The Pretty Things - Emotions (1967)

Interessant op deze cd de "Kinks" cover van House in the Country", was destijds een 7 "singeltje en heeft niet op een gewoone plaat gestaan. Progress was ook zo'n No Lp singeltje. Is it progress when you loose the one you love....goede vraag trouwens.

Emotions werd damaals door critici en de band zelf neergesabeld wegens de later toegevoegde blazers. Toch is het een fijne plaat als je eenmaal aan die toeters gewend bent, vooral in de heel fijn geremasterde Repertoire uitgave. Veel goede zelfgeschreven songs maken dit tot een opmerkelijke plaat, vooral als je in de vergelijking meeneemt dat dit hun eerste echte pop album was, na jaren van R&B. Hoezo kan Phil May niet zingen ?

Hoezo kan Phil May niet zingen ? Phil May heeft toch een prachtige stem!

Uitstekende Britpop. The Pretty Things hebben toch een eigen geluid, al valt hier en daar wel een invloed van deze en gene te horen.

Wat is "House of Ten" fraai zeg! Doet me een beetje denken aan Love, maar ook (geloof het of niet) aan Tindersticks, die dit van mij wel eens mochten opnemen/coveren.

Inderdaad, House of Ten en trouwens ook Children zijn prachtig. De band voelde zich flink genaaid door de platenmaatschappij omdat ze achter hun rug er een orkestbegeleiding tegenaan plakten, maar uiteindelijk valt het resultaat best mee. Phil May heeft er (als ik mij goed herinner) afstand van genomen, maar naar mijn mening was het resultaat van veel songs toch wel geslaagd.

Als ik hierboven niet had gelezen dat de blazers door de platenmaatschappij toegevoegd waren, was ik niet verder gekomen dan dat ze soms op een wat vreemd moment invallen. Het is jammer dat deze plaat meer gemaakt lijkt te zijn om onder een platendeal uit te komen, want het materiaal is over het algemeen vrij goed. Prachtige songs zijn er te vinden, waaronder Children en House Of Ten. Van de oude stijl is hier al weinig meer over. De R&B waar de heren mee begonnen, is nagenoeg weg. Er wordt al duidelijk bewogen naar de hardrock van The Beatles met uitzondering van de koren. Er zijn rustige songs waarbij ik wel benieuwd ben naar hoe het zonder blazers geklonken zou hebben.

Verder zijn ook hier de singles die als bonus zijn toegevoegd weer erg smakelijk. Die hadden de plaat gemakkelijk een halve ster extra kunnen bezorgen. Zeker als ze de mindere tracks vervangen hadden.

Tussenstand:
1. Get The Picture
2. Emotions
3. The Pretty Things

Grappig om te lezen dat de fans toentertijd niet blij waren met de meer poppy sound/blazers, terwijl ik juist blij ben dat de R&B op de achtergrond verdwenen is. De band heeft nu veel meer een Moody Blues/Kinks sound en dat vind ik een positieve ontwikkeling. Erg goed vind ik het nog steeds niet en de grootste reden daarvoor is toch echt wel, helaas, Phil May. Zijn stem is gewoon beperkt en past dus wel beter bij de rauwere sound van de eerste albums. Hier vind ik hem vaak tekort schieten. Alsnog wel een flinke hoeveelheid leuke songs en het eerste album waar ik bij vlagen echt blij van wordt. Ik heb mijn hoop vooralsnog nu meer gevestigd op de volgende plaat.

Tussenstand:
1. Emotions
2. Get The Picture
3. The Pretty Things

Emotions uitgekomen in 1967 laat een wat ander geluid horen in vergelijking met de voorgaande schijven. De Rhythm & blues is wat meer naar de achtergrond gedrongen. De muziek is al dan niet met toestemming van de band zelf verrijkt met veel blaasinstrumenten.
Gek genoeg maakt dit de muziek wat rijker en gevarieerder. Nog steeds vind ik The Pretty Things geen wereldband maar op Emotions hoor je een band die is gegroeid, gerijpter klinkt en verder wegdrijft van hun grote voorbeelden.
Niet dat de heren volledig nieuwe paden bewandelen maar de wijze waarop een aantal songs zijn gearrangeerd kan mijn goedkeuring wel wegdragen. Het zijn juist nummers als The Sun en My Time die met subtiele arrangementen een andere twist krijgen, in dergelijke songs weten de mannen zich te onderscheiden. Geen topper maar een interessant schijfje is Emotions wel.

Bij nadere beluistering toch niet zo goed als ik in eerste instantie dacht. De nummers spreken me op een uitzondering na niet aan.