Normaal - Springlèavend (1981)

Deze maand verschijnt ruim 43 jaar naar dato de Normaal live LP “Springleavend” (1981) opnieuw op gekleurd vinyl. Naar aanleiding daarvan post ik wat over de achtergrond van deze plaat.

In 1979 ging Normaal op zoek naar een extra gitarist om Bennie Jolink te ontlasten van zijn gitaarwerk zodat hij zich volledig kon concentreren op zijn zang (of gebrul) en zijn rol als voorman tijdens de live shows. Ook kon met een extra gitarist een stevigere rock sound worden neergezet.

Er bestaan publiciteitsfoto’s en live foto’s uit 1979 gemaakt door Hugo Jaartsveld met Jan Kolkman als die extra gitarist in de bezetting. Kolkman maakte ook al even deel uit van Normaal in 1975 nog voor de grote doorbraak met “Oerend Hard”. En in de jaren 90 was hij weer van de partij, maar waarom het even geprobeerd werd in 1979 met Kolkman maar het verder niet doorging is mij onbekend. Ook Paul Kemper werd gepolst maar ook die trad toen (nog) niet toe omdat hij zijn conservatorium opleiding wilde afmaken. De extra gitarist werd Engelsman Alan Gascoigne.

Hoe ze aan hem kwamen is een mooi verhaal. Alan was als gastarbeider in Nederland aan het werk. Eerst in Amsterdam, later via het uitzendbureau kwam de Brit in de Achterhoek terecht. Daar kan hij aan de slag bij Mueller Europa, een fabrikant van stalen melktanks in Lichtenvoorde. Hij komt regelmatig in bruin cafe ’t Slofke in Lichtenvoorde, dat overigens nog steeds bestaat (onder andere naam, heet nu De Zaak). Daar ontmoet hij Normaal bassist Willem Terhorst en vertelt hem dat hij gitarist is en met verschillende Britse bands heeft gespeeld. Willem neemt hem mee naar de oefenruimte van Normaal. Bennie vraagt hem iets van Chuck Berry te spelen en het verhaal gaat dat een minuut later Alan in Normaal zit. Mooi toch?

Want spelen kan hij, en hoe. Alan Gascoigne was namelijk toen al een ervaren gitarist. Wat ik weet is dat hij in 1972 al meespeelde op “The London Rock and Roll Show” in het Wembley Stadium in de band van de theatrale weirdo Screaming Lord Sutch. Op Youtube zijn de beelden te vinden. Headliners op dat festival waren overigens Bo Diddley, Chuck Berry, Jerry Lee Lewis en Little Richard. Het noemen van die namen in de oefenruimte moet zeker de doorslag hebben gegeven aangezien dit precies de grote idolen van de band zijn. Als bijnaam of eigenlijk meer als koosnaam wordt hij “De Gaspiepe” genoemd.

Aan de start van 1980 is Normaal dus een 5-mans groep op toer en in de studio voor de nieuwe LP “Hoken is Normaal”. Er zijn spanningen tussen Ferdi Joly (de eerste gitarist) en zanger Bennie Jolink, waarschijnlijk omdat Ben alleen de koers wil bepalen en geen tegenspraak meer dult. Net voordat de LP in oktober uitkomt barst de bom en eist Ben dat Ferdi ook met steun van de rest uit de band wordt gezet. Helaas gebeurd dat ook.

Op setlist.fm staat bij het concert op 27 september 1980 in Dorpshuis Ruinerworld (waar overigens ook bootleg opnames van circuleren) dat dit het laatste optreden met Ferdi was. Opvallend is dat er toen opnames zijn gemaakt. Ik gok dat het een voorstudie was voor het opnemen van een toekomstige live LP op die plek. Om aan de platenmaatschappij en de mogelijke producer te laten horen. Want de daadwerkelijke live LP zou 4 maanden later in januari 1981 worden opgenomen in o.a. het zelfde heel sfeervolle zaaltje met ongeveer dezelfde setlist.

Dan komen we dus uit bij die LP “Springleavend”, vliegensvlug al in de winkel in maart 1981. Opgenomen dus in de 4-mans bezetting zonder Ferdi Joly. De band kan het prima af met z’n 4-en. Alan “de Gaspiepe” is al helemaal ingespeeld in het repertoire van Normaal en kan als sologitarist vrij gemakkelijk de partijen van Joly overnemen. Met zijn vloeiende spel en sympathieke persoonlijkheid wordt hij ook populair bij de fans.

Ik vind het nog altijd een hele fijne plaat. Ik heb op deze pagina daar al eerder over gepost en dat is hier ergens boven vast nog wel terug te lezen. De nieuwe versie zal ik niet aanschaffen want ik heb al genoeg versies van deze plaat zoals de oorspronkelijke LP, de jaren 90 CD, de Pseudomym remaster op cd en de beide extended versies ook van Pseudonym (Springleavend II / Kriebel in de Konte) met veel meer tracks dan de oorspronkelijke 10 (dan wel 11 inclusief het Achterhoekse volkslied “Vrouw Haverkamp”). Ik beveel deze Normaal klassieker in ieder geval aan iedereen aan.