Unheilig - Von Mensch zu Mensch (2016)

Met voorganger Gipfelstürmer kwam ook het bericht dat Der Graf een einde wilde maken aan het hoofdstuk Unheilig. Ik had hem niet veel eerder ontdekt en er was enige verbazing. Niet alleen bij trouwe fans, maar ook bij mij: pas in 2010 was hij doorgebroken en dan nu al stoppen? Maar na zeventien jaar Unheilig vond hij het welletjes, al bleef Der Graf - altijd wakend over zijn privacy - geheimzinnig over de exacte redenen.
Kritiek was er in de voorbije jaren ook op hem geweest, hoofdzakelijk van de fans die hem van uitverkoop beschuldigden, omdat hij minder gothic zou zijn. Hij lakte zelfs zijn nagels niet meer zwart!

Tijdens de afscheidstournee ontstonden echter ideeën voor nieuwe nummers, waarbij de liefde voor de mens / fans centraal staat. Vandaar Von Mensch zu Mensch als titel voor een album dat najaar 2016 verscheen na een brief aan de fans in augustus.
De darkwave of Düsterpop wordt hier lichter. Minder scheurende gitaren, iets kalmer, soms geschikt voor de (alternatieve) club/dansvloer en met de ballades ook voor in de huiskamer met de kat op schoot. Traditiegetrouw zijn er weer een metaforisch thema (in dit geval ballonvaren), een ouverture en een finale.

Na die ouverture volgt het stevige en pakkende Egoist over de vijand die Der Graf in zichzelf ontwaart, om in het kalme Von Mensch zu Mensch de fans in de ogen proberen te kijken. Spannender vind ik de muziek van Einer von Millionen waar hij sterk tussen gothic en pop laveert, met het ooh-whee-oohkoor Mein Leben Ist die Freiheit krijgt mijn tandglazuur spontaan scheuren.

Funkenschlag is een aanval op toetsenbordridders: "In deinem Herzen bist du einsam" en "Verdrehst mit Worten jede Realität, Schmeisst mit leeren Phrasen um dich". Een gitaar scheurt beschaafd. Dan volgt een duo kalme nummers, waar ik opwinding mis. Eerst ballade-met-digitale-strijkers Ich Würd' Dich Gern Besuchen over verloren dierbaren, een terugkerend thema in de muziek van Unheilig; Ein Wahres Glück is iets vlotter maar toch...

De tweede helft begint steviger, toch ontbeert ook Legenden echte pit. Der Graf wenst de luisteraar toe "Eine Freundschaft die Geschichte schreibt". Beter is het uptempo en radiovriendelijke Heimatlos, dat op de voorganger waarschijnlijk meer gitaar had gekregen.
Der Sturm stoempt midtempo, het eerste écht stevige nummer na Egoist met een meezingbaar refrein; het volle stadion dat in het cd-boekje is te zien, geeft een glimp van de velen die Der Graf met dit soort teksten en refreinen raakt; over stormen en overwinning.
Gevoelige pop met synthesizerbliepjes in Tausend Rosen, met Walfänger voor het eerst de Tanzmetall van vorige albums, bovendien van dansende synths voorzien. Onvermijdelijk is dat een gevoelig nummer volgt: Krieger heeft z'n charme. Door Ein Letztes Lied kijkt Der Graf de luisteraar nog eenmaal diep in de ogen, bemoedigende woorden als afscheid.

Een muzikaal lichtere versie van Unheilig met teksten die van liefde, hoop en moed spreken. Ik heb het muzikaal liever wat heftiger, maar nog altijd een keurige 7 als schoolcijfer.
In 2025 kwam het bericht dat Unheilig weer terug zou keren, in 2026 verscheen Liebe Glaube Monster, waarbij Der Graf een deel van de geheimzinnigheid rond zijn persoon losliet.