Marcelo D2 - À Procura da Batida Perfeita (2003)

Ik maak er een 4,5* van. Echt geniale producties en een ongekende afwisseling van zang en rap. De zangstukjes zijn perfect verweven in de beats in plaats van dat ze -zoals in rap vaak gebeurt- niets met de rap te maken hebben en zo een nummer uit elkaar trekken. Daarbij helpt het natuurlijk sterk dat Marcelo D2 een hele goede rapper is.

Ik heb wel eens geroepen dat zang en rap niet samengaan, maar daar kom ik door dit album op terug. Het probleem is gewoon dat de twee vrijwel nooit goed gemengd met elkaar worden. Marcelo D2 doet dit echter perfect en maakt hiermee een album met geen enkel slecht nummer. Alle nummers vormen een vloeiend geheel, waardoor ik deze cd zo 3 keer achter elkaar kan draaien.

Behalve enkele, vaak wrang uitgesproken, Engelse termen heb ik nog geen idee waar de teksten over gaan, maar ik heb ook helemaal geen behoefte om daar achter te komen. Het doet in ieder geval allemaal een heel stuk vrolijker aan dan de meeste hiphop. Verder blijft dit productioneel gewoon tot de top van hiphop in het algemeen behoren. Een enórme variatie aan de meest uiteenlopende beats. Van de levendige pianoloopjes in het eind van RE:Batucada tot de meer conventionele beat van Loadeando, ik heb werkelijk niets aan te merken op dit album.