La Femme - Mystère (2016)

Zie vandaag pas dat ze deze vrijdag uitgebracht hadden want anders had ik nu al een review geschreven. Later vandaag misschien, heb veel albums die ik wil luisteren van wat vrijdag uit kwam.

vigil Deze zou jou ook wel eens fijn kunnen vinden, pas dit voorjaar ontdekt via de single Sphynx, misschien ook interessant voor Alicia? als die niet te diep in de prog-rock geraakt is.

Ik zal deze eens beluisteren, Eddy!

Edit: Tatiana is een gaaf nummer, evenals S.S.D. Aparte liedjes zijn het wel, waarvan sommige een beetje zoet zijn, het zijn ook typisch Franse popliedjes en andere aangemaakt lijken te zijn met wat wave accenten. Die zijn sowieso leuker. Lijkt mij een leuk en gevarieerd album op het eerste gehoor. De afwisseling tussen de zangeres en een zanger is goed gevonden. Het is wel een album dat ik niet een, twee, drie zal gaan aanschaffen.

Het is anders dan ik had verwacht op basis van de twee singles, er zit veel meer variëteit in.

En met 13 minuten voor Vagues vraag ik me af of dat niet gewoon een verborgen bonustrack herbergt.

Heel erg lekker, de meeste nummers zijn erg relaxed. Meer krijg ik er even niet uit, moet het zeker nog een paar keer horen.

Is trouwens wel een lange zit met 71 minuten, een dubbel album dus eigenlijk.

Ik wil al sinds de eerste beluistering een review schrijven voor dit geweldige album maar na 10x luisteren weet ik nog steeds niet hoe ik het moet beschrijven of vergelijken. Het album is bloedmooi en kandidaat voor mijn Top 10 albums van 2016 dat is zeker.

De Franse dames en heren achter deze muzikale mindtrip hebben al hun talent aangewend om iets heel eenvoudig te doen klinken op een complex album. Er is één lead-zangeres, maar als ik Discogs mag geloven zijn er maar liefst 8 gastvocalisten, toch denk ik alleen die ene zangeres te horen. Dat komt ook omdat de nummers lang zijn en zo verschillend zijn dat je nauwelijks in de gaten hebt dat er een andere zangeres is die de lead doet, toch is het zo. Alle zangeressen hebben die liefelijke zoete stem zo typisch voor Franse 50s 60s pop maar minder kinderlijk dan de eerste albums van de Belgische Lio.

Die stemmen zijn nodig om de sfeer op het album nog meer retro-future te maken. In principe zou je veel nummers onder Synthpop kunnen schuiven maar dan als of het was gemaakt in de 50s/60s in Frankrijk. De opener Sphynx behoort tot de mooiste nummers van 2016. Maar naast Synthpop zijn Psychedelische Rock en Franse Pop ook in vele nummers terug te horen, nauwelijks voorstelbaar dat dit allemaal goed kan maar het is zo. Ook uitstapjes naar het Oosten zijn te horen zoals in Al Warda waar je in de verte palmbomen bij een oase zou kunnen zien als je je ogen dichtknijpt.

Of Vagues dat maar liefst 13 minuten de spanning weet vast te houden in een nummer dat je inderdaad alleen maar als 'vaag' kunt omschrijven. Tegenstellingen die het een geweldige album maken, het is eigenlijk een rollercoaster/achtbaan maar dan alsof die soms vertraagt tot een slakkengang en dan weer opstoomt zoals in het punkerige Tatiana. Hoe kan het mogelijk zijn dat zo'n nummer op dit album kan staan en dat het niet storend of raar is.

Na elke beluistering blijf ik verwondert achter.... en vraag me af waar heb ik de afgelopen 71 minuten naar geluisterd? Ik kom niet verder dan: erg mooi.

Het zijn gewoon ongewoon fijne liedjes. Ik kom wéér in vakantiestemming door de knappe mix van synthpop, jaren vijftig, wereldmuziek en wave.

Vagues is prachtig van begin tot eind, mooie afsluiter

Toch wel een haal pak minder dan de voorganger.

Lees hier dat hij een pak minder is dan de voorganger. Nu kan ik me dat best voorstellen omdat de vorige plaat geweldig was. Maar ik heb de afgelopen dagen de singles Où Va le Monde, Septembre en S.S.D. gehoord en dat klinkt echt weer fantastisch. Heb er wel vertrouwen in dus, gaat de komende dagen overuren draaien hier.