Lemon Jelly - Lost Horizons (2002)

Ik vind de droge humor in de gesproken stukken geweldig! Eerst al in het eerste nummer, waar min of meer willekeurige woorden worden uitgesproken, allemaal in een of andere groepje (bijvoorbeeld de '5 elementen': Earth, Metal, Water, Wood, and fire). Vervolgens in Space Walk, de manier waarop hij zegt 'O-kay... iiit's open.', of even verderop 'It really is dark out here.', al die tijd een zeker spanning opbouwend wat het licht aan de horizon toch is, waarna vervolgens blijkt dat die lichtbal een toestand van euforie veroorzaakt...

Dan het hoogtepunt Ramblin' Man, een en al droge humor, met die geweldige stem die antwoord op de vraag met 'I dunno...'. De muziek past er ook precies bij.

Dan hebben we nog het al genoemde Nice Weather for Ducks; als je zegt dat het "alle eendjes zwemmen in het water begeleid met elektronische frutsels" is, zit je er niet ver naast. Als je het zo zegt klinkt het misschien alsof het niks is, maar het valt best mee als je het nummer hoort.

Over de spraaksamples in Experiment Number Six ben ik wat minder enthousiast; kennelijk gaat er iets/iemand (een proefdier?) dood aan een overdosis van het een of ander. Daar kan ik niet echt blij van worden.

Nu heb ik het alleen nog gehad over de stukjes spraak; hoe zit het met rest? Op zich leuk, lekker sprankelende melodietjes allemaal, die over het algemeen goed afgestemd zijn op de stukken tekst. Ik heb gemerkt dat als ik het op de achtergrond luister, het allemaal prima gaat, maar dat als ik er bewuster naar ga luisteren, er wel erg veel herhaling is, en ik denk 'nu weet ik het wel, ga maar door naar het volgende stukje'. Dat heb ik bijvoorbeeld met Blue States niet, dat het ook goed doet op de achtergrond maar ook boeiend blijft als je er bewuster naar luistert (overigens is het album waar ik naar verwijs vrijwel compleet instrumentaal, dus in die zin anders dan dit album).

Het komt er dus op neer dat ik me erg vermaak met de stukjes spraak, maar dat de instrumentale stukjes me minder boeien. Vandaar ook dat voor mijn gevoel het album in het tweede gedeelte wat in elkaar zakt. Al met al een 3,5* waard.

It blew my mind completely. Dit is en blijft een heel belangrijk album voor me en opende een hele nieuwe wereld aan prachtige muziek. Lemon jelly is fantastisch en extreem ondergewaardeerd.