Xavier Rudd - Food in the Belly (2005)

Hij heeft een stem als Dave Matthews en is alles behalve traditiegetrouw in zijn muziek. Rudd's sound is nooit goed te beschrijven, het veranderd van nummer op nummer. Deze diversiteit zorgt voor een resultaat van de bovenste plank. Daarbij mag ook de intensiteit natuurlijk niet vergeten worden. De zomerse sfeer die Food In The Belly uitstraalt en het inhalerende gesnuif wanneer Rudd een dingeridoo bespeeld is werkelijk onbeschrijfbaar. Een geweldige en veelzijdige artiest deze Xavier Rudd. Zowel zijn instrumentgebruik (hij bespeeld maar liefst 13 instrumenten) als de genres die je hoort op zijn heel uiteenlopend. Het hoofdgenre blijft folk, maar je komt maar al te vaak een ander genre tegen als wereld en reggae. Wat ik in ieder geval met zekerheid kan zeggen is dat Food In The Belly veel zal worden afgespeeld.

Tien jaar geleden hier bijzonder veel naar geluisterd, vooral een heel erg leuke plaat in de zomer.
Aantal jaar in de kast gelegen en nu nog eens terug uitgehaald, die 4,5 blijft in ieder geval gewoon dik staan!

Een duidelijk eigen geluid (met dito uitvoering) gecombineerd met een Jack Johnson-achtig sfeertje, maar wel meer gevarieerd dan bij die laatste. Niet alles is evengoed, maar als het raak is, is het wel 'boenk op'. The Letter blijft een prachtig nummer (mooie tekst ook), en verder zijn er heel leuke vrolijke up-tempo nummers als Messages, Food in the Belly en Energy Song. Ook de ingetogen, triestige afsluiter September 24, 1999 vind ik erg mooi trouwens ("Then again, there's ice cream").

Om de een of andere reden heb ik nooit een andere plaat van meneer Rudd beluisterd, maar dat ga ik nu toch echt wel eens doen, das beloofd.