Curtis Mayfield - Heartbeat (1979)

Er zijn dan ook heel weinig artiesten die alleen maar albums op constant hoog niveau hebben gemaakt (voor zover die artiesten überhaupt al bestaan). Bovendien is het niet zo raar dat dit album heel anders is dan zijn werk uit de begin jaren ’70. Als artiest stond je grofweg toch voor een keuze: of met de trend (disco) meegaan of stoppen. Een album als ‘Curtis’ of ‘Roots’ was in 1979 simpelweg gedoemd om te mislukken. Soul had zijn hoogtijdagen immers beleefd.
‘Heartbeat’ werd echter geen succes voor Curtis, wellicht omdat er gewoon betere albums in dat genre waren uitgebracht op dat moment. Het album voelt ook een beetje verloren aan, Curtis is niet meer op zijn best en kennelijk had hij ook niet meer heel veel inspiratie, getuige het feit dat de helft van de nummers van de hand van Bunny Sigler zijn (terwijl ieder album van hem -dat dus voor deze werd uitgebracht m.u.v. ‘Do it all night’- allemaal eigen stukken betreft).
Naar mijn idee leek Curtis ook helemaal niet bezig te zijn met het maken van een (eventueel) meesterwerk. Dat is het dus ook niet geworden, maar om dit nou een 0,5* te geven vind ik wel overdreven. Curtis zou overigens later weer meer richting funk en soul gaan. Dit album bevat alleen maar -voor die tijd- eigentijdse soulballads (geen hoogstandjes overigens) en disconummers, dus je mist niet veel als je dit album aan je voorbij laat gaan. Vooralsnog is dit niet slecht te noemen.