PMD - Shade Business (1994)

Ooit 2e hands aangeschaft, je mist Erick Sermon wel op sommige momenten, maar PMD weet zich prima staande te houden. 3*

producties zijn wel iets minder/anders dan op epmd albums, maar paris ontwikkelt toch zeker wel zijn eigen stijl op dit album, die helemaal niet verkeerd klinkt. i saw it cummin is wel klassieker, ook een diss richting def squad. das efx is hier ook goed bezig. voor mij toch wel beste pmd solo album. leuk ook dat hij verder gaat met dat 'business' gedoe

De plaat begint ongelooflijk singulier: op de eerste twee tracks rapt PMD over smoked out-loops die ik eigenlijk niet kan plaatsen ten opzichte van andere producties die in '94 werden gemaakt. Zo doet In The Zone me zelfs een beetje denken aan de DJ Screw-achtige producties die in de Dirty South voet aan de grond kregen. PMD rapt korte maar gedreven verses en lijkt in perfecte synchroniciteit met de muziek: de hook, de beat, de flow: de feel is perfect.

Maar bij Steppin' Thru Hardcore zorgt de kale productie al snel voor verveling. PMD doet zijn best, maar hier schiet hij als mc toch tekort, en dat terwijl hij na een vijandige split met Erick Sermon genoeg heeft om over uit te wijden. Gelukkig voor de luisteraar herpakt PMD zich met Respect Mine (inclusief een dissonante sample van The Wu-Tang Clans C.R.E.A.M.), maar het is een voorbode van de vele dalletjes op de rest van de plaat, zoals de anonieme producties Here They Cum, Fake Homeys of de raps op No Shorts And No Sleep.

Er zijn wel lichtpuntjes (de disco-jams Back to the Rap en Swing Your Own Thing, de productie op I'll Wait op No Sleep, het funky I Saw It Cummin', PMD's verse op Fake Homeys). Maar het is allemaal slecht onderhoudend, en nergens wordt de belofte van de eerste paar tracks ingelost. Jammer, maar soms moet je gewoon tevreden zijn met wat er wel is.