Helstar - Vampiro (2016)

Even hulde brengen aan collega paulisdik om dit toe te voegen want Helstar heeft dan misschien nooit de culstatus overstegen maar hun albums zijn heel vaak meer dan de moeite, vooral door de krachtpatser van een zanger, James Rivera. En als je eens bekijkt wie nog betrokken blijkt bij dit album, dan is dit eentje om in het oog te houden want 2016 lijkt een jaar waarin vele van die net-niet-toppers hele goeie albums afleveren. Verdere info: Helstar To Release 'Vampiro' Album - Blabbermouth.net.

Heel erg benieuwd naar dit nieuwe album van Helstar met Multiples of Black buiten beschouwing gelaten stellen de heren nooit teleur.

EDIT: Black Cathedral is al YouTube te beluisteren en wat een heerlijke song is dat weer, kijk al uit naar de 26ste.

De albumtitel en -hoes doen onmiddellijk denken aan hun vierde, Nosferatu.

Of men zich muzikaal ook heeft laten inspireren door dat album is nog even afwachten.

Ik zet deze alvast op mijn boodschappenlijstje voor volgend weekend.

Op Metalfan.nl staat in ieder geval een zeer positieve review. Deze maakt mij nu toch erg nieuwsgierig

Nondedju, dit is griezelig goed! De perfecte opvolger voor Nosferatu. Helstar is nu echt helemaal terug. Ik kan me goed vinden in die review op Metalfan.nl.

De overstap van AFM naar EMP (label van David Ellefson) heeft daar wellicht mee te maken. Helaas is de distributie wel wat minder blijkbaar want ik heb dit albums nergens zien liggen in de winkels. Gewoon maar even besteld dus.

En nog op tijd in huis want dit gaat zeker in mijn eindlijstje staan.

Naar aanleiding van de positieve reacties hieronder dit album aangeslingerd op Spotify. Ik kende Helstar daarvoor alleen van het debuut.

Helaas ben ik niet omver geblazen door deze muziek. Ik moet een beetje denken aan de nieuwe Denner / Shermann. Daar kreeg ik net als hierbij het gevoel dat er meer ingezeten had. Uitstekende ideeen die matig uitgewerkt zijn. Met name de overgangen her en der zijn wat rommelig.

Nogmaals jammer, want hier had meer ingezeten volgens mij.

Helstar krabbelt weliswaar op na het rampzalig slechte This Wicked Nest, maar de gouden tijden zijn toch echt definitief voorbij. Zo goed als ze waren op Remnants Of War of Nosferatu zullen ze nooit meer worden. Vampiro lijkt een knipoog naar nosferatu, maar dat komt alleen maar doordat er ineens weer veel gesoleerd wordt. Die solo's redden Vampiro nog een beetje, want compositorisch vind ik het maar tenauwernood beter dan This Wicked Nest. James Rivera zingt meer dan hij schreeuwt, maar het klinkt eigenlijk nog steeds nergens naar. Als we kijken naar de dynamiek, vind ik het ongelooflijk vlak. Een typisch doodgeproduceerde plaat. Ik houd van organische albums. Ik geniet er zelfs van als ik foutjes hoor. Dat zal op Vampiro niet gebeuren, want het klinkt alsof het door een robot gemaakt is. Gelukkig is het niet zo slecht als de voorganger, maar eerlijk gezegd heeft het me ook geen seconde geboeid.

Eindstand:
1. Nosferatu
2. Remnants Of War
3. Multiples Of Black
4. A Distant Thunder
5. Burning Star
6. The King Of Hell
7. Vampiro
8. Glory Of Chaos
9. This Wicked Nest

Ach, het is beter dan de vorige twee albums, maar ik denk dat het tussen mij en Rivera gewoon niet meer goed gaat komen. De beste man heeft een paar prachtige zangpartijen opgenomen, maar de laatste albums is het vooral schreeuwen en als het zuiver is, vind ik het echt vaak tegen het valse aanzitten. De uithaal aan het einde van From The Pulpit To The Pit is gewoon lelijk, dat gaat echt niet veranderen. Het instrumentale (haha) Malediction is wel weer erg fijn en ook opvolger Repent In Fire gaat er prima in. Abolish The Sun vind ik dan wel weer een kutnummer (met fijne solo, dat dan weer wel). Het bewierookte
Black Cathedral heeft zijn momenten, maar in vergelijking met praktisch alles van Nosferatu, Remnants Of War of A Distant Thunder valt het gewoon in het niet. Afsluiter Dreamless Sleep heeft de sfeer wel, maar is wederom echt lelijk gezongen.

Helstar heeft echt wel prachtige dingen gedaan, maar deze huidige incarnatie is het voor mij gewoon niet zolang Rivera niet weer mooi gaat zingen of de band een andere zanger in huis haalt. Ja, muzikaal staat het echt nog wel overeind, maar enthousiast wordt ik er niet meer van.

Eindstand:
1. Nosferatu 4.5*
2. Remnants Of War 4.5*
3. A Distant Thunder 4.5*
4. Multiples Of Black 4*
5. King Of Hell 3.5*
6. Burning Star 3.5*
7. Vampiro 3*
8. Glory Of Chaos 3*
9. This Wicked Nest 2*

Gemiddeldes:
1. Domine 4,7*
2. Blind Guardian 4.5*
3. While Heaven Wept 4,4*
4. Finntroll 4,36*
5. Sonata Arctica 4,33*
6. Nevermore 4,31*
7. Primordial 4,25*
8. Psychotic Waltz 4,25*
9. Queen 4,23*
10. Gamma Ray 4,23*
11. Thyrfing 4,21*
12. Blue Öyster Cult 4,19*
13. Virgin Steele 4,13*
14. Savatage 4,13*
15. Genesis 4,10*
16. King Diamond 4,08*
17. Bruce Dickinson 4,08*
18. Rhapsody (Of Fire) 4,04*
19. Manilla Road 4*
20. Stratovarius 4*
21. Brainstorm 4*
22. Symphony X 4*
23. Magnum 3,92*
24. Helloween 3,9*
25. Iced Earth 3,88*
26. Helstar 3,61*
27. Black Sabbath 3,6*
28. Creedence Clearwater Revival 3,57*
29. Saxon 3.5*
30. Rainbow 3.5*
31. Solitude Aeturnus 3.5*
32. Cream 3.5*
33. The Who 3.45*
34. Pink Floyd 3,43*
35. Earth & Fire 3,39*
36. Led Zeppelin 3,39*
37. Thin Lizzy 3,38*
38. Bad Company 3,13*
39. Slayer 2,33*

Kwam bij deze plaat terecht door de clip van de opener (vraag me niet hoe ik dáár dan terecht kwam). Prachtclip, vooral door de performance en zang van zanger James RIvera als een soort van stevige latino Nosferatu op leeftijd, omringd door wat vrouwelijk schoon. Het nummer kent ook een fijne opbouw, maar qua verdere muzikale invulling is het allemaal weinig vernieuwend. Niks mis mee, op zich uitstekend zelfs, maar weer kom ik met mijn beklag dat er tegenwoordig maar weinig metal is die op creatief niveau nog echt weet te vlammen. Heb de plaat vervolgens voor de helft af geluisterd en dat was het dan maar weer.

Geen cijfer, maar als het moest: dikke 7,5*.

1.The King of Hell 2008/ This Wicked Nest 2014
3.Remnants of War 1986
4.Burning Star 1984/ Multiples of Black 1995
6.Vampiro 2016
7.A Distant Thunder 1988
8.Nosferatu 1989/ Glory Of Chaos 2010