Mary Chapin Carpenter - Come On Come On (1992)
mijn stem
26 stemmen
Verenigde Staten
Country / Folk
Label: Columbia
-
The Hard Way (4:23)
-
He Thinks He'll Keep Her (4:04)
-
Rhythm of the Blues (3:49)
-
I Feel Lucky (3:33)
-
The Bug (3:48)
-
Not Too Much to Ask (3:25)
-
Passionate Kisses (3:23)
-
Only a Dream (5:34)
-
I Am a Town (5:07)
-
Walking Through Fire (4:05)
-
I Take My Chances (3:47)
-
Come On Come On (4:51)
0
geplaatst: 5 december 2013, 20:14 uur
Dit zit in een box met de zogenaamd beste country-albums "known to mankind". Dat zou erg spijtig zijn, want dit is voor mij een grote ontgoocheling...
0
geplaatst: 5 december 2013, 20:19 uur
Maar wél met een cover van de Knopfler-klassieker "the bug"! Al krijg je die niet kapot....
0
geplaatst: 3 mei 2023, 22:36 uur
He Thinks He'll Keep Her net voor het eerst (in een live versie) beluisterd. Verdorie wat heeft deze dame een stem, zeg.
0
geplaatst: 10 november 2024, 17:51 uur
Doorbraakalbum voor deze dame. Met de opvolger stones in the road noem ik dit dan twee ware " classics ". Al dan niet binnen of buiten het genre. Zeer fraai album met sterke nummers. Fraai gezongen want wat een stem zeg. De muzikale omlijsting bijzonder fraai. Genietbaar toen en nu. Nummers als The Hard Way, He thinks he'll keep her, I'm a town en titelnummer Come on Come on ware parels in alle opzichten. Nu hier nog een re-release van op vinyl, dan ware mijn geluk compleet. Nou....bijna dan...vette aanrader.
0
geplaatst: 13 oktober 2025, 17:38 uur
En yes die re-release is er inmiddels op gekleurd vinyl maar zwaar zwaar aan de prijs hoor. Eerste vinyl release ever geloof ik. Wat doe je dan...yep verplichte aanschaf. Prachtig nog immer.
3
geplaatst: afgelopen zaterdag om 15:16 uur
"Come On, Come On" werd het best verkochte album van de uit New Jersey afkomstige singer/songwriter Mary Chapin Carpenter waarvan in de U.S.A. liefst 7 singles werden uitgebracht.
10 eigen nummers waarvan 4 co-written met Don Schlitz plus 2 covers "The Bug" (Mark Knopfler) met honky tonk ritme en een fraaie Lucinda Williams cover "Passionate Kisses" dat een grote hit voor haar werd, waarbij ik een voorkeur heb voor het wat rauwere origineel.
relatief veel mid/up-tempo beschaafd rockende nummers met "The Hard Way", "He Thinks He'll Keep Her" en "I Feel Lucky" als uitschieters. op "The Hard Way" en het eveneens mid-tempo "Walking Through Fire" zijn de backing vocals van Amy Ray en Emily Saliers (The Indigo Girls) en Shawn Colvin te horen.
van de ballads steekt "Rhythm of the Blues" met backing vocals van Rosanne Cash er bovenuit. de 2 piano ballads "Only a Dream" en "I Am a Town" maken minder indruk. de afsluitende ballad "Come On Come On" doet dat wel.
"Not Too Much to Ask" is een fraai duet met country zanger (wijlen) Joe Diffie die in 2020 overleed aan de gevolgen van het coronavirus. het honky tonk ritme van dit nummer doet aan de sound van Johnny Cash denken.
"Come On Come On" is het beluisteren waard. wat voller en rijker geïnstrumenteerd dan 1 van haar vroegere iets onder geproduceerde album "State of the Heart" (1989) dat daardoor wat meer naturel en onbevangen overkomt dan dit professionele, volwassen "Come On Come On".
onder de sessiemuzikanten bevinden zich vele klasbakken, o.a. Paul Franklin (pedal steel), Jerry Douglas (dobro), John Jennings/John Jorgensen (guitars), John Jarvis (piano), Benmont Tench (Hammond organ), Bob Glaub (bass) en Andy Newmark (drums).
Album werd geproduceerd door John Jennings & Mary Chapin-Carpenter
Recorded at Bias Studios, Springfield, Virginia & The Doghouse, Nashville, Tennessee
10 eigen nummers waarvan 4 co-written met Don Schlitz plus 2 covers "The Bug" (Mark Knopfler) met honky tonk ritme en een fraaie Lucinda Williams cover "Passionate Kisses" dat een grote hit voor haar werd, waarbij ik een voorkeur heb voor het wat rauwere origineel.
relatief veel mid/up-tempo beschaafd rockende nummers met "The Hard Way", "He Thinks He'll Keep Her" en "I Feel Lucky" als uitschieters. op "The Hard Way" en het eveneens mid-tempo "Walking Through Fire" zijn de backing vocals van Amy Ray en Emily Saliers (The Indigo Girls) en Shawn Colvin te horen.
van de ballads steekt "Rhythm of the Blues" met backing vocals van Rosanne Cash er bovenuit. de 2 piano ballads "Only a Dream" en "I Am a Town" maken minder indruk. de afsluitende ballad "Come On Come On" doet dat wel.
"Not Too Much to Ask" is een fraai duet met country zanger (wijlen) Joe Diffie die in 2020 overleed aan de gevolgen van het coronavirus. het honky tonk ritme van dit nummer doet aan de sound van Johnny Cash denken.
"Come On Come On" is het beluisteren waard. wat voller en rijker geïnstrumenteerd dan 1 van haar vroegere iets onder geproduceerde album "State of the Heart" (1989) dat daardoor wat meer naturel en onbevangen overkomt dan dit professionele, volwassen "Come On Come On".
onder de sessiemuzikanten bevinden zich vele klasbakken, o.a. Paul Franklin (pedal steel), Jerry Douglas (dobro), John Jennings/John Jorgensen (guitars), John Jarvis (piano), Benmont Tench (Hammond organ), Bob Glaub (bass) en Andy Newmark (drums).
Album werd geproduceerd door John Jennings & Mary Chapin-Carpenter
Recorded at Bias Studios, Springfield, Virginia & The Doghouse, Nashville, Tennessee
* denotes required fields.
* denotes required fields.