Devin Townsend Project - Transcendence (2016)

Yes, een nieuwe Devin Townsend! Volgens de drummer grijpt het terug naar de classic Hevy Devy sound. Anneke van Giersbergen zingt weer op dit album, maar zou een kleinere rol hebben dan voorheen. Fijn dat er meerdere nummers op dit album staan die richting de 9 a 10 minuten gaan. Ik verwacht een redelijke heavy prog sound. We gaan het horen!

Overigens is Truth een nieuwe versie van het bestaande nummer, bekend van het album Infinity.

De eerste single:
DEVIN TOWNSEND PROJECT - Failure (Album Track) - YouTube

Fantastisch nummer, welkom terug Devin Townsend. Inderdaad weer helemaal de classic Hevy Devy sound uit de tijd van zijn 'solo' albums.

Failure klinkt in ieder geval epic! Wat een talent heeft de beste man toch.

De tweede vrijgegeven track is echt prachtig: Secret Sciences

Mijn Devin Towsend-liefde heeft een flinke klap opgelopen met Epicloud en eerder al Addicted, twee platen die echt gigantisch onder het verwachte niveau zaten. Van schrik heb ik Casualties of Cool en Z2 maar helemaal niet geluisterd. Nu ga ik het echter weer eens een kans geven, en ik heb toch wel weer goede hoop dat the Dev het met Transcendence goed gaat maken.

Ik ben Devin ook helemaal uit het oog verloren met Ghost en Epicloud. Alles wat ie daarna heeft gedaan was mijn interesse helemaal nul. Ik denk dat ik moet wachten tot een nieuwe HevyDevy kick om zin te maken voor nieuw materiaal.

Prima plaat weer van Devin. Ik keek er naar uit en ben zeker niet teleurgesteld.

Er staan prima nummers op deze plaat, waarvan het eerder genoemde Failure misschien wel het beste nummer is. Toch geen topplaat omdat er naar mijn idee teveel matige composities opstaan die alleen doordat de productie goed is nog aardig klinken.

En weer een nieuw album van de beste man. Het album bevat eigenlijk alle elementen die je de afgelopen jaren van Devin voorbij hebt horen komen; veelal lange uitgesponnen nummers, met veel bombast. Townsend croont zich een weg door het gevarieerde muzikale landschap. De eerste helft van de plaat kenmerkt zich door veel tempowisselingen en een zware geluidsmuur, zeker niet slecht maar deze nummers behoren naar mijn mening niet tot zijn sterke werk. De tweede helft is wat subtieler van aard en deze kant van Devin heeft mij altijd wat meer aangesproken. Het is sfeervoller, de zang krijgt wat meer de ruimte en enkele akoestische elementen completeren het geheel. Anneke van Giersbergen zingt (als bijna vanzelfsprekend) ook weer op enkele nummers mee, hoewel minder prominent aanwezig dan op voorgaande albums van Townsend. Prijsnummers voor mij: Stars, titelnummer Transcendence, From the Heart en het kamerbrede Transdermal Celebration. Geen klassieker, maar wel weer heel degelijk werk van deze muzikale alleskunner.

Wat is trouwens het idee achter de heropname van Truth? Die voegt in mijn oren echt niets toe aan het origineel. Devin is toch niet een muzikant die te lui of ongeïnspireerd is om een nieuwe intro te schrijven?

het idee hierachter was volgens mij dat Truth een beetje een vaste prik werd bij live shows als opener. Daarbij zou het inmiddels zo afwijken van het orgineel dat men nodig vond er een revisie van het nummer te maken.

Goede nieuwe plaats van Devin Townsend Project! Zoals beloofd een meer classic Devin sound in het genre melodische heavy/prog metal. Anneke is wat minder prominent aanwezig op dit album, wat ik ook weer eens leuk vind voor de verandering. Gelukkig is haar stem hier en daar toch nog te horen.

Uitschieters voor mij zijn Stormbending, Secret Sciences, Higher en het titelnummer Transcendence.

De bonus disc 'Holding Patterns' is ook zeker de moeite waard. Het betreft een verzameling demo's en bonus nummers. De demo's klinken echter als klaargestoomde nummers.

Album viel vrijdag op de mat, door drukte niet verder gekomen dan de eerste vier nummers maar die mogen er zijn zeg!

Ik weet nog dat Devin van Epicloud eigenlijk een dubbelalbum wilde maken, maar dat de platenmaatschappij het er niet mee eens was. Om het op te lossen heeft hij cd 2 als demo-verzameling bijgevoegd. Tenminste, ik meen me te herinneren zoiets te hebben gelezen. Wellicht ook bij deze plaat het geval?

Lekker album weer van Hevy Devy! Een muur van geluid, dikke riffs, en aanstekelijke melodieën... Vooral de eerste helft doet me goed, maar de afsluiters 'From the Heart' en 'Transdermal Celebration' doen me dan weer bar weinig. Ook 'Higher' haalt de flow er een beetje uit voor mij. De rest hoor ik graag. Mijn favorieten zijn 'Secret Sciences', 'Failure' en het titelnummer.

Voor zover ik weet was het niet de bedoeling dat Transcendence een dubbelalbum zou worden, maar had Devin simpelweg nog een hoop nummers over die heb album niet hebben gehaald. Ik juich het alleen maar toe dat deze nummers zijn uitgebracht middels de bonus disc.

Ah, helder. En inderdaad, zo'n bonus disc is altijd mooi meegenomen!

Lekkere CD van Devin. Heb al zin in het optreden volgend jaar, mede door het voorprogramma Leprous. Devin trekt weer een heerlijke geluidsmuur op en en beukt er als vanouds tegenaan. Dat is Devin toch echt op zijn best. Naar het einde toe zakt het wat weg qua intensiteit, maar dan heb je er al een aardige trip opzitten.

Wederom een fraai bombastisch album van manische alleskunner Devin Townsend. De opgetrokken massieve muur van geluid is even sfeervol en meeslepend als altijd, met ditmaal een wat kleinere rol voor 'onze' Anneke van Giersbergen. Erg fijn is tevens de bonusdisc Holding Patterns, met daarop elf extra tracks in demovorm, die bij vlagen nog beter zijn dan het album Transcendence zelf. En een stuk feller.

Transcendence is voor mij een slow burner. Die dikke muur van geluid kost wat tijd maar blijkt na enige volharding toch zeer transparant en kleurrijk te zijn.

De bonus-disc is ook heerlijk te verteren. Waar ik op zijn vorige albums de dikke muur van geluid weleens vermoeiend vond laat Devin op deze schijf wat meer ruimte voor details. Dat werkt verfrissend. Het enorme talent dat deze man bezit komt op deze manier nog meer tot uiting. Het titelnummer bevat wat mij betreft alle ingrediënten die het talent samenvatten; episch, bombastisch, mooie zanglijnen en een uitstekende ritmesectie. En dat verpakt in een kleine 6 minuten. En dan te bedenken welk moois Devin voor ons (waarschijnlijk) nog in petto heeft...

Ik ben nog steeds meer fan van Devin Townsends werk pre-Devin Townsend Project, maar met Transcendence levert hij toch weer goed werk af. Elk nummer heeft een eigen smoel, en het is allemaal weer lekker technisch, maar toch meeslepend. Echt raken doet het bij mij echter niet, dus hoger dan een 4* verwacht ik niet dat mijn score zal gaan uitvallen. Maar een oordeel kan altijd bijgesteld worden, dus wie weet...

Lekkere plaat hoor!

Ik heb Devin hoog zitten, en hoopte weer op een sterke plaat na de misser Z2. Z2 was wel érg geforceerd en best wel slecht eigenlijk.

De nieuwe versie van Truth klinkt prima, maar kan het onaantastbare origneel niet benaderen (Inifnity is voor mij één van de beste albums ooit gemaakt).
Vooral de lekker heldere en toch zware produktie geeft dit album echt meerwaarde. Hoewel de nummers in de eerste instantie wat op elkaar leken komt daar na een paar luisterbeurten verandering in.
Offer Your Light is een lekker kort en snel nummer trouwens tussen al dat uitgesponnen geweld.
Ja, lekkere plaat weer van HevyDevy!

Na eerste luisterbeurt valt me de het gemiddelde hier een beetje tegen. Als kan ik aan de andere kant ook wel begrijpen dat met de wall of sound die soms op je af komt het niet hoger scoort dan een 4. En dan kom je als snel op zo'n gemiddelde. Maar wat een plaat. Ritmes, melodieën, zangpartijen, fantastisch. En wat is Offer Your Light een geweldige krachtige plaat. Misschien wel de eerste keer op een progplaat dat ik het kortste nummer het tofst vind.

Dat lage gemiddelde ben ik voor een (klein) deel verantwoordelijk voor. Maar ik word gewoon echt niet geraakt door deze plaat, niet tekstueel en ook niet muzikaal. Hiernaast vind ik de productie erg onprettig, het klinkt allemaal "opgeblazen", buiten normale proporties. Met zijn eerdere platen ging dat vaak gelijk op met opgeblazen muzikale avonturen, dus daar nam ik het voor lief, maar dit is een wat meer "gewone" progplaat en daarbij klinkt het in mijn orgen vooral als overdaad.

Eigenlijk is het gemiddelde nou ook weer niet zo laag

Ik ben ondertussen al jaren fan van het werk dat Devin Townsend uitbrengt onder zijn eigen naam, nadat ik hem leerde kennen via zijn uitstekende Strapping Young Lad cd's.
Van zijn 'solo'werk heb ik altijd het meest kunnen genieten van Synchestra. Zijn laatste, Transcendence, net als zijn vorige worp, Sky Blue, kunnen me maar matig boeien. Dark Matters vond ik eigenlijk gewoon maar niks.
Dat er in de internationale pers zo laaiend enthousiast wordt gedaan over Transcendence snap ik daarom helemaal niet. Waar waren die unaniem lovende kritieken ten tijde van Synchestra? Toen kraaide er blijkbaar geen haan naar wat Devin deed. Nu lijkt het alsof er geen slecht woord mag gezegd/geschreven worden over Devin.
Maar dat allemaal verandert niks aan het feit dat ik fan zal blijven van hem en waarschijnlijk weer met volle teugen zal genieten van zijn volgende optreden hier in Belgie, eind van de maand in den Trix.

Ben het een beetje eens met andnino, echt raken doet het me niet. Hoewel ik me geen 'fan' kan noemen (want dat vind ik dat je bent als je complete discografiën bezit, of in ieder geval kent) ben ik wel een liefhebber van enkele van zijn platen. Ik leerde hem kennen via Terria en dat blijkt ook hier aan de score te zien niet onterecht dat die me wél raakte. Ook Addicted en Epicloud kon ik goed pruimen (en zijn de enigen die ik verder ken) maar nu deze komt een beetje plichtmatig over.

Klinkt allemaal wel goed, productietechnisch ook niks op aan te merken maar wéér zo'n bak teringherrie, ik meen zelfs riedeltjes of geluidjes te herkennen en qua teksten ook niet echt je van het.

Ai, begin ik nou een beetje een zure muziekliefhebber te worden? Zo een van 'vroeger was alles beter' of hoe dat gaat in muziektermen 'dat heb ik al eerder gehoord' Ik schreef ook al niet te positief over de oorlog tegen drugs....

Maar goed, lekkere herrie op zijn tijd. Misschien moet ik 'm gewoon in de auto laten liggen en alleen dan draaien als ik er alleen in zit. Hoewel mijn jongste zoon (van 3) vanmorgen bij Metallica zei "mooie muziek papa"

Score is nu 3,79 door 51 voters. Benieuwd wat er gebeurt als ik er een 3,5 bij geef (een 4* is ie wat mij betreft niet waard).
*edit: blijft 3,79*

Haha, toch een halfje erbij (van 3,5 naar 4) en daardoor ook 0,1 erbij (naar 3,80). Misschien heb ik er nu wat meer zin in. En de aankondiging van nieuw werk doet me ook door roze oren horen je snapt wel. 17 november 013 !

Hoewel de dikke muur van geluid ook nu weer in alle hevigheid terugkomt irriteert mij dat een stuk minder. Dat zit hem in het feit dat het plaatje enkele prima songs telt en de details wat meer opvallen. Het venijn zit hem in de tweede helft van de schijf, de eerste 5 songs verlopen volgens het bekende Townsend recept, maar vanaf Stars wordt het wat gevarieerder. Deze song is enorm catchy, Transcendence is dwingend, waarbij het drumwerk indruk maakt. Transdermal Celebration vormt een cover van Ween, is toegankelijk en wederom pakkend. Anneke vult haar rol weer prima en als geheel maakt het een degelijke indruk.
Geen topper maar wel een plaat met enkele prima nummers en waarbij het songmateriaal een solide geheel vormt.

Tussenstand:

1. Ocean Machine
2. Casualties of Cool
3. Ki
4. Epicloud
5. Physicist
6. Transcendence
7. Accelerated Evolution
8. Terria
9. Ziltoid the Omniscient
10. Infinity
11. Addicted
12. Z²
13. Synchestra
14. Ghost
15. Deconstruction
16. Cooked on Phonics
17. Devlab
18. The Hummer