Mac Miller - The Divine Feminine (2016)

Ik ben niet zo'n fan van Mac Miller als rapper, maar de samenwerkingen met Anderson .Paak en Cee-Lo behoren wel tot de beste pop rap die ik de afgelopen jaren heb gehoord.

Die twee nummers gaven mij ook weer hoop voor dit album!

En dat te bedenken terwijl we nog een Ty Dolla $ign en Kendrick feature gaan krijgen aanstaande vrijdag

Bilal is ook niet verkeerd! En wat mij betreft interessanter dan Ty Dolla $ign.

Ben het verder met panjoe eens.

Ben benieuwd. De laatste projecten van Mac hebben me positief verrast.

Puike cover!

Bijna pornomuziek, maar dit is een bijzonder lekker plaatje. Al blijft Dang! de absolute topper!

Niet echt onder de indruk... misschien had ik te hoge verwachtingen.

Zeer fijne plaat.

niet slecht kon die gasten niet eens ben geen hip hop fan .maar vind dit meer richting de p funk
en laat ik daar vroeger wel een fan van zijn geweest My Favorite Part vind ik wel een lekker
nummer lekker zwoel

Toch wel een stukje minder dan Mac's vorige projecten. Toch vind ik nummers als Congratulations en God Is Fair, Sexy Nasty best lekker.

Mac Miller mixt hier hip-hop met verschillende soul-gerelateerde genres; van neo-soul en funk tot 90's R&B. Hierdoor blijven de nummers gevarieerd zonder dat dit afbreuk doet aan de gehele sfeer. Mac Miller speelt al rappende perfect in op de diverse genres en de gastartiesten passen uitstekend bij de muziek.

Het enige minpuntje vind ik dat hij qua genres vrij oppervlakkig blijft. Het klinkt soms teveel 'zoals het hoort'. Hij had misschien Flying Lotus kunnen inschakelen voor dat extra beetje diepte. Aan de andere kant zorgt deze oppervlakkigheid wel voor een commerciële, en daarmee erg aanstekelijke, sound met Dang! als absoluut hoogtepunt!

The Divine Feminine, een plaat over het vrouwelijke. Ik heb me niet heel goed ingelezen in de thematiek, maar heel ingewikkeld is het volgens mij niet.
Ik vind het album over het geheel wat leuke ideeën hebben, en het begint ook lekker pakkend met Congratulations en het fantastische Dang! Daarna kakt echter het tempo gigantisch in, en wordt de plaat voor mij eigenlijk nergens meer spannend. Track na track gaat het richting downtempo, en de nummers zijn zo zwoel dat ik het er eerder benauwd door krijg.
Ik snap dat een album met thema's als deze af en toe wat gas terug moet nemen, maar voor mij grenst het regelmatig aan gezapig. De dynamiek van het vrouwelijke (wat zo geprezen wordt) hoor ik niet terug in de muziek.

Dang! is fantastisch. We nogmeer imo, lekker zwoel. Voor de rest staan er ook wel leuke nummers op, maar het verdwijnt toch keer naar de achtergrond.

Heel jammer van die zeer overbodige outro van God Is Fair, Sexy Nasty wat verder een zeer leuk nummer is en bij uitbreiding een zeer leuk album.

Wat een lekker album zeg! Jammer dat er geen nieuw werk meer van dit veel te vroeg gestorven talent zal verschijnen!

Mac Miller ken ik al jaren, zoals natuurlijk vrijwel iedereen die hiphop een beetje volgt. Maar ik heb het idee dat ik zijn werk pas de laatste maanden echt op waarde ga schatten. Dit album gleed altijd een beetje langs me heen, en ik zal het nooit een van Millers sterkste platen vinden, maar toch: het is een warm, soulful geheel, niet te ingewikkeld, niet te zwaar, en met echt een paar sterke momenten. Favoriet: 'Dang!', ook omdat ik Anderson Paak dat nummer afgelopen najaar tot mijn grote verbazing live zag spelen, in New York - geweldig.