Noisia - Outer Edges (2016)

Het Groningse trio Noisia komt na zes jaar eindelijk met een vervolg op Split the Atom. Dat album deed zijn naam eer aan, en is vandaag de dag nog steeds een maatstaf voor iedere producer(groep) die zich waagt aan enige kruising van drum & bass, dubstep, house, breakbeat, ambient en ja, welk elektronisch subgenre was er eigenlijk niet op die plaat te vinden?

Ik durf echter nu al te zeggen dat Outer Edges niet diezelfde impact gaat hebben. Hoe lekker nummers als Anomaly en Collider ook zijn, ze hebben niet de onmiddelijke herkenbaarheid, en ze blijven toch wat meer binnen de grenzen van hun eigen genres, zeker als ik het vergelijk met nummers als Machine Gun en Alpha Centauri, die gewoon volledig hun eigen pad trokken en tegelijk de meest pakkende nummers van het album waren. Daarnaast gaat de kwaliteit naarmate de plaat vordert helaas omlaag. Tegen het einde wordt het toch echt wat minder boeiend allemaal, en vraag ik me soms af wat het nu maakt dat ik naar Noisia zit te luisteren en niet naar een van de 100 andere drum & bass-acts die de afgelopen tien jaar in Noisia's voetsporen zijn getreden.

Nog steeds hoort Noisia bij de top van het genre, wisselt men veel af, is men origineel, en zitten alle producties bijzonder goed in elkaar. Maar zowel qua individuele nummers als over het geheel mist deze plaat de frisheid van Split the Atom.

3,0
Technisch een vette plaat maar er staan mijns inziens teveel tracks op en er zit geen verhaal in de volgorde. Ook meer een kunstzinnige dan melodieuze plaat, Anomaly, Collider, Mantra & into Dust gaan mijn playlists in.

Lekkere plaat; verrassende tracks ook!

Ik twijfel nog erg tussen 3 en 3,5.. aan de ene kant staan er zeker een aantal lekkere tracks op zoals je wel kunt overlaten aan Noisia, en niet eens zozeer verder bordurend op Split The Atom, denk aan Mantra bijvoorbeeld, geniale track en duidelijk anders. Maar er staan ook tracks op die me nauwelijks opvallen, wat knap is met zoveel pure power in beats en snelheid. Maar ze blijven niet echt hangen, waar het gros van hun vorige plaat voldoende tot zeer goed was is het hier eerder matig tot één a twee uitschieters. Da's toch te min voor deze artiest, ik heb ze live gezien en ze kunnen beter!