Regina Spektor - Remember Us to Life (2016)
mijn stem
60 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Sire
-
Bleeding Heart (3:58)
-
Older and Taller (3:56)
-
Grand Hotel (3:04)
-
Small Bill$ (3:33)
-
Black and White (3:49)
-
The Light (4:56)
-
The Trapper and the Furrier (4:24)
-
Tornadoland (3:48)
-
Obsolete (6:37)
-
Sellers of Flowers (4:00)
-
The Visit (4:24)
-
New Year * (5:28)
-
The One Who Stayed and the One Who Left * (4:58)
-
End of Thought * (3:19)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
46:29
(1:00:14)
1
geplaatst: 3 oktober 2016, 17:00 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Regina Spektor - Remember Us To Life - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Regina Spektor werd geboren in Moskou, maar verhuisde toen ze negen jaar oud was naar The Bronx.
In New York dook ze aan het eind van de jaren 90, samen met onder andere The Moldy Peaches, op in de anti-folk scene van The Big Apple, maar deze scene is Regina Spektor op haar laatste platen volledig ontgroeid.
Sinds Begin To Hope uit 2006 opereert Regina Spektor op een breed terrein en dat terrein is op het nu verschenen Remember Us To Life alleen maar breder geworden.
Op haar nieuwe plaat maakt de muzikante uit New York tijdloze singer-songwriter muziek die teruggrijpt op de grote singer-songwriters uit de jaren 70, stekelige pianopop zoals Fiona Apple en Tori Amos die maken en behoorlijk theatrale popmuziek in de stijl van Rufus Wainwrights, maar ook songs waarmee ze de betere popprinsessen naar de kroon steekt en vervolgens overtroeft met avontuurlijke klanken.
Het rammelende geluid van haar eerste platen heeft Regina Spektor inmiddels verruild voor een rijk en gloedvol geluid, waarin warme pianoklanken domineren en ook strijkers naar hartenlust mogen schitteren. Het zijn klanken waarin de aangename stem van Regina Spektor uitstekend gedijt.
Remember Us To Life laat horen dat Regina Spektor zich in vocaal opzicht flink ontwikkeld heeft, maar de meeste groei hoor je in haar songs. Het is knap hoe de Russisch-Amerikaanse singer-songwriter kan aansluiten bij de tijdloze muziek van decennia geleden, maar op hetzelfde moment kan vernieuwen met songs die zich keer op keer stiekem buiten de gebaande paden bewegen.
Zeker wanneer de donkere pianoklanken worden begeleid door strijkers doet de muziek van Regina Spektor denken aan die van de door mij zeer bewonderde Fiona Apple, al is Remember Us To Life wel wat zonniger en lichtvoetiger dan de platen van de weinig productieve muzikante uit New York. Maar Remember Us To Life schiet ook talloze andere kanten op.
Producer Leo Abrahams heeft Remember Us To Life voorzien van rijke arrangementen vol strijkers, maar geeft ook de meer eigenzinnige kant van Regina Spektor alle ruimte, waardoor de wat stemmige en statige pianoballads steeds worden omgeven door songs waarin Regina Spektor lekker buiten de lijntjes kleurt.
Het is opvallend dat Regina Spektor nog steeds veelvuldig wordt geassocieerd met de New Yorkse anti-folk scene, terwijl ze inmiddels precies doet waar deze beweging zich zo tegen afzette. Ik kan me er niet druk om maken, want Remember Us To Life is de beste plaat van Regina Spektor tot dusver. En dat zegt wat. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Regina Spektor - Remember Us To Life - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Regina Spektor werd geboren in Moskou, maar verhuisde toen ze negen jaar oud was naar The Bronx.
In New York dook ze aan het eind van de jaren 90, samen met onder andere The Moldy Peaches, op in de anti-folk scene van The Big Apple, maar deze scene is Regina Spektor op haar laatste platen volledig ontgroeid.
Sinds Begin To Hope uit 2006 opereert Regina Spektor op een breed terrein en dat terrein is op het nu verschenen Remember Us To Life alleen maar breder geworden.
Op haar nieuwe plaat maakt de muzikante uit New York tijdloze singer-songwriter muziek die teruggrijpt op de grote singer-songwriters uit de jaren 70, stekelige pianopop zoals Fiona Apple en Tori Amos die maken en behoorlijk theatrale popmuziek in de stijl van Rufus Wainwrights, maar ook songs waarmee ze de betere popprinsessen naar de kroon steekt en vervolgens overtroeft met avontuurlijke klanken.
Het rammelende geluid van haar eerste platen heeft Regina Spektor inmiddels verruild voor een rijk en gloedvol geluid, waarin warme pianoklanken domineren en ook strijkers naar hartenlust mogen schitteren. Het zijn klanken waarin de aangename stem van Regina Spektor uitstekend gedijt.
Remember Us To Life laat horen dat Regina Spektor zich in vocaal opzicht flink ontwikkeld heeft, maar de meeste groei hoor je in haar songs. Het is knap hoe de Russisch-Amerikaanse singer-songwriter kan aansluiten bij de tijdloze muziek van decennia geleden, maar op hetzelfde moment kan vernieuwen met songs die zich keer op keer stiekem buiten de gebaande paden bewegen.
Zeker wanneer de donkere pianoklanken worden begeleid door strijkers doet de muziek van Regina Spektor denken aan die van de door mij zeer bewonderde Fiona Apple, al is Remember Us To Life wel wat zonniger en lichtvoetiger dan de platen van de weinig productieve muzikante uit New York. Maar Remember Us To Life schiet ook talloze andere kanten op.
Producer Leo Abrahams heeft Remember Us To Life voorzien van rijke arrangementen vol strijkers, maar geeft ook de meer eigenzinnige kant van Regina Spektor alle ruimte, waardoor de wat stemmige en statige pianoballads steeds worden omgeven door songs waarin Regina Spektor lekker buiten de lijntjes kleurt.
Het is opvallend dat Regina Spektor nog steeds veelvuldig wordt geassocieerd met de New Yorkse anti-folk scene, terwijl ze inmiddels precies doet waar deze beweging zich zo tegen afzette. Ik kan me er niet druk om maken, want Remember Us To Life is de beste plaat van Regina Spektor tot dusver. En dat zegt wat. Erwin Zijleman
1
geplaatst: 13 januari 2017, 18:26 uur
Ergens in juni 2016...
Ergens in januari 2017...
Na het uitkomen van dit album hoorde ik een paar nummers maar ik vond het allemaal wat op elkaar lijken. Maar toch word ik de laatste weken steeds meer verdiepend in de muziek van dit album meegenomen. En steeds regelmatiger merk ik plots wat kippenvel op mijn armen. Meestal is dat een goed teken.
Ja, Miss Spektor heeft een echte transformatie doorgemaakt. Waar ze ooit rauw uit de speakers klonk en overgaand op een zichzelf begeleidend nummer met een stok slaand op een stoel ging ze zich steeds meer melodisch richten op het geheel van een album. Een duidelijk ouder wordende muzikante die haar dons afschudt en prachtige veren tentoonstelt. Maar haar stem blijft hetzelfde. Ook op dit album. Heel soms hoor ik lichtelijke herhalingen van patronen van haar oudere albums en soms een echo van haar muzikale verleden (The Trapper and The Furier). Maar ook duidelijk vernieuwingen en deze (vooral bij bepaalde outro's van nummers) vind ik intrigerend worden voor toekomstige albums.
Soms heb ik weleens de neiging om Brian May, John Deacon en Roger Taylor op te roepen om met al hun muzikale kunsten deze dame aan te vullen want ze heeft duidelijk herkenbare kenmerken van de schrijf- visuele- en zangkwaliteiten van ene Freddie Mercury. En zo'n kwalitatieve aanvulling mis ik weleens in haar muziek.
Aan de ene kant is het natuurlijk een uniek mooi iemand die we stilletjes voor ons zelf, de weinige kenners, willen houden omdat je soms de mooie dingen ook voor jezelf wilt houden en met weinig andere mensen wilt delen.
Aan de andere kant is het natuurlijk een grove schande dat deze vrouw door zo weinig mensen wordt gekend en gewaardeerd in ons land.
meneer schreef:
Hoe zou het toch met Regina Ilyinichna Spektor zijn ? Moeder geworden ? Teveel gedronken op de premiere feestjes van Orange is the New Black ? Ouder en 'wijzer' geworden ?
Van mij mag ze wel weer eens iets uitbrengen. Omdat ze intrigeert..
Hoe zou het toch met Regina Ilyinichna Spektor zijn ? Moeder geworden ? Teveel gedronken op de premiere feestjes van Orange is the New Black ? Ouder en 'wijzer' geworden ?
Van mij mag ze wel weer eens iets uitbrengen. Omdat ze intrigeert..
Ergens in januari 2017...
Na het uitkomen van dit album hoorde ik een paar nummers maar ik vond het allemaal wat op elkaar lijken. Maar toch word ik de laatste weken steeds meer verdiepend in de muziek van dit album meegenomen. En steeds regelmatiger merk ik plots wat kippenvel op mijn armen. Meestal is dat een goed teken.
Ja, Miss Spektor heeft een echte transformatie doorgemaakt. Waar ze ooit rauw uit de speakers klonk en overgaand op een zichzelf begeleidend nummer met een stok slaand op een stoel ging ze zich steeds meer melodisch richten op het geheel van een album. Een duidelijk ouder wordende muzikante die haar dons afschudt en prachtige veren tentoonstelt. Maar haar stem blijft hetzelfde. Ook op dit album. Heel soms hoor ik lichtelijke herhalingen van patronen van haar oudere albums en soms een echo van haar muzikale verleden (The Trapper and The Furier). Maar ook duidelijk vernieuwingen en deze (vooral bij bepaalde outro's van nummers) vind ik intrigerend worden voor toekomstige albums.
Soms heb ik weleens de neiging om Brian May, John Deacon en Roger Taylor op te roepen om met al hun muzikale kunsten deze dame aan te vullen want ze heeft duidelijk herkenbare kenmerken van de schrijf- visuele- en zangkwaliteiten van ene Freddie Mercury. En zo'n kwalitatieve aanvulling mis ik weleens in haar muziek.
Aan de ene kant is het natuurlijk een uniek mooi iemand die we stilletjes voor ons zelf, de weinige kenners, willen houden omdat je soms de mooie dingen ook voor jezelf wilt houden en met weinig andere mensen wilt delen.
Aan de andere kant is het natuurlijk een grove schande dat deze vrouw door zo weinig mensen wordt gekend en gewaardeerd in ons land.
* denotes required fields.
* denotes required fields.