Cairo - Conflict and Dreams (1998)

Het is zo jammer dat er maar zo weinig albums door Cairo zijn gemaakt, want dit is er eentje die er mag zijn. Met "Angels and rage" wordt gelijk de toon gezet. Het enige rustpunt is het korte nummer "Image" en daarmee kan ik rustig stellen dat dit geen CD is die je beluistert om even te ontspannen. Zang, gitaar- en synth-solo's wisselen elkaar in hoog tempo op, maar wel zodanig dat het geheel me iedere keer weer blijft boeien. Hoogtepunt is voor mij "Western desert", een meeslepend nummer, waarbij ik steeds het gevoel voor tijd verlies. De 17 minuten zijn om voordat je het in de gaten hebt, dus .... nog maar een keertje luisteren.
Ook het nummer "Then you were gone" met een staccato-achtig ritme is één van mijn favorieten. Speciale herinneringen liggen daar aan ten grondslag.

Een mooie verzameling meeslepende progrock tracks. Voorzien van uitstekende muzikale details en prima zang. Veel knipoogjes naar de jaren 70, maar dat mag de pret niet drukken.
Cairo is typisch een band die muziek maakt die ze zelf graag wil horen. En dat enthousiasme slaat op mij wel over.

Ik weet het niet met Cairo. Er zit een hele dikke ELP-saus in. Nu is er niks verkeerd met een ELP-saus maar hier heb ik het idee dat over het verkeerde gerecht is gegoten. Het smaakt ook nogal zouteloos. Maar misschien moet ik het vaker horen. Nu lijkende nummers nergens naartoe te gaan en zit er geen kop en staart aan. Maar goed misschien moet het wel even afkoelen en later weer worden opgewarmd.
De zanger gaat op den duur nogal irriteren.

Ben ik het helemaal mee eens!!! Het eerste album vond ik (nog) de moeite waard daarna werd het een herhaling van zetten

Conflict & Dreams is een prettig album waarop Cairo een eigenzinnig prog rock-geluid laat horen. De zanger verlangt wellicht een 'acquired taste' maar ik kan zijn stemgeluid en keuze voor eigenzinnige zanglijnen prima waarderen. Geen album dat ik nog vaak draai maar wel eentje dat ik met genoegen hoor.