het omgekeerde. Verder is het totaalgeluid beduidend minder rijk en mis ik de afwisseling. Gelukkig is de tweede helft al wat beter en buigt de wonderschone afsluiter de score nog naar 3,5 sterren.

Tussenstand:
1. Design Your Universe
2. Requiem For The Indifferent
3. The Quantum Enigma
4. The Divine Conspiracy
5. The Holographic Principle
6. Consign To Oblivion
7. The Phantom Agony