Fra Lippo Lippi - Songs (1985)

Natuurlijk....ik ken dat nummer "Shouldn't Have To Be Like That"!

MuMe is er ook om je geheugen weer eens flink op te frissen.

Inderdaad een klein hitje geweest volgens mij

Ha, een plaat met het bekende hitje Shouldn't Have To Be Like That.

Helaas ken ik behalve dat nummer niets, maar dan ook niets van deze band.

Persoonlijk vind ik hun vorige album, Small Mercies, lang niet slecht.

Dit album mag er ook zijn, mooie piano songs.

Zeker een aanrader als je van saaie 80's popballads houdt met een hoofdrol voor de synt, electronische drums en slappe zwijmelteksten. Op dat gebied is dit een topper. Als je ziet waar de invloeden op hun eerste album vandaan komen hebben ze een enigszins trieste ontwikkeling doorgemaakt.

Bij Crash of Light dacht ik even dat het de goede kant weer opging, maar als dat syntpianootje dan gecombineerd wordt met een sax dalen we onder het niveau van de meest gladde new romantic.

Het album sluit af met een gladde ballad waarvan zelfs Elton John met zijn oren zou gaan klapperen. Mocht je het album In Silence van deze band kennen en vervolgens dit album gaan proberen zorg dan dat je een kotsbakje naast je hebt staan.

De volgorde van de nummers op de LP wijkt trouwens af van bovenstaande tracklist.

Om positief af te sluiten: mooie veelbelovende hoes, die een soort combi is van U2's Unforgettable Fire en Pink Floyd's Animals. (Helaas een lokkertje dat de teleurstelling alleen maar vergroot.)

***** voor 'shouldn't have to be like like that',een mooie eighties-classic van deze Noorse groep.

Ik hoorde laatst een verzamelaar van Fra Lippo Lippi, en kende In Silence ( die erg goed is).
De verzamelaar vond ik minder, te glad hitgevoelig geluid.
Deze is een stuk toegankelijker dan hun debuut, maar zeker nog niet slecht, beetje richting Icehouse.
Na Songs was het Fra Lippo Lippi hoofdstuk wel afgesloten.

Een interessante plaat van, wat ik vermoed, een interessante act.

Ik weet niet wat ik precies van de zanger vind, ik ben er niet kapot van, zoals bijv. Morten Harket, Cy Curnin (Fixx), Roland Orzabal (TFF), Rupert Hine of bijv. Marian Gold (Alphaville).

De songs zijn wel dik in orde, maar kennen niet echt een climax. Vaak is de song afgelopen, terwijl je er net in zit. Veel fade-outs ook. Ik vind Shoudn't Have to Be Like That wel een erg mooie song.

Deze is natuurlijk niet te vergelijken met hun eerste LP In Silence. Van de cold wave is slechts een sprankeltje over in de melodieuze bas van The Distance Between Us en Every Time I See You.

Every Time I See You stond niet op de eerste (Scandinavische) versie met daarop de tracklist zoals hier op de site. Het nummer is nochtans een directe link met hun tweede LP Small Mercies want een bewerking van het nr. A Small Mercy. Met de pianostukken en herkenbare (soms wat geforceerde) zang is er toch wel een link met Small Mercies in nummers als Leaving, Shouldn't Have To Be Like That, Coming Home en Crash Of Light. Tot in dat nummer diezelfde afgrijselijke sax opduikt die van Regrets al eerder het slechtste nummer van de plaat maakte.

Dis sax is slechts 1 minpunt, de clichématige liefdesteksten, het gebruik van synths i.p.v. natuurlijke instrumenten als mondharmonica (Even Tall Trees Bend) en zangeres (The Distance Between Us) de andere mins.

Dat de plaat op een breed publiek mikt, is duidelijk in de prima popnummers Come Summer (doet mij wat The First Picture Of You van The Lotus Eaters denken) en Shouldn't Have To Be Like That. Het gedateerde geluid van sommige synths is gewoon van die tijd.
Meer moois in de sfeervolle pianoballads Leaving en Coming Home als je ervoor in de stemming bent.

Ik las daarnet dat door het grote succes van deze eerst in eigen beheer uitgebrachte plaat, sommige nummers heropgenomen of opnieuw gemixt werden voor de Virgin release. De originele versie werd later dan weer op CD uitgebracht in 2005. Hun singles hadden succes in Europa en zelfs op de Filippijnen wisten ze een paar hits te scoren. Hun succes was er dusdanig dat er een speciaal live-album werd uitgebracht. Debuut In Silence werd daarbovenop ook nog op cassette uitgebracht. Nu had ik graag de verbaasde gezichten gezien als die voor het eerst die cassette opzetten

Prima popmuziek dit, absoluut een eigen sound, interessante band.

En alleen al Shouldnt have to be like that rechtvaardigt de aanschaf van dit album, een van de beste mid 80s songs, wat een briljant nummer! Hun sound is wat gelikt en gladjes maar is toch niet echt te vergelijken met welke band dan ook. De moeite waard.