The Pretty Things - Emotions (1967)

Als ik hierboven niet had gelezen dat de blazers door de platenmaatschappij toegevoegd waren, was ik niet verder gekomen dan dat ze soms op een wat vreemd moment invallen. Het is jammer dat deze plaat meer gemaakt lijkt te zijn om onder een platendeal uit te komen, want het materiaal is over het algemeen vrij goed. Prachtige songs zijn er te vinden, waaronder Children en House Of Ten. Van de oude stijl is hier al weinig meer over. De R&B waar de heren mee begonnen, is nagenoeg weg. Er wordt al duidelijk bewogen naar de hardrock van The Beatles met uitzondering van de koren. Er zijn rustige songs waarbij ik wel benieuwd ben naar hoe het zonder blazers geklonken zou hebben.

Verder zijn ook hier de singles die als bonus zijn toegevoegd weer erg smakelijk. Die hadden de plaat gemakkelijk een halve ster extra kunnen bezorgen. Zeker als ze de mindere tracks vervangen hadden.

Tussenstand:
1. Get The Picture
2. Emotions
3. The Pretty Things

Grappig om te lezen dat de fans toentertijd niet blij waren met de meer poppy sound/blazers, terwijl ik juist blij ben dat de R&B op de achtergrond verdwenen is. De band heeft nu veel meer een Moody Blues/Kinks sound en dat vind ik een positieve ontwikkeling. Erg goed vind ik het nog steeds niet en de grootste reden daarvoor is toch echt wel, helaas, Phil May. Zijn stem is gewoon beperkt en past dus wel beter bij de rauwere sound van de eerste albums. Hier vind ik hem vaak tekort schieten. Alsnog wel een flinke hoeveelheid leuke songs en het eerste album waar ik bij vlagen echt blij van wordt. Ik heb mijn hoop vooralsnog nu meer gevestigd op de volgende plaat.

Tussenstand:
1. Emotions
2. Get The Picture
3. The Pretty Things