Jóhann Jóhannsson - Orphée (2016)
mijn stem
70 stemmen
IJsland
Neoklassiek
Label: Deutsche Grammophon
-
Flight from the City (6:31)
-
A Song for Europa (2:33)
-
The Drowned World (2:20)
-
A Deal with Chaos (2:05)
-
A Pile of Dust (4:51)
-
A Sparrow Alighted Upon Our Shoulder (2:27)
-
Fragment I (1:24)
-
By the Roes, and by the Hinds of the Field (2:39)
-
The Radiant City (3:30)
-
Fragment II (2:12)
-
The Burning Mountain (2:45)
-
De Luce et Umbra (2:28)
-
Good Morning, Midnight (3:17)
-
Good Night, Day (3:58)
-
Orphic Hymn (3:21)
1
geplaatst: 13 december 2016, 14:56 uur
Het heeft maar liefst acht jaar geduurd, dat Fordlandia eindelijk een waardige opvolger heeft gekregen. Niet dat de IJslandse componist de afgelopen jaren stil heeft gezeten, integendeel zelfs.
Hij componeerde een behoorlijk aantal scores voor grote en minder grote films. 11 november is zijn nieuwste score uitgekomen voor de film Arrival. Zojuist las ik dat hij ervoor genomineerd is voor een Golden Globe.
Zijn populariteit is intussen behoorlijk groot, 2 december trad hij nog op in Doornroosje en op 4 december in Paradiso. Hij vormt één van de belangrijke schakels tussen de populaire muziek en de klassieke muziekwereld. Men rangschikt hem, net als bijvoorbeeld Jan Swerts en Ólafur Arnalds, tot de Neoklassiek.
Zijn populariteit en de toegankelijkheid van zijn composities is zo groot dat zijn muziek zelfs gerecenseerd wordt op een website als Pitchfork. Orphée is al zo’n drie maanden uit, maar ik kwam pas onlangs toe aan beluistering ervan. Het is verschenen op het prestigieuze Deutsche Grammophonlabel.
Het album is losjes geïnspireerd op een van de bekendste mythische liefdesgeschiedenissen uit de wereldliteratuur, namelijk die tussen Orpheus en Eurydice. Een liefdesgeschiedenis, die zelfs tweemaal fout afliep. Jóhannsson baseerde zich op de versie van Ovidius.
Verder vond hij inspiratie in de gedichten Good Morning, Midnight en Good Night, Day van Emily Dickinson, tevens de titels van twee composities op Orphée.
Gezien de thematiek zou je zware en sombere muziek kunnen verwachten, maar dat is niet het geval. Deze is heel sereen en rustgevend. Vooral de strijkers voeren de boventoon, gevolgd door piano en orgel. Er wordt regelmatig subtiel gebruik gemaakt van dynamiek. Orphée is praktisch geheel instrumentaal.
Jóhannsson voegt andermaal een prachtplaat toe aan zijn steeds imposanter wordend oeuvre.
Hij componeerde een behoorlijk aantal scores voor grote en minder grote films. 11 november is zijn nieuwste score uitgekomen voor de film Arrival. Zojuist las ik dat hij ervoor genomineerd is voor een Golden Globe.
Zijn populariteit is intussen behoorlijk groot, 2 december trad hij nog op in Doornroosje en op 4 december in Paradiso. Hij vormt één van de belangrijke schakels tussen de populaire muziek en de klassieke muziekwereld. Men rangschikt hem, net als bijvoorbeeld Jan Swerts en Ólafur Arnalds, tot de Neoklassiek.
Zijn populariteit en de toegankelijkheid van zijn composities is zo groot dat zijn muziek zelfs gerecenseerd wordt op een website als Pitchfork. Orphée is al zo’n drie maanden uit, maar ik kwam pas onlangs toe aan beluistering ervan. Het is verschenen op het prestigieuze Deutsche Grammophonlabel.
Het album is losjes geïnspireerd op een van de bekendste mythische liefdesgeschiedenissen uit de wereldliteratuur, namelijk die tussen Orpheus en Eurydice. Een liefdesgeschiedenis, die zelfs tweemaal fout afliep. Jóhannsson baseerde zich op de versie van Ovidius.
Verder vond hij inspiratie in de gedichten Good Morning, Midnight en Good Night, Day van Emily Dickinson, tevens de titels van twee composities op Orphée.
Gezien de thematiek zou je zware en sombere muziek kunnen verwachten, maar dat is niet het geval. Deze is heel sereen en rustgevend. Vooral de strijkers voeren de boventoon, gevolgd door piano en orgel. Er wordt regelmatig subtiel gebruik gemaakt van dynamiek. Orphée is praktisch geheel instrumentaal.
Jóhannsson voegt andermaal een prachtplaat toe aan zijn steeds imposanter wordend oeuvre.
1
geplaatst: 14 december 2016, 02:09 uur
Het tweede album wat mij werd aanbevolen door Lara, naast het prachtige Island Songs van Olafur Arnalds. Deze vind ik persoonlijk wat moeilijker te verteren. Er staat prachtige muziek op de plaat, maar veel nummers duren mij te lang. De opbouw is sloom en vaak verlies ik daardoor mijn aandacht wat bij de muziek, waardoor de pracht die volgt minder mooi is dan het had kunnen zijn. Ook vind ik hierdoor de duur van het album te lang. De nummers voelen al wat langdradig - 46 minuten vind ik daardoor iets te veel van het goede. Toch een prima plaat met een paar prachtige nummers. 3.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.