In the Woods... - Pure (2016)

Ik heb mij vorig jaar, na de (her)ontdekking van de progressieve rock/metal muziek, werkelijk suf gezocht naar mooie metal en dit fraaie album van In The Woods was helaas niet het enige sterke album, dat ik gemist heb. Maar onder het motto 'beter wat later dan nooit', gaan ook deze zware jongens... hopla... zo dadelijk het winkelmandje in!

Wat Pure betreft gaat de muziek vooral vanaf het meeslepende Blue Oceans Rise (Like a War) boeien. Ik vind in ieder geval de zang op dit album - dit in tegenstelling tot het oudere werk - wel goed. Daarom past Pure weer prima op dat inmiddels aardig gegroeide stapeltje melodische rock/metal. Gelukkig is hiermee ook het idee, dat alle 'metal' grommende wildemannen of gillende keukenmeiden zouden bevatten, zo goed als verdwenen. Integendeel, ik ben - juist in dit genre - een paar van de fijnste zangers tot nu toe tegengekomen.

Maar de muren van beton (en het liefst ook de buren zelf) mogen natuurlijk wel lekker meetrillen en daar voldoet dit album, naar mijn idee, ook ruimschoots aan.