Paolo Nutini - These Streets (2006)

Opvallend wisselende reakties op deze singer-song uit Schotland. Ik zit in het kamp dat het een flauw opgewarmd kliekje vind.
Z'n inspiratie komt hoorbaar van Marvin Gaye. Maar die had echt meer soul.

Wat een tegenvaller. Had een hoge verwachting na het horen van New Shoes maar deze is helaas niet waargemaakt.

Twee sterke nummers: Jenny Don't Be Hasty en New Shoes.

Voor de rest langzame, saaie slappe nummers die totaal niet weten te boeien. Enige meevaller is loving you.

Erg slappe plaat die ondanks het topnummer New Shoes geen voldoende verdient in mijn ogen.

Laatst weer eens geluisterd. Lange tijd niet meer gehoord.
Maar ik vind juist de rustige nummers nu erg lekker. Ik zap soms zelfs voorbij Jenny Don't Be Hasty en New Shoes.

Favorieten op dit moment zijn Rewind, Autumn en Last Request.

Vindt dit (zoals ook aangegeven staat) toch echt Pop hoor. Als dit al soul is....

Ik vind de gemiddelde score erg laag. Hij verdient een hogere score. Ik heb Paolo vorig jaar (oktober 2007) live gezien in the Tabernacle te Atlanta USA.. Live is hij een sensatie, ijzersterke performance. Ik zou hem graag in Paradiso zien als hij Nederland aan gaat doen. Ben bang dat hij daar niet gaat komen maar in de kille omgeving van de HmH te Amsterdam.

Leuke Cd,

These Streets, topnummer. en Jenny don't be hasty leuk vlot nummertje. al met al 3,5

Heeeeel goed album! Ben acuut fan van hem geworden. Weet iemand al iets over de release van zijn nieuwe album?

Ook voor mij een Tegenvaller.. z'n radionummers zijn erg leuk, voor de rest veel opvullers

Vrij simpele pop nummertjes met simpele teksten. Het heeft allemaal weinig om het lijf. Toch blijf ik dit album regelmatig opzetten. Een Guilty Pleasure, waarschijnlijk.

Ben ik het in het geval van Jenny don't be Hasty toch niet mee eens.

Hoezo niet? Vind ik een perfect voorbeeld ervan.

Misschien al bekend hier, maar Nutini doet een hele fijne 'Touble so Hard' YouTube - Paolo Nutini Performs Trouble So Hard Live At Glastonbury

Steeds ook in afwisselende stijlen

Vandaag de nieuwe single "Candy" op de radio gehoord , een dijk van een nummer .
Dat beloofd wat voor het album "Sunny Side Up" dat vanaf juni in de winkels ligt.

En een live-optreden gisterenavond bij Jools op de BBC. Deze jongen speelde met zijn band de pannen van het dak, indrukwekkend. Persoonlijk ken ik alleen de singles. Als de sfeer van de live-performance op plaat gevangen is wordt 2009 de definitieve doorbraak van Paolo Nutini.

Wat een geweldig debuut! Staan 5 singles heb ik me laten vertellen.
New Shoes, Last Request en Rewind vind ik de beste tracks! Van deze man gaan we nog veel horen, een echte ster!

leuk plaatje van een kerel met talent , hij moet wel betere songs gaan schrijven !

Ik vind deze plaat wel leuk!
De nummers Jenny don't be hasty, Loving You en New shoes vind ik de leukste nummers en die luister ik ook het vaakst! Maar als ik meer zin heb in rustige muziek zet ik nummers als: Last request, Rewind, These Streets en Million Faces op!

Ik ben door Sunny Side up en zijn live optreden op Lowlands best wel gecharmeerd van Paolo.

Nu luister ik deze plaat, moet ik zeggen, dat ik hem iets minder vind.. maar die stem van hem vind ik erg goed.
Geef nog geen stem, wordt wel een dikke voldoende dat wel!

Lekkere cd.. vooral het begin van de plaat vind ik er lekker.
De eerste 6 nummers vind ik allemaal wel goed.
Na de eerste 6 nummers kakt het naar mijn inzien wel een beetje in.
Ik vind zijn 2de album wel meer emotie brengen. Zijn stem is daar ook nog meer gevormd.

Op dit moment een 3,5

IK ga er nog een halfje bij doen. Vind het album niet onderdoen voor de 2de cd.
Lekkere cd, het is ook wat minder ''flierefluiteriger'' dan zijn nieuwe cd. Wat mij eigenlijk wat meer ligt. De beste nummers van die cd zijn echter beter dan de nummers op deze cd.

****

Afwisselende CD met prima muziek. Puur en oprecht, zoals het hoort.

Dit is een geweldig album! Iedere keer dat ik het luister wordt het beter. De laatste week alleen afgewisseld met de festival editie van dit album Wat een songs, wat een sound. Lang geleden dat ik zo onder de indruk ben geweest van een album! Paolo dat je nog veel muziek mag maken

Vol punt omhoog. Nadat ik afgelopen weken ontzettend heb lopen genieten van zijn tweede plaat, deze dit weekend weer een nieuwe kans gegeven en zie: wat ik eerst als voortkabbelen zag zie ik nu als een constant hoog niveau. Niet zo divers en daardoor interessant als Sunny Side Up maar een absoluut heerlijk stukje muziek.

Ik luister 'm ondertussen al een paar jaar met plezier.
Ik kan er geen genoeg van krijgen.
Persoonlijk vind ik 'm inhoudelijk beter dan het nieuwe album.
Ik krijg er altijd een heerlijk zomers gevoel bij en vooral het nummer These Streets heb ik grijsgedraaid.
Jenny don't be hasty vind ik inderdaad ook een van de mindere nummers. Jammer genoeg.

naar aanleiding van een radiopraatje van Dolf Jansen ging ik deze CD luisteren. Geweldig! Het kwartje viel niet direct, zeker niet bij de langzamere nummers. Wat een stem voor zo'n broekie.

Redelijk album. Er staan zeker een paar goede nummers op, maar heel veel zijn ook matig.

Volgens mijn vader de ongekroonde opvolger van Willy de Ville.

Een over het algemeen niet onaardig pop plaatje, die voor mij een paar uitschieters kent in Last Request, These Streets en Loving You. Echter haalt het nog zeker niet het niveau van zijn tweede plaat, al kan je de potentie wel al horen.

3*

Een goed gebalanceerd debuut van Paolo Nutini. Nummers als Jenny Don’t be Hasty, Alloway Grove en New Shoes zijn zeer aanstekelijk, en ook met een nummer als These Streets zal zijn populariteit snel groeien. Het absolute hoogtepunt is voor mij Last Request. Hoewel het een zoet nummer is, raakt het mij wel. De stem van Paolo Nutini vormt hier zeker een meerwaarde.

Minder is het daaropvolgende nummer Rewind, dat wel heel slijmerig klinkt. Beter is een nummer als Autumn, waarmee Nutini bewijst dat hij ook ingetogen nummers zeer overtuigend kan overbrengen. Wat mij betreft is dit album een prima debuut van een artiest, waarvan ik nog veel verwacht in de toekomst.

Leuk album en heel anders als de opvolger.
Juist omdat het zo anders is ben ik minder geneigd deze een stuk lager te geven dan Sunny Side Up, wat ik een hele mooie plaat vind.
In het begin vond ik New Shoes echt een leuk nummer, maar na verloop van tijd wordt het iets minder. De uitschieter is nu voor mij Autumn. Maar de rest luistert echt goed weg en het is een album dat niet super geweldig is maar toch zeker wel op repeat kan.
3,5*

Moeilijk te beoordelen plaat, ik luister het al jaren vrij regelmatig en vind de meeste nummers heerlijk. Ook om zelf te spelen op de gitaar als je gewoon in gezelschap zin hebt in iets simpels wat iedereen wel (her)kent. Toch is het het allemaal gewoon net niet, ook niet bij zijn tweede album.

Paolo Nutini heeft een erg mooie stem. Dat is direct duidelijk bij het luisteren naar ”These Streets”. De muziek is erg toegankelijk en klinkt ook nog eens prettig in de oren. Maar de liedjes beklijven bij mij echter niet. De inwisselbaarheid is groot en ”These Streets” maak derhalve geen grootse indruk. Liedjes als ”Jenny Don’t Be Hasty” en ”New Shoes” zijn alleraardigst, maar zijn voor mij ook direct de hoogtepunten. En twee liedjes is op een heel album dan heel karig in mijn beleving. Slecht is dit zeker niet, en op de radio best leuk om naar te luisteren. Het onderscheidend vermogen is echter te gering om voor mij als houdbaar te bestempelen. Het nodigt me dan vooralsnog ook niet uit om me in de rest van zijn oeuvre te verdiepen. Voor mij dus niet meer dan een redelijk album.

Absoluut geen onaardig debuut. Staan best redelijk tot goede nummers op. Je moet wel een beetje van zijn stem houden. Productie is top. Ik heb een dubbel CD uitvoering met een live concert opgenomen tijdens het Isle of Wight festival. En dat klinkt ook helemaal niet slecht.