Danny Vera - The Outsider (2016)

Alle nummers van het nieuwe album zijn geschreven door Danny, ik heb het nagevraagd, en dat is jammer om twee redenen. Danny heb ik als entertainer en als zanger hoog zitten, vooral door een daverend optreden in de Melkweg vorig jaar en deze EP The New Black & White Pt. II - vol met covers die stuk voor stuk erg goed tot geweldig klinken.

Ouder werk van Danny heb ik nog weinig verkent en kan me minder boeien als ik het wel ken. Na die geweldige EP van vorig jaar keek ik dus wel uit naar dit album. Maar bij de eerste beluistering valt het dus iets tegen. Ik had gehoopt dat er ook covers op dit album zouden staan want daar is hij gewoon ijzersterk in geworden, maar niet dus. Het Engels van de zelfgeschreven nummers is niet van een hoogstaand niveau en heeft dus ook een enkele grammaticale fout en klinken soms te eenvoudig of te 1-op-1 vertaald van Nederlands naar Engels. Hij is niet de enige die daar last van heeft en ook daarom dat ik een tijd lang weinig interesse had in Nederlandse acts die in het Engels zingen. De laatste jaren is die interesse dus weer gegroeid, voor Nederlandse acts in het algemeen en zo kwam ik ook bij Danny terecht met zijn rock 'n' roll stijl vermengd met Surf en wat Country/Folk Rock.

Nu dan de herkansing, tweede luisterbeurt. Er staan prima nummers op maar het klinkt nog niet zo doorleeft als hij dat wel kan op die covers. Iets te vlak, muzikaal wel dicht bij elkaar maar de nummers klinken nog niet als een compleet verhaal. Wie weet als ik het vaker luister dat er wel een samenhang herken maar nu nog niet.

"Make a sign like for a V" L-O-V-E ; de V is natuurlijk van Victorie en niet van loVe, is dus een beetje apart. De energie in het nummer is prima maar er zit dus, in mijn ogen, een denkfout in. Danny Vera mag dan een grote liefde hebben voor de Amerikaanse cultuur, ik denk dat hij wel een jaartje daar zou moeten wonen om er ook doordrenkt van te worden. Zo niet dan misschien Ierland of Engeland als goedkoop alternatief.

Road Rhythm Blues vind ik voorlopig favoriet, heeft niet veel om het lijf maar wordt gewoon heel goed uitgevoerd, hetzelfde geldt voor All Night Long. Het is net als of Danny een half album nodig heeft om op stoom te komen, is niet echt zo, er zitten ook wel wat aardige nummers ervoor. De donkere opener Ghost is ook prima, maar zou het graag nog iets donkerder gezongen hebben gehoord. Ook mooi om er een paar violen te horen, beetje 70s Elvis softrock(?) Met Strange sluit het album iets te rust af om te motiveren om het meteen weer op te gooien. Jammer van taalfout in Hiding (FOR a hunter), het heeft wel een lekker drive, begrijpelijk dat dit de single werd. Pijnlijk dat de fout zo laat werd ontdekt dat die al op de eerste albumprints stond.

Voorlopig 3,5* en misschien als ik alle schoonheidsfoutjes niet meer hoor dat ik meer kan genieten van het album, dat de waardering nog iets stijgt.