Jon Oliva's Pain - Maniacal Renderings (2006)

Hoewel de drums op dit album niet altijd even goed klinken, vind ik Maniacal Renderings over de gehele linie een verbetering ten opzichte van ‘Tage Mahal.

Het album opent sterk met Through the Eyes of the King, die laat horen dat Jon Oliva het zingen en krijsen in ieder geval niet verleerd is (evenals het schrijven van goede melodieuze metal). Het nummer combineert een stevig tempo met sterke vocalen. Daarna volgt met het titelnummer een van de hoogtepunten op dit album. Hier en daar zitten er in dit nummer wellicht net wat teveel keyboards, maar dat is een detail.
Ook de meeste hierop volgende nummers vind ik behoorlijk sterk. In The Evil Beside You valt me op dat er stukken inzitten die klinken zoals Savatage klonk in hun beste jaren, en ook The Answer grijpt nadrukkelijk terug op de Gutter Ballet- en Streetsperiode. Via het mooie Timeless Flight (hoewel ik het briljante dat anderen er hier in horen, niet meteen terughoor) sluit het album af met het mooie epos End Times.
Helaas komt er daarna nog Still I Pray for You Now, dat als saaie ballad voor mijn part weggelaten had mogen worden. Een van de dieptepunten van dit album, samen met Time to Die.

Het grootste nadeel van dit album zit hem niet in de kwaliteit van de nummers, maar eerder bij het gevoel dat Maniacal Renderings een klein beetje overbodig is. Ik vind het heel erg refereren naar (vooral) Gutter Ballet en Streets. Die beide albums vind ik beter dan deze. Ik heb het vermoeden dat Savatage/Jon Oliva’s Pain en ik met de jaren een beetje uit elkaar gegroeid zijn. Ik heb geen behoefte aan meer van hetzelfde. Daarbij ontkom ik toch ook niet aan het gevoel (het zal aan mij liggen) dat het met al die schoenendozen en tassen met tapes van Criss Oliva die voortdurend overal op lijken te duiken, een beetje begint te lijken op het exploiteren ipv beheren Criss’ werk.

Hoewel dit album goed in elkaar zit, wordt dit toch niet iets wat ik veel ga luisteren. Dat heb ik de afgelopen ook al niet gedaan.

3,5*