Bettie Serveert - Bare Stripped Naked (2006)

Als Bettie Serveert in 2006 besluit om zich kleiner intiem te presenteren, hoort daar ook een open interview bij. FaceCulture praat met Carol van Dijk en Peter Visser over het continu op elkaars lip zitten tijdens de Amerikaanse tournee en kleine irritaties die op den duur grote gevolgen hebben. Ook het Chitlin’ Fooks avontuur komt aan bod, waarbij de frontvrouw duidelijk aangeeft dat ze Bettie Serveert niet verlaat, maar waarbij die angst het voortbestaan wel in de weg ligt. Deze ongedwongen sfeer, komt net wat te ingestudeerd losjes over. De Bare Stripped Naked release valt met het vijftienjarige bestaan samen. De opzet is om een luisterliedjesplaat te bewerkstellen, waarmee ze met de semi akoestische setting op de unplugged reeks aansluiten. Alleen ligt die memorabele winst halende periode alweer een tijdje achter ze. MTV richt zich steeds meer op het Real World gebeuren, en muziek is hier een bijzaak. Video Killed The Radio Star, Reality Killed The Video Star. Music Television staat ondertussen gelijk aan Media Television.

Net als collega muzikanten biedt ook Bettie Serveert in de vorm van een DVD iets extra’s. Sterker nog, de Live In Brussel geluidsopnames krijgt lovende reacties. Natuurlijk is het Ancienne Belgique een prachtige concertzaal, en Bettie Serveert verkeert in bloedvorm, toch voegen de overige opnames weinig toe. Het is allemaal wat semi knullig (bewust?) amateuristisch in beeld gebracht, het Amsterdamse Heartland Studio geploeter geloof ik ondertussen wel. Misschien kunnen ze het Belgische optreden los op CD uitbrengen, en komt het dan beter tot zijn recht. Maar zoals ik reeds aangeef past het wel bij het tijdsbeeld, toch zijn de DVD’s al snel achterhaald. Het nieuwe YouTube is in opkomst, en deze richten zich op volledige optredens. Mijn aandacht gaat dus volledig naar de Bare Stripped Naked CD uit. De hele vinyl revival ligt nog in de verre toekomst, en ondertussen neemt nu de vraag naar de ouderwetse langspeelplaat al een aantal jaren toe. Misschien een mooi toekomstproject om zich daar op te richten, om alle Bettie Serveert platen op vinyl te releasen?

Bettie Serveert benadrukt nogmaals dat ze het meeste profijt hebben van alles in eigen beheer uitbrengen. Zoals Peter Visser het zelf mooi verwoordt; als manager van je eigen band werk je extra hard, en zo is het maar net. Folky Roots From The Netherlands, hoe puur wil je het hebben. Vanwege haar leeftijd transformeert Carol van Dijk zich van dromerige zangeres tot ervaringsrijke verhalenverteller. Een gewaagde, niet geheel risicoloze werkwijze, omdat de tracks veelal in een gemoedelijke veredelde demo fase verkeren, maar dat daar heel sterk materiaal tussen zit. Overtuigt Carol van Dijk dan volgt de rest van de band haar wel. Samen met Peter Visser presenteert ze zich als woordvoerder van de band, Herman Bunskoeke kiest voor zekerheid, en richt zich tevens op een voltooide koksopleiding. Het muzikantenbestaan levert voor hem nog steeds geen stabiele werkgarantie op. Het drummersprobleem is ook nog steeds niet verholpen, Gino Geudens is net als de eerdere hulptroepen Stoffel Verlackt en Pascal Deweze uit de Metal Molly stal afkomstig, Martijn Blankestijn versterkt het viertal met zijn toetsenwerk.

Na het frisse Attagirl is Bare Stripped Naked het berustende vervolg. Carol van Dijk heeft eindelijk dat verdiende oude bluesrandje op haar stem gekregen. In Roadmovies laat ze zich tot haar ontevredenheid door andere mensen aankleden en etaleren. Hell = Other People, het verzet tegen de gangbare normalisatie is nog steeds een groot issue. De erfenis van de Amerikaanse tournees settelt zich in de lichte countrybegeleiding. De juiste single, op het verkeerde moment. Het is overbodig om er nog een alternatieve uptempo out-take op te plaatsen, blijkbaar denken de Betties daar anders over. Soms lopen ze net achter de feiten aan, hier zijn ze de Americana rage weer net voor. Daarom is het zo leuk om juist nu Bare Stripped Naked op te pakken. Het dromerige The Rope behoort net als Roadmovies en Hell = Other People tot de hoogste klasse. Persoonlijke 2nd Time favoriet heeft een donkere dreigende gitaartwist, waarbij de bijna menselijke pianotoetsen het eenvoudig over de positieve grenslijn trekken, en de schoonheid van de bloedmooie songs nogmaals verzilveren.

Love & Learn begraaft het verleden om van de toekomst te leren. Het sombere slepende Brain-Tag is hoe dan ook al een van de Palomine prijsnummers, al is Carol van Dijk daarop een tikkeltje te schreeuwerig. Dit maakt ze nu door haar stem controle volledig goed, al gaat dit wel enigszins te koste van de gemeende emoties. Elimineer je deze, dan offer je tevens het kippenvelmoment op. De jazzy Certainlie uitvoering van Log 22 is passender dan het hakkelende Bare Stripped Naked Neil Young eerbetoon. Prima uitvoering, maar het versleten jasje is door veelvoudige wasbeurten behoorlijk gekrompen, en past niet meer. Storm camoufleert de Bettie Serveert materiaalvermoeidheid welke zich ook bij de bandleden opdringt. Het afgedankte All the Other Fish restmateriaal is een kindvriendelijk dromerig slaapliedje, waarbij de strijkers gepast naast de basisopstelling plaatsnemen. Dat liefde blind maakt, weten we ondertussen wel, dat hoeft Bettie Serveert met What They Call Love niet nogmaals te benadrukken. Het theatrale Painted World cabaret wijkt wel heel erg pijnlijk van hun kenmerkende sound af. Bare Stripped Naked is de eerste plaat waarbij Bettie Serveert mijn aandacht niet de hele tijd vasthoudt.

Bettie Serveert - Bare Stripped Naked | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Bare Stripped Naked is een opmerkelijk album van de Nederlandse indieband Bettie Serveert, uitgebracht in 2006 ter ere van hun 15-jarig bestaan. Dit werk is een intieme, akoestische verzameling van nieuwe nummers en ingetogen versies van eerder materiaal, waarbij de kenmerkende stijl van de band prachtig wordt uitgedrukt in een uitgeklede setting. Hier volgt mijn gedetailleerde beschrijving van het album, nummer voor nummer:

Wat dit album onderscheidt, is de fragiele maar krachtige stem van Carol van Dyk. Haar zang is eerlijk en ongepolijst, wat perfect past bij de minimalistische benadering van de muziek. Elk nummer voelt aan als een persoonlijke bekentenis, alsof de band je hun diepste gedachten en gevoelens toevertrouwt.

Vanaf de eerste noten wordt duidelijk dat Bare Stripped Naked een vertrekpunt is van hun eerdere werk. De opener, Roadmovies, zet direct de toon met zijn kalme, doch doordringende arrangementen. De akoestische gitaren en de zachte percussie creëren een bijna etherische sfeer die je meteen meeneemt naar een andere wereld..

Een hoogtepunt op het album is Hell = Other People. Dit nummer is zowel lyrisch als muzikaal complex, met teksten die reflecteren op de menselijke interactie en de vaak gecompliceerde emoties die daarmee gepaard gaan. De melodie is tegelijkertijd melancholisch en hoopvol, een contrast dat het nummer alleen maar krachtiger maakt. Het is een van de absolute topnummers van de band en het krijgt hier een nieuwe akoestische jas. Hoewel ik de voorkeur geef aan het origineel, is deze versie ook zeer fraai en behoudt het de intense emotie van het nummer

Love & Learn is een nieuwe song die perfect past binnen het akoestische kader van het album. Het lied voelt fris en oprecht aan, met een melodie die gemakkelijk in het gehoor ligt. Het origineel van Brain Tag is behoorlijk uitbundig en ook op dit album blijft dit de meest krachtige track. De akoestische versie voegt een nieuwe laag van diepgang toe aan de energie van het nummer.

Storm is een andere nieuwe toevoeging aan de collectie, deze track is iets ingetogener, maar slaagt er niet in om echt op te vallen. Het is een aangenaam nummer, maar geen uitschieter. Vervolgens The Rope, nog een vers nummer, met een prettige melodie en een uitnodigende sfeer. Het maakt nieuwsgierig naar een meer ‘plugged’ versie, die wellicht nog meer kracht zou kunnen tonen.

Daarna All the Other Fish. Deze akoestische versie haalt het niet bij het origineel op het album "Dust Bunnies". De unplugged setting doet wat afbreuk aan de dynamiek die het origineel zo aantrekkelijk maakt. What They Call Love is oorspronkelijk verschenen op het album hier na als een ‘plugged’ versie, biedt deze uitvoering een meer emotionele interpretatie. De gevoelige aanpak werkt hier heel goed.

Painted World is weer een nieuwe track, maar helaas niet echt een hoogtepunt op het album. Het mist de vonk die sommige andere nummers wel hebben. 2nd Time daarentegen is een leuke nieuwe track die de luisteraar boeit met zijn eenvoud en oprechtheid. Het nummer heeft een charmante, bescheiden uitstraling.

Van Hell = Other People [Alt Version] volgt nog een versie. Dit topnummer blijft altijd een plezier om naar te luisteren. Het blijft een van hun beste werken, ongeacht de uitvoering. Tenslotte Certainlie. Afkomstig van het album "Log 22", sluit dit nummer het album prachtig af met een vleugje elektronica, wat zorgt voor een interessante textuur in de algehele akoestische setting.

Bare Stripped Naked is een intrigerend album dat zowel oude fans als nieuwe luisteraars zal aanspreken. De akoestische benadering geeft de muziek van Bettie Serveert een nieuwe dimensie en toont de veelzijdigheid en het vakmanschap van de band. Elk nummer biedt een unieke luisterervaring, waarbij de intieme sfeer van het album een aangenaam contrast vormt met hun gebruikelijke, meer uitbundige stijl.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl