Regina Spektor - Remember Us to Life (2016)

Bij Regina Spektor - Soviet Kitsch:

Het nieuwe nummer. ?

Bleeding Heart, a song by Regina Spektor on Spotify - open.spotify.com

Er was al weer wat buzz, maar nog niet gezien dat het nu officieel is. Fijn! Meteen maar even het nieuwe nummer luisteren. Het wordt een album vol nieuwe nummers, wat ongebruikelijk is voor Regina. Voorheen waren er altijd wel een stuk of vier à vijf nummers die al live of op demo's te horen waren.

Ik ben benieuwd! EDIT: Hij is fijn!

Ja, ik vind het ook een fijn nummer. Zeer compact worden meerdere herkenbare stijlen van haar in één song verwerkt. Zeer goed !

Regina Spektor - Small Bill$ [Official Audio] - YouTube
Small Bill$, a song by Regina Spektor on Spotify - open.spotify.com

Wauw! Ik ben weer helemaal verliefd ? Ouderwetse Regina Spektor in een nieuw jasje.

Dit album zou zo maar eens weer van het niveau van haar eerste vier zijn.

Small Bill$ is inderdaad geweldig! Dat belooft wat.

Black and White staat vandaag op Spotify. Relaxed en mooi.

Older en Taller staat al een paar dagen op Spotify. Net als Black and White wat meer in de lijn van de laatste twee albums. Nog maar een paar dagen wachten tot het album. Ik ben nu heel benieuwd of er meer nummers opstaan zoals Small Bill$ en Bleeding Heart, of dat dit de buitenbeentjes zijn van het album en de rest in lijn is met wat we hadden kunnen verwachten. Waar overigens niks mis mee is, maar met zoveel jaren tussen de albums hoop je op nieuwe geluiden (zoals Small Bill$).

EDIT: Hij schijnt al gelekt te zijn.

Ja! Ik zet hem nu aan..

Soms heb ik het gevoel naar (klein)kunstenares te luisteren, experimenterend en spelend met taal en zanglijnen. Ik vind dat heerlijk om naar te luisteren. Regina Spektors creativiteit boeit me misschien nog wel meer dan de liedjes zelf.

Het eigenzinnige Small Bill$, het zoete Older and Taller met die geweldige zanglijnen in de coupletten en het intrigerende The Trapper and the Furrier met rake tekst zijn voorlopig mijn favorieten.

Ik vind het een fijn luisteralbum, mooie gedragen liedjes.

Eerste luisterbeurt erg positief. Moet 'm nog wat beter luisteren... The Trapper and the Furrier is gaaf en Obsolete prachtig.

Ook mijn favorieten nu (samen met de twee singles Small Bill$ en Bleeding Heart). The Trapper and the Furrier vind ik misschien zelfs nog leuker dan Small Bill$. Erg geslaagd album. Het is consistenter dan de vorige twee; er staat dit keer geen slecht nummer tussen.

Vraag niet waarom, maar ik had nog niet eerder een album van Regina Spektor beluisterd. Maar goed, ze heeft me alsnog ingepakt met haar charisma en leuke stem. Ze schakelt soepeltjes naar kopstem als het moet, het refrein van The Light is daarvan een goed voorbeeld. De songs op dit album hebben zonder uitzondering fraaie melodielijnen en een sterke opbouw, Er is een mix van verschillende stemmingen en dat bevalt me goed. Ik begin met 4* en dat is aan de voorzichtige kant.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Regina Spektor - Remember Us To Life - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Regina Spektor werd geboren in Moskou, maar verhuisde toen ze negen jaar oud was naar The Bronx.

In New York dook ze aan het eind van de jaren 90, samen met onder andere The Moldy Peaches, op in de anti-folk scene van The Big Apple, maar deze scene is Regina Spektor op haar laatste platen volledig ontgroeid.

Sinds Begin To Hope uit 2006 opereert Regina Spektor op een breed terrein en dat terrein is op het nu verschenen Remember Us To Life alleen maar breder geworden.

Op haar nieuwe plaat maakt de muzikante uit New York tijdloze singer-songwriter muziek die teruggrijpt op de grote singer-songwriters uit de jaren 70, stekelige pianopop zoals Fiona Apple en Tori Amos die maken en behoorlijk theatrale popmuziek in de stijl van Rufus Wainwrights, maar ook songs waarmee ze de betere popprinsessen naar de kroon steekt en vervolgens overtroeft met avontuurlijke klanken.

Het rammelende geluid van haar eerste platen heeft Regina Spektor inmiddels verruild voor een rijk en gloedvol geluid, waarin warme pianoklanken domineren en ook strijkers naar hartenlust mogen schitteren. Het zijn klanken waarin de aangename stem van Regina Spektor uitstekend gedijt.

Remember Us To Life laat horen dat Regina Spektor zich in vocaal opzicht flink ontwikkeld heeft, maar de meeste groei hoor je in haar songs. Het is knap hoe de Russisch-Amerikaanse singer-songwriter kan aansluiten bij de tijdloze muziek van decennia geleden, maar op hetzelfde moment kan vernieuwen met songs die zich keer op keer stiekem buiten de gebaande paden bewegen.

Zeker wanneer de donkere pianoklanken worden begeleid door strijkers doet de muziek van Regina Spektor denken aan die van de door mij zeer bewonderde Fiona Apple, al is Remember Us To Life wel wat zonniger en lichtvoetiger dan de platen van de weinig productieve muzikante uit New York. Maar Remember Us To Life schiet ook talloze andere kanten op.

Producer Leo Abrahams heeft Remember Us To Life voorzien van rijke arrangementen vol strijkers, maar geeft ook de meer eigenzinnige kant van Regina Spektor alle ruimte, waardoor de wat stemmige en statige pianoballads steeds worden omgeven door songs waarin Regina Spektor lekker buiten de lijntjes kleurt.

Het is opvallend dat Regina Spektor nog steeds veelvuldig wordt geassocieerd met de New Yorkse anti-folk scene, terwijl ze inmiddels precies doet waar deze beweging zich zo tegen afzette. Ik kan me er niet druk om maken, want Remember Us To Life is de beste plaat van Regina Spektor tot dusver. En dat zegt wat. Erwin Zijleman

Mooie recensie, ErwinZ. Ik ben het er volledig mee eens.
Het fijne is dat ze muziek "speelt". Ze heeft veel humor en waar het kan zet ze dat in. Maar ze hangt niet voortdurend de geinponem uit. Ze kan ook hemelschreiend mooie liedjes schrijven, zoals ze volop op deze plaat laat zien. Zo veelzijdig en getalenteerd zijn er weinig.

Verhoogd met een halve ster. IJzersterk album, veel beter kun je het niet hebben in dit genre. Ik heb bewondering voor haar veelzijdigheid. Zo'n liefdevol slotnummer klinkt even geloofwaardig als de boze protestsong The Trapper and the Furrier.

Ik snap het niet. Regina Spektor levert voor de zevende (!) keer op rij een prachtig, origineel album af, en het moet het doen met net aan 20 stemmen. Gebaseerd op het stemgedrag op haar discografie kun je verwachten dat dat er uiteindelijk misschien 100 worden.
Hoe dan een Sufjan Stevens met een in mijn oren doodsaai album bovenaan de jaarlijst van 2015 eindigt met ruim zeshonderd stemmen en een gemiddelde van 4,15... En dit jaar een Michael Kiwanuka met een gerecyclede Isaac Hayes-plaat ook alweer 200 stemmen en een hoger gemiddelde binnenhaalt... Ik snap er geen bal van. Mensen lopen echt wat mis hier.

Helemaal mee eens andnino :/

Overigens ga ik Regina 7 november zien in Paradiso. Erg veel zin in!

Ik niet helaas. Gelukkig heb ik haar twee keer eerder mogen aanschouwen.

Wauw, wat een heerlijke plaat. Bizar eigenlijk dat deze zangeres zo ondergeschoven is, ze rijgt sterk geschreven popliedjes met mooie zanglijnen aaneen op deze nieuwe release.

Ik had hier niet meer zoveel van verwacht. De tijd dat ik Regina Spektor echt te gek vond ligt een beetje achter me, heb nu een vrij andere muzieksmaak gekregen, en haar laatste album vond ik echt tegenvallen.

Maar wat een goede plaat is dit onverwachts geworden! Weer erg creatief en 'Regina'. Stoer, tekstueel bijzonder en gewoon erg leuk.

Vooral Small Bill$ en The Trapper and the Furrier springen eruit wat mij betreft.

Eindelijk eens tijd om deze aan te horen. Wat ik in de Paradiso meekreeg een paar maanden terug was wel interessant ook als ik geen idee heb of die 4 of 5 nummers van dit album kwamen. Waarschijnlijk niet.

Deze klinkt wel lekker up en helderm bij de eerst beluistering.

Ergens in juni 2016...



Ergens in januari 2017...

Na het uitkomen van dit album hoorde ik een paar nummers maar ik vond het allemaal wat op elkaar lijken. Maar toch word ik de laatste weken steeds meer verdiepend in de muziek van dit album meegenomen. En steeds regelmatiger merk ik plots wat kippenvel op mijn armen. Meestal is dat een goed teken.

Ja, Miss Spektor heeft een echte transformatie doorgemaakt. Waar ze ooit rauw uit de speakers klonk en overgaand op een zichzelf begeleidend nummer met een stok slaand op een stoel ging ze zich steeds meer melodisch richten op het geheel van een album. Een duidelijk ouder wordende muzikante die haar dons afschudt en prachtige veren tentoonstelt. Maar haar stem blijft hetzelfde. Ook op dit album. Heel soms hoor ik lichtelijke herhalingen van patronen van haar oudere albums en soms een echo van haar muzikale verleden (The Trapper and The Furier). Maar ook duidelijk vernieuwingen en deze (vooral bij bepaalde outro's van nummers) vind ik intrigerend worden voor toekomstige albums.

Soms heb ik weleens de neiging om Brian May, John Deacon en Roger Taylor op te roepen om met al hun muzikale kunsten deze dame aan te vullen want ze heeft duidelijk herkenbare kenmerken van de schrijf- visuele- en zangkwaliteiten van ene Freddie Mercury. En zo'n kwalitatieve aanvulling mis ik weleens in haar muziek.

Aan de ene kant is het natuurlijk een uniek mooi iemand die we stilletjes voor ons zelf, de weinige kenners, willen houden omdat je soms de mooie dingen ook voor jezelf wilt houden en met weinig andere mensen wilt delen.

Aan de andere kant is het natuurlijk een grove schande dat deze vrouw door zo weinig mensen wordt gekend en gewaardeerd in ons land.

Ondertussen voor de 8ste keer opgezet en ik denk dat dit een juweeltje is die bijna stiekem aan mij voorbij is gegaan. Ga voorzichtig nadenken over het nog eens ophogen met een halfje.

Afgezien van Sellers of Flowers vind ik het moeilijk een favoriet aan te wijzen maar kan ook geen zwak nummer aanwijzen. Ook als ze op Obsolete de grenzen van haar stem op zoekt en ook een fractie te kort schiet maar wel op zo'n mooie manier doet dat het past binnen het nummer.

Vind dit eigenlijk een album voor zo rond de kerst, vraag me niet waarom maar dat gevoel krijg ik erbij. Helemaal met de bonusnummers erbij.

Jammer dat je dat drie weken na Kerst ontdekt

Regina Spektor is typisch zo'n artieste die zich een beetje in de periferie van mijn interesse bevindt. Of ik moet zeggen, bevond.
Want wat komt deze plaat goed binnen zeg!

Alles is goed. Allereerst - en dat is toch wel bijzonder- vallen haar teksten op. Ze heeft enerzijds de gave kleine schetsjes te maken die zich in je verbeelding nestelen (The Light, Grand Hotel) en anderzijds dicht op je huid te komen (Obsolete).

Muzikaal vind ik het ook zeer tof. Ze heeft een heerlijke stem, krachtig en breekbaar tegelijk. Hoofdrol voor de piano, maar nergens saai of langdradig.

Onze Regina heeft er een fan bij! Ik verheug me op het ontdekken van haar andere albums.

Bericht verplaatst naar Regina Spektor