Crystal Castles - Amnesty (I) (2016)

Een maand geleden werd ik onaangenaam verrast door het nieuwe album van MSTRKRFT - Operator waar de agressieve synths deed vermoeden dat de Techno Thunderdoom (typo is expres) van 90s hakkers (toen zonder C ) was teruggekeerd... with a vengeance zoals ze in de VS zeggen. Alleen een enkel nummer beviel mij : Priceless (waarop het klinkt alsof punker Johnny Rotten even terug is)

Gelukkig was ik voor dit album gewaarschuwd door het luisteren naar de singles. Ook hier hoor ik 90s en 00s terug in de stijl/klanken van de Synths. En ook hier komt er aardig wat (veel) agressie van de Synths, die de balans net de verkeerde kant op doet gaan. De stem van de nieuwe zangeres verdrinkt aardig en dat is jammer want ze lijkt wel te kunnen zingen en de titels van de nummers suggereren dat ze iets te vertellen heeft. Ik kan het niet horen, oude oren? wie weet? Of is haar stem gewoon te iel en eigenlijk meer geschikt voor een Trip Hop album? Dan is er ook een vreemde fade-out op Sadist, alsof een DJ een onpopulair nummer wegdraait ten faveure van een hit. Spelen met hard en zacht, soft en agressie in nummers is een bekend trucje wat hier veelvuldig gebruikt wordt maar men is met het volume van de harde gedeeltes doorgeschoten. Dan is de balans in een nummer zoek.

Crystal Castles klinkt wel alsof ze nieuwe energie gevonden te hebben en dat klinkt door vooral in het begin van het album. Zelf vind ik Fleece en Chat favoriet na 5x luisteren, Concrete neigt naar wat vroeger op alternatieve (Gothic) avonden Industrial Pop werd genoemd. Ook erg fijn dat de meeste nummers onder de 3:30 minuten blijven lekker compact. Het voelt ook als een geheel aan en ondanks al mijn kritiek zet ik het niet af en kan ik het ook meerdere keren achter elkaar aanhoren. Deze zal waarschijnlijk net buiten mijn top 50 lijst van albums van 2016 blijven hangen (waar al ruim 200 albums in staan). Het is lang geleden dat ik naar Crystal Castles luisterde en ben ik dus voor het moment hier wel blij mee.

Ik vind het een moeilijk album om te beoordelen omdat Alice Glass hier weg is, en ik heb wel een zwak voor haar denk ik. Maar de nieuwe zangeres Edith Frances kan het toch ook wel hoor. Daarnaast ongeacht wat jouw mening is over Ethan Kath en wat ervan de beschuldigingen waar zijn, heb ik het idee dat puur kijkende naar de muzikale kunsten dit album vrij weinig onderdoet voor de originele drie albums. Het idee blijft wel in tact, en Edith Frances is een zeer goede vervanger. Het niveau van II haalt het niet, maar ik heb wel het idee na één luisterbeurt dat dit album me beter ligt dan I en III. Zeker omdat Concrete een nummer is dat ik al heel veel heb beluisterd in tussentijd. Char kende ik ook al. Kept dat niet op dit album staat kende ik ook en zeker het beluisteren waard omdat het één van de beste nummers is op dit album).

Bij bvb. het beluisteren van Concrete vroeger zag ik niet dat het om een andere zangeres ging, niet in de stem en niet qua gezicht (ik dacht dat ze gewoon haar haar had gekleurd). Het idee en de algemene structuur blijft erin zitten. Ik heb zelfs het idee dat er terug naar de eerste twee albums wordt gegaan qua stijl. Wel heb ik het idee dat het een beetje aan verfijning en vernieuwing ontbreekt, en ik vermoed dat dit samen met de historie achter deze band de reden is waarom dit album niet zo gewaardeerd wordt. Het mist misschien net iets te veel richting, waardoor het er teveel zweeft en te weinig iets is, en daardoor ontbreekt de magie een beetje op bepaalde nummers dan na (Kept en Concrete vooral dan), maar dat kan dan ook door de herkenbaarheid liggen. Dat zal dus waarschijnlijk nog een paar keer gedraaid moeten worden voor een beter oordeel. Zeker niet zo slecht als soms beweerd wordt, maar het mist wel iets denk ik.

Blijkbaar is Kept van YouTube gehaald, en het staat dus ook niet op Spotify... Als een nummer op een album staat en het er dan achteraf uitgehaald wordt om als bonustrack in te voeren, vind ik dat ook echt maar een kutfilosofie. Ik ken het nummer toch al vrij goed, dus ik kan wel normaal oordelen.